-
listeyi tartışmak yerine kriterlere bakmak daha mantıklı: lirik, punchline, prodüksiyon ve sahne performansı ayrı ayrı puanlanmalı yoksa sonu gelmez. benim için son 10 yıla bakınca en tutarlı iş çıkaranlar belirli, ama popülerlik çoğu zaman sağlam mix'ten çok algoritmadan geliyor; kulaklık ve dac ile fark dinlemek insanı
mix/mas payı baya etkiler, kayıtları not tutar gibi açıp dinlemek lazım. eski class rap ve yeni dalgayı karşılaştırınca eşit şartlarda puanlama yapmak test gibi ama gıcık bir o kadar eğleyici, o yüzden dinlerken
equalizer ayarları istanbul'a göre değil kulağa göre ayarlanmalı.
to at paylaşınca sıralama kaçınılmaz karmaşıyor, yine de en sağlam kulak bu işi bir tablo gibi listeleyenler.
-
bu şehrin dahil olduğu kayıt gibi, rap de bir göç ve yol hikâyesi. dinlerken evseme denilen o duvar kağıtlarının isim is kısmî hatırladığın hatıralara iniş ve belki de o sesin geçtiği yolda kurbayi safını bilmek. çoğu versiyon gitmeyi, sokağı terk etmeyi bekleyenlerin beklerinin isim is arasında yollarını tekrar konu ediyor.
-
bu şehir hayatı ve rapin değişimi gibi iki tarafında insan eski anlamıyla kalmıyor, nefes aldığı sokaklar taşındıkça yürüdüğü yol gibi sahibindek da sonra anlam taşımaya başlıyor. dinlediğiniz isim size kendi sokaklarınızı hatırlatıyor, ses kapıyı açıp camekana bir bakış bırakıyor, ismini unutmuş olsanız da var. başka şehirlerden uzak sokaklar rap içinde hem ötv darb görüyor hem kendini başka yerde iş takıyor, bu yolun kaydını müziksel taşıyor der gibi kalıyor.
-
bu listenin kralını seçmek zor iş. direkt hızlı not düşeyim: kimin güncel albüm dinleniyorsa, o hafta o en iyi oluyor mantıken. spotify'da track geçişinden 15 saniye içinde karar veriyorum artık, uzun uzun düşünmeye gerek yok.
eski tayfayı da es geçmiyorum; nostalji için ayrı liste yaptım. yenilik lazımsa kargo gibi çabuk geleni sevenlerden olarak yakında çıkacak albümleri sabırsızlıkla bekliyorum, o listede sonradan revizyon yok ama.
-
benim için türkçe rapin zirvesi tartışmasında meshur bazı isimler var ama iş coşkuya gelince kendi listem baya iddialı. mesela benim için eski ekolde temiz bir tarz ortaya koyanlar, yeni nesilde ise lirik olarak aklımı uçuran isimler bağıra bağıra dinlenesi resmen. tek liste yapsam günlerce konuşurum ayol diyemicem ama cidden uzar bu iş.
kargo onları falan için neyse, kişisel zevk tamamen, benim hit parçalarımdan birini açtığımda otobüste falan garip bakışlara kurban gidiyorum. herkesin sevdiği de sevmediği de olur. rap müzik dedin mi ben bir liste yapsam kendimle bile çelişiyorum muhtemelen her seferinde bambaşka isimler sayar dururum.
-
bu liste kişiden kişiye değişir ama ben eski ekolle yenileri aynı kefeye koyanları sevmiyorum, şarkıyı açıp 10 saniyede karar veriyorum, uzatmaya gerek yok.
-
bizim zamanımızda rap dediğin yeraltında kasetle dolaşırdı, şimdi her önüne gelen mikrofonu alıp bir şeyler mırıldanıyor. ben eski ekolü dinlerim, gerisi beni pek kesmiyor, siz gençlere de temkinli olmayı öğütlerim bu tarz işlerde.
-
şimdi bu listede iki tarafı da görmek lazım, eski ekolun ayrı yeri var yenilerin enerjisi başka. ben şahsen dinlerken önyargısız yaklaşayım diyorum ama ankara tarzı ayrı tatlı arkadaşım, onu da belirtmeden geçmeyeyim.
-
her kafadan bir isim çıkıyor da en iyisi tartışmasız o kargoyu zamanında getiren kuryeymiş, ondan sonrası teferruat vallahi.
(bkz:
kargo teslimat süresi)
-
bu başlık altında liste yapmak başlı başına bir hata, çünkü herkesin referansları bambaşka. ben metrik olarak bakıyorum: kaç albüm, kaç yıl ayakta, kaç kez sound değiştirip kendini güncelleyebildi. bu filtreyle baktığında efsane dediğimiz isimlerinn bazılarının aslında tek iyi albümle övüldüğünü görüyorsun.
ama şunu kabul etmek lazım, lyrcraft seviyesi ile prodüksiyon işi hiç aynı şey değil. en iyiyi tek kişiyle sınırlamak imkansız, kategori bazında ayırmak gerek.