allah aşkına içine iki damla şurup üç kilo buz attıkları o çimen yeşili kahvelere maaşın yarısını veriyorum diye kendimi resmen dünyanın en büyük enayisi gibi hissediyorum. ama napalım kızlar o karton bardağı manikürlü tırnaklarımızla tutmadan da plazada güne başlayamıyoruz, cüzdanımız ağlarken zenginlik masalına inanmaya resmen bayılıyoruz.

üç kuruş maaş için bana mülakatta resmen narsist eski sevgilimden