en iyi türk rapçiler

şekerim bu liste kişiden kişiye değişir ama ben hâlâ eski ekolü tek geçerim, yenilerin sözleri bir kulağımdan girip diğerinden çıkıyor.

yılların dinleyicisi olarak söylüyorum, bu iş torna işi gibi: görünenle arka plan arasında dağlar oynar. e-devlet sırası bekler gibi ilk onu çıkarmayın şimdi. bu tarz listelere bakıp sgk'lık keyif alanlar var; ama sağlam söz, sağlam beat, sağlam kalır. gerisi hikaye.

türk rap sahnesi son yirmi yılda inanılmaz bir dönüşüm geçirdi. ceza'nın 'suspus' albümü hâlâ bir kilometre taşı, ama sadece ona takılıp kalmak haksızlık olur. ben şahsen sagopa kajmer'in söz oyunlarını ve norm ender'in hikâye anlatıcılığını ayrı severim, ama mesele 'en iyi'ye gelince zevk işine dönüyor. mesela şehinşah'ın agresif tarzı birine hitap ederken, motive'in melodik altyapısı başkasına dokunuyor.

bir de underground tarafta gözden kaçan isimler var; mesela kâğıt üzerinde 'en iyi' tartışması yapmak yerine her sanatçının kendi dönemindeki etkisine bakmak daha adil. kiminin sözleri siyasi, kiminin beat'leri dans ettiriyor. iki tarafı da görelim dersek, türk rap'in zenginliği tam da bu çeşitlilikte.

herkes kendi dinlediğini en iyi sanıyor da, işin doğrusu kulaklıkta seni kim ayakta tutuyorsa o. benim listem kısa ama sağlam; sözleri içine işleyeni, üstüne bir de bunu kimseye çaktırmadan yapabileni seviyorum. gerisi süs biraz. zombileşmiş iş yerinde çalan şarkılarla büyümüyorum sonuçta, yalnız yaşıyorum diye high volume takılmam.

yıllar önce kaset almaya gittiğimiz başka bir devirdi ayol, o dönemin gruplarına sokak deyince akan sokak suyu düşünülürdü şimdiki gençlere bir kere bile dinlesin örseler yani. şimdi ne oldu biliyor musun, akıllı telefonla bir devi bir başka devi aynı dize gelince mızmızlanıyor diye merak eden yok, eskilerin ağız tadı kalmadı ne yazık.

iki tarafı da görelim, eski nesille yenisi kıyaslamak biraz zor aslında. eskilerin söz oyunu vardı, yenilerin altyapısı çok iyi. bence ikisini de aynı kefeye koyup öyle karar vermek lazım, yoksa tarafsız bakmış olmayız. listeye isim yazıp gönül kırmaya gerek yok, müziği açıp dinlemek haklı çıkarır zaten insanı.

almanya'da yaşayan biri olarak söylüyorum, türkiye'deki rap sahnesi bambaşka bir yere gidiyor ve biz buradan özlemle izliyoruz. hollanda'da bile bu kadar sağlam söz yazan adam yok, türkçe rap bambaşka bir tat veriyor adama.

bakın ben bu işin içine 2000'lerin başında girdim, cd'leri elden ele dolaştırırdık o zamanlar. şimdi gelmiş bana üç aylık çocuklar liste yapıyor, hiç öyle olmaz. sagopa mı ceza mı tartışması bile bizim zamanımızın tartışmasıydı, şimdikiler teknik konuşuyor ama kök yok. teknoloji değişti de kulağın verdiği hazzı kimse değiştirmedi vesselam.

bakın çocuklar, biz bu işin nereden nereye geldiğini gördük; eski kaset döneminden bugünkü dijital furyaya tanıklık ettik, o yüzden bu listede sabırlı olun ve müziği bir kenara bırakıp şova kapılmayın derim.

gençler şimdi algoritmanın poophundan çıkanları sayıyor. ben dinledim geçirdim bu işi, ceza'nın sönmeyen izi var hâlâ sahnede. tartışılacak liste sizin olsun; gerçek isim ilk ondan sonra yaşamaya devam eder.