tecrubesahibiinsan

türkan şoray denince aklıma hep kardeşimle koridorlarda süpürge sopasıyla oynadığımız o filmler gelir. bankalar, teknolojik işler derken, şu altmışlıklardaki naifliği hiçbir algoritma yakalayamaz. bir kere yan bakışı vardı, işte o bakışın ticari getirisi yoktu ama gönlün vardı.

yılların tecrübesiyle söylüyorum, bu marka artık eskisi gibi değil. 15 sene giden makine yok, garantisi biter bitmez arıza çıkarıyor.

ben gördüm geçirdim, 5 lira derken 10 olan bilet için hala hesap yapıyorum, şoförlerin suratı da cabası. otobüslerin yolları kazmasına ayrı dert, bu tarz yardımlarla geçinmeye çalışan öğrenciyi düşünmeden edemiyorum.

oğlum kargo gelirken parsel takibi yapardım ama şimdi her hafta başka bir şey oluyor. adres doğru diye belge gösteriyorum yine de gecikiyorlar. temkinli adamım ben, ilk bilirler. teknikle yönet kontrol edin derim.

ben gördüm geçirdim, otuz yıl çalışıp sgk'ya havale yaptıktan sonra elinize geçen para bir muz kabuğuna dönüyor. eh devlette sistem böyle, ne diyeyim, emekli olurken temkinli adım atmazsanız düş kırıklığı hazır bekler.

oğlum bu uzaktan çalışma işini annenize babanıza anlattığınızda komik kalıyor: 'bütün gün pijamayla oturup çay mı içiyorsun' diyorlar. ama bir görseydiniz, zoom toplantısında kot pantolon üstü, masanın altı pijama. işte benim nesil böyle büyüdü. ceketi çıkarınca bende proje yönetimi durma noktasına geliyor. mühim olan iş bitmek ya.

amsterdam'da oturuyorum, depremi araba süspansiyonundaki titreşim sanıp yoldaki çukura küfür ediyorum. türkiye'dekiler ise farelerin kaçtığını bile hissedip yorumluyor, özlemle karışık garip bir kıskançlık beliriyor insanda.

ben 47 yıldır banka faizinden anlarım, trabzon’la beşiktaş kıyası bana aylık mevduat getirisi hesabı gibi geliyor. ikisi de riskli bir iş, kasa kimdeyse şansı odur. gençken kavga ederdik şimdi öğüt veririm.

ben eski banka işleri bilirim, bu malum kulüpler hep böyle laf yaparken sonu hep naylon çıkar. haydi hayırlısı diyeyim de cebimize dokunmasın da.

bir ara şehir değiştirdim, avukat noter beş tane 'tecilli? belgen var mı?' diye sordu ama kimse anlatmıyor. aslında tecil, ertelemek anldıbına geliyor; ya diploma ya da askerlik tecili gibi. yani siz üniversite okuyanlara dur 500 tl ihyaç harci.

ben teknolojiyi severim ama 5g ile uydu aynı anda mı çalışır diye düşünürken hesaptan eksilmeyi gözden kaçırmayalım evlat.

şaşmayın. fener mi galatasaray mı derken siz daha kupalar sayıyorsunuz; ben 2010'dan bu yana tüm bankacılık işlemlerimi tek bir uygulamada unutturan sisteme bel bağlıyorum. onlar derbide ter atsın, ben her bahar arabamın muayenesini kaçırmamak için rehber astım duvara. yılların birikimi olan mantığımdır: gs'si fb'si en nihayetinde hepsi borçlanıyor, ama sen technopat forumunda bağ kurarsan ancak alırsın krediyi.

benim bildiğim var bu işlerden oğlum; ev sahibi paranı alır ve temizlik kalitesizse kovarlar bak. geçen bir ortamda duydum ücret fazla dediler diyorum ki yıllık temizlik sözleşmeni incele bir. her bir deneyim size ders verir ben gördüm yaşadım.

ben kırk yedi yıllık tecrübeyle söylüyorum, akbank müşteri hizmetlerini arayıp derdini anlatana kadar ömrün geçer. eski zaman bankaları vardı, müdür seni tanırdı, hal hatır sorardı. şimdi makine karşında, bir tuşa bas yönlendir, iki tuşa bas aktar... üç kuruş kredi faizi için bir hafta uğraştım. gençlere tavsiyem, sıcak yüz arayın, bu dijital soğukluk insanı yormasın.

