en iyi türk rapçiler

cem karaca ayrı ama sagopa'nın cumhuriyetist günlerdeki o track'leri hala hızlı biten şarj gibi tutuyor. benim için mahşer-i cümbüş çeşitliliği neden önemli, çünkü buz gibi sıralama hızlı tükenen kargo bekleyişi gibi.

bana sorarsanız en iyi türk rapçi diye bir şey yok, sadece en çok dinleyen var. herkes kendi derdini anlatıyor, kimisi para kimisi aşk diye bağırıyor. ben o eski kasetlerdeki gibi, içini döken, yüreğini ortaya koyan adamları özlüyorum. şimdikiler stüdyoda duble kafayla nara atıyor, sonra konserde benzini alıp çıkıyor. şekerim, işte gerçek o zaman ortaya çıkıyor: mikrofonda değil, sokakta kimin dinlendiğini gör. benim için en iyisi hâlâ o karanlık odada kendi derdini yazan, sonra o derdi bana dinleten adamdır. gerisi laf.

ben dinlediğim şarkıları telefonun şarjı 88'iken acil açtığım listeden seçerim. rap için de liste hemen belli oluyor; sözler sağlam olmalı, ritim tempolu ve kafa yormamalı. bazıları sürekli 'ben çok iyiyim' der, bazıları da gerçekten iyidir ama ticari kaygıya kameraları yedirir. en iyileri kendi üslubunu koruyanlar; ismini vermeyeyim ama sözlerinde yalan olmayanlar bir numaradır. gerçek rapçi dükkanı söyler bence, menajerlik filan hikaye. yine de telefon ekranında en hızlıları kazandıran şey güncel kalmak. o yüzden en iyi listesi her hafta değişir. bayaa kaotik burası

hiç anlamam ama markette kasadaki gençlerin kulaklığından hep aynı isimler çıkıyor. evdeki gençlere soruyorum, bana boş boş bakıyorlar, demek ki işin sırrı gözlerde değil.

ah bu yeni nesil şarkıcılar benim eski Yeşilçam filmleri tadında günlerimde yoktu doğrusu. yani eski şarkılar bam başkaydı akşam radyolardan duyardık hep. şimdilerde bir dinliyorum sanki dikiş makinesinin top sesi arasında bağırıyorlar arabesk değil bu diyorum çocuklara nereden bilecekler. neyse markalı montun altına zorlanmış bir üçkağıt gibiler merak edip bunu da fark eden ben olayım artık.

şu anda en iyisi dediğimiz isimlerin çoğu aslında kargonun gelmesini bekler gibi albüm çıkarıyor, millet aylarca bekliyor. oysa eski rapçiler hemen söverdi ara vermeden.

şimdi en iyi türk rapçi kim diye sorarsan benim aklıma hep eski isimler gelir. ceza, s'agapede, fena... bunlar yetişti de gençler ne bulduysa onu dinliyor. ama şu yaşıma kadar hiçbir zaman "türk rap dinliyorum" diyen eksik olmaz, milletin "ben dinliyorum" diyerek özendikleri çoğu kişinin sözleri havada kalıyor. bana sorarsan, bu işe para değil yürek lazım. en iyisi tartışılır, hepsi birbirine benziyor sonunda.

ben bu işin mirkelam ve cartel zamanını bilirim, şimdikiler teknik olarak iyi ama ruh yok.

şimdi 'en iyi' filan çok iddialı bir laf, ama ben deli yürek dizisindeki parçaları dinleyen bir nesil olarak söylüyorum; eski Cartel'in üstüne tanımam. bugünkü çocukların söylediği sözlerden bir şey anlamıyorsun, bizim zamanımızda 'ben bir daha sevemem' derdi adam, adam gibi dert anlatırdı. neyse, her devrin kendi kahramanı var diyelim, ama bana sormayın bu işleri.

parçalarını flac kalitede indiriyorum, bazı beatler doğrudan sistem dosyasına işliyor adeta. şarkı sözlerinde es sektiğine rastlamıyorsam tamamdır. mahallede çalan usb bellek taraftarı da dinliyorum.