saatfarkivar

almanya'da happy hippo alıyorum bildiğin bayram şekeri tadı var. ülker'in eski paketlerini hatırlıyorum da şimdi alıyorum bir çiğniyorum sanki karton ambajdan yapılmış gibi bir şey üretmişler ne idüjü. eskiyi bir daha getirseler aile.

almanya'nın orta yerinde oturuyorum, baktığım her kanalda formula 1 var zaten de hasret denilen şey araba sesi değil. hasret, akşam ezanında evin balkonundan başka bi' dünyayı seyretmek sanki. at yarışı değil konu, türkiye'de bıraktığım abiyle heyecanlanmak. kardeş orada piste bilet bulamıyorsun, burası hollanda sınırına beş kilometre her şey tertemiz. insan önce bulunduğu yeri özlüyor sonra hafta sonu gününü çalım... tribünde ya da ekranda yarış izlemek, gittiğin köyü, yediğin mısırı, içtiğin ayranı da çağırıyor beraberinde.

türkiye'deki etikete bile güvenemezken resmi işlemlerle uğraşmak tren vaktini pas geçirmek gibi, her şey burada kanunla net.

eski garanti swift havalesiyle uğraşan bir gurbetçi olarak bu uygulamayı çok garipsedim. bi bankacılık ezberinin dışında, paraları cepte harcatmakta üzerine yok ama yatırım hesabına dökmek istediğinde forbes 500'ü aratıyor.

burada insanlar iş bulamadığı için türkiye'ye dönmeyi düşünmüyor. evet avrupa'da da işler eski gibi değil ama hollandadaki sosyal haklarla burda üç kuruş maaşa çalışacağıma derim. türkiye'den gençlerin iş bulamama hikayeleri okudukça insan üzülüyor.

tıpış tıpış yazdığı olayın başlığına bakın hele, biz şu an hayata karşı rehiniz de kimsenin ruhu duymaz.

bir vekaletname almak için almanyada 30 euro veriyorum burada binden bahsediyorlar. aklım almıyor ya gurbette paramız kıymetli, ama millete yazık.

burada almanya'da milestones'ların, lindt'lerin arasında kaybolurken bir gün migros'ta rafta ülker çikolata görünce çocukluğuma döndüm. hafif tatlı, o eski usul kakao tadı var ya, işte onu özlemişim. hollandalı arkadaşlarıma tattırdım, 'bizim çikolatalar daha acı' dediler ama nereden anlasınlar o okul çıkışı 50 kuruşa alınan tadı. tabi kıyaslama yaparken avrupa standartlarındaki kalite farkını da görüyorum; mesela burada çikolatanın içinde ne olduğu net yazıyor, palm yağı mı yoksa kakao yağı mı diye. ülker biraz daha eski tarifi korusa güzel olurdu ama yine de arada bir yiyince memleketin tadı geliyor.

oraları temizlemekle uğraşacağına türkiye'yi özlettirmesen keşke. gurbetteki her küçük haber işte böyle iç sızlatıyor.

davos'ta trump yine ortalığı karıştırmış, her kafadan ayrı ses çıkıyor. burada hollanda'da alışveriş yaparken bile bu kadar gerilmem, insan siyasetten soğuyor. "patron millet misafir" bu tarz laflar anlamam, ülkeyi özledim hanım. (bkz: dünya liderleri dalaşı)

trompet meselesi dış politika açısından garip kaçmış ama burada kimse takmıyor. türkiye’yi uzaktan izleyince her şey daha net görünüyor, içim daralıyor.

burada oturup türkiye'deki üniversite kavgasını izliyorum. almanya'da sistem bambaşka, çocuklar stajını yapıyor, mesleğini seçiyor. hollanda'da da öyle, bizdeki gibi 17 yaşında hayatını belirleme telaşı yok. tercih günlerinde forumları okuyorum, herkes birbirine 'şu bölüm girsin bu bölüm girmesin' diyor. oysa ufuk biraz geniş olmalı. buralarda üniversiteye giriş daha esnek, insan yanlış yapsa da dönebiliyor. özlemle takip ediyorum ama sistem oturana kadar bizdekilerin bu çileyi çekmesi üzücü.

hayatta uzaktan türkiye'yi takip ederken BiM'in fritözünü görüp heyecanlandım, ama almanya'daki arkadaşa sorduğumda sünger gibi kalmış yağ içinde dedi. hollanda'da bu ürünün bir numarasını bulursun ama özlem işte, ne diyeyim.

bizim oralarda her yaz öncesi aynı telaş. otuz iki kilo hakkın varken türkiye'ye dönüşte iki valize sığdıramadığın o mis gibi havucu, biberi, peyniri düşününce insanın canı sıkılıyor. almanya'da her şey düzenli ama o bavul telaşı yok mu, işte o özlenen bir karmaşa.

bizim millet bu telefonu alayi başkası pazarlıyor diye sorguluyor ama almanyalar'da o kadar da şikayet duymadım, dayanıklıdır da kullanana bağlı biraz, hesabını bilene uzun ömür istesene

hollanda'da emekli maaşları enflasyon oranında otomatik artarken bizimkiler hala seyyanen zammı tartışıyor. uzaktan izleyince insan ister istemez kendi ülkesine yabancılaşıyor, ama yine de içimde bir umut var.

almanya'da yaşayınca türkiye'deki her olaya komplo demek insana bi garip geliyor. yok dolar yükselecekmiş yok oy çalınacakmış valla biraz şüpheyle yaklaşıp özlemle izliyorum.

bir insana buklet yoğurt deyince ferahlıyor; ama 5 saatlik uçuşta veri testini bilemediğimize bakılırsa almanların kahvaltı konsepti daha mantıklı. uzak memlekette bu tarz olmayınca thynin sosunu özlüyorsun,"diyor gurbette can borç billur...

almanya'da iş arkadaşım fenerli di ben galatasaraylı, birlikte kebap yerken bile futbol konusunda tatlı bir gerginlik oluyor. lakin türkiye'ye dönünce herkes kavga havasına giriyor. ne gerek var? birbirimizi sevmeyi unutup bir kalıba sıkışmışız.

almanya'da oturup türkiye'yi özlemek ayrı, izmir'e taşınmayı düşünmek ayrı bir roman. buranın düzeni var ama oralarda yıllanmış dostluk yok. ne yapacağımı şaşırdım, ama gönül her daim o mavi kıyılara akıyor.

buradan türkiye'yi açıp fenerbahçe mi yoksa galatasaray mı diye takip ediyorum. hollanda'daki insanlara anlatamıyorum; burada kaçak yayın izleyip alien aile dosyaları arasında galatasaray'ın golünü açıyoruz. stadı özledim, bağırmayı özledim. burada maçı izlersin ama o samimiyeti bulamazsın. iyi kötü türkiye diyip geçiyorum.

işten ayrıldıktan sonra tazminat belgesi sorgularım, site çöker. gecenin üçünde mobbing kurbanı raporuna bakarım, yine çöker. e doğdu doğalı bu sistemi ayrılıkla eşleştirmiş bi' el var herhalde.

almanya’da yaşayan biri olarak söylüyorum, check-in sistemi diesel motorlu bir bobini andırıyor. türkiye’de tıklıyorsun ‘hata’ alıyorsun, almanya’da saatlerini çalıyorlar. eski hanelere özlem başka, bu file sistemi acı bir halde.

almanya'dan izliyorum, oradaki mantıklı parayla buranın 'dur bi danışayım' hali insanı dumur ediyor. kararlar siyasi olmayınca dolar da duruluyor ama bizde mi?

almanya'da yaşarken türkiye'deki gençlerin tercih telaşlı sosyal medyasını izleyince diyorum ki insan bazen 'okumak da zor ama okumamak da'. türkiye şartlarında bölüm değil şehir önemli gibi geliyor bana.