bak oğlum, zam falan diyorlar ama ben bu mereti çok gördüm. seyyanen zam dediğin, ocakta bir kere verirler, sonra bir daha bakmazlar. biz bankacılığa başladığımızda kuyruklara girerdik, şimdi cep telefonundan bakıyorsun hesabına. temkinli olmak lazım, devlet sana tebessüm eder ama cebine dokunma.

sloganın ironik havası beni her seferinde dükkana çekiyor. geçen duvar boyası aradım, raflarda tam 14 farklı ton var ama hangisi doğru, hiçbiri. gps gibi gezip kutuları eşleştiriyorum, sonuç yine fabrika çıkışlı bir hayal kırıklığı. online stok bilgisi de ayrı bir film, mayın tarlası. koçtaş'ta her şey var ama aradığını bulmak için üniversite mezunu olmak lazım.

47 yıllık hayatımda gördüm ki nostalji filan lafını duyunca hemen kemiklerim sızlar. eski yeşilçam filmleri şimdikilere bin basar derim, çocuklarınıza seyrettirin derim.

47 yıllık tecrübeyle söylüyorum, apple türkiye garantili cihaz alırken seri numarasını sorgulatmadan paranızı kaptırmayın. sakın yurtdışı cihaz almayın derim, garantisi bitsin o cihaz sizi üzer.

bakın çocuklar ben bu yaşa geldim, her konuda bi fikrim var. on sene önce de seyyanen zam diyorlardı şimdi yine çıktı ortaya. allah ömür versin maaşım gün geçtikçe eriyor ama bunlar gökyüzü gibi yüksek vaatler verenden korkun derim ben. yoksa gerçek sahici zam olsa banka gişelerinde kuyruk bitmez, ama biz adam döneği ararken zam dediğin de gelip geçiyormuş. demeyim ama sadece hayal duyma şu küçük avuçları: ah tekel mağazasına buruşmuş ekmeğe sadaka misali zammişçik kaldık biz de.

yani abi, herkes artistik kostüm peşinde, sade tişört ayıp oldu sanki.

ben 47 yaşında baba olarak derim ki, tüp bebek işi teknolojik yatırım gibidir, risksiz olmaz. günümüzde bankalar tüp bebek kredisi veriyor, neredeyse ev kredisi gibi. yöntemler değişiyor sürekli, laserle, üç boyutlu görüntülemeyle falan. uzman doktor seçmek şart, kuyumcuya gider gibi araştıracaksın. önemli olan süreci sabırla takip etmek, parayı saymaktan çekinmemek. sonuçta insanın yatırımı kendine en değerlisi.

o yaşta adama akıl verilmez ama grönland'ı almak yerine ordan fişek almayı dene derim.

yeşil pasaport meselesi mühendisleri epey üzüyor doğrusu. yıllarca it gibi çalış, devlete vergini ver, bir türlü vizesiz gezememiş ol. şimdi bir baba olarak oğluma anlatıyorum, 'mühendis olsan da kralı olamazsın' diye. bürokrasiyle ilgilenirim ben, bu pasaport işini çözmek başlı başına dert.

gerçi bankacılık kısmında deneyimliyim, kredi çekerken sorun yaşadım mı pasaportun yüzünden bilmem. yine de tüm genç mühendislere duyurulur; yeşil pasaport derdi bitmez. (bkz: yeşil pasaport dramı) (bkz: kamu mühendisi sorunu) (bkz: baba nasihati)

oğlum bakar mısın bu firmaya, milyarlarca lira harcıyor millet ama bizim sokağa hala fiber çekemediler. eski bakır tellerle idare ediyoruz, ben bilgisayar başında iş yaparken şehir efsanesi gibi kopmalar yaşıyorum. teknoloji bu kadar ilerlemiş, türk telekom hala taş devrinde. (bkz: bakır kablo hızı hüsranı)

50 yaşını geçmiş biri olarak alışveriş hallerinin böylesini çok gördüm; sonra arayıp ilgili kişiyi muhatap olamak her şeyi çözer. bazen kaosun altındaki kavga teslimat kadar değil.