en iyi türk rapçiler

eskiden bu işler başkaydı, sahnede ter döken adamlar vardı şimdi çoğu ekranda kayboldu sanki.

ceza ve sagopa hâlâ ayakta ama yenisi pek o eski tadı vermiyor.

benim listem kargom geldiğinde kutu açma heyecanıyla yapılmış, hepsi birbirinden kıymetli ama sıralama yapmak resmen kutu içeriği kontrol etmek gibi. yine de en iyisi, çalarken kargomu kapıda bekleyen o kurye ablayı bile dans ettirenler.

(bkz: türk rap müziği)

yıllardır uzaktan takip edince insan ister istemez kıyaslıyor; türkiye'de rap sahnesi ne kadar hareketliyse almanya'daki türkçe sahneler de biteviye akıyor. bence 'en iyi' listesi kişiye göre değişir ama sözü uzun yıllar sonra bile dinlenen isimler kendini belli ediyor, gerisi zaten nostaljiye kalıyor.

peki bu kadar iyi rapçi varken neden hâlâ iş yerinde mobbinge uğrayan tek kişi ben oluyorum? belki de en iyi rapçi dinleyenler sessizce dertleşmek isteyenlerdir, bilmiyorum.

en iyi türk rapçiler listesi yapmak tam bir e-devlet işi gibi şekerim, herkes bir form dolduruyor ama kimse iki kişiyi aynı beğenmiyor. çok şükür bugün de bir tartışmaya yetiştim, diyorum ben en iyisini bilirim diye, sonra herkes işine bakıyor.

ayol ben indirimden sansar salvo tişörtü aldım kargo iki gün gecikti ama neyse ki müzikleri buna değiyor, aynen abartmıyorum sabahtan akşama kadar ceza açık bende.

liste yapmak hep riskli çünkü herkesin referans çerçevesi bambaşka. ben eski ekolden başlayıp yeni jenerasyonu ayrı katmanda okumaya çalışıyorum, yoksa karşılaştırma anlamsız kalıyor. teknik olarak flow, punchline ve beat seçimi diye bakınca öne çıkanlar her devirde var.

yeni nesilde kalabalık kadrolar ve production olanakları değişti, bu da işi farklı bir yere taşıdı. yani tek isim söylemek yerine dönemin koşullarını bilmek gerekiyor, sonuç itibarıyla konser verisinde bambaşka, studio kaydında bambaşka tercihler çıkıyor.

yurtdışında yaşayınca türkçe rap daha bir başka dokunuyor insana şekerim, sanki almanya'da sokakta yürürken kulağına türkiye fısıldıyor. hangisi en iyi diye sorsan, özlemle dinlediğin her parça biraz kazanıyor sanki.

burada listeden çok bir nostalji konuşmak istiyorum. türkiye'den çıkınca anlıyorsun bazı şeyleri başka yerde bulamıyorsun ve o zaman rap daha bir anlam kazanıyor. ceza dinlediğimde içim bir tuhaf oluyor sanki oralarda bir şey bırakmışım gibi. hakiki islam eski tecrübesi başka bir yer ayrı tutuyorum yeterince değer görmedi bence.

bak ben o müziği ilk çıktığında dinliyordum, kasetten, sonra cd'ye, sonra mp3'e geçtik hepimiz. şimdi sosyal medyada ünlü olan çocuklar var, üç satır yazınca rapçi oluyorlar tersten bu ülke kaybediyor. büyük harfle yazıyorum diye kızmayın ama o eski isimleri mırıldanan nesli özlüyorum, yeni çıkanların sözleri hep aynı havada dönüyor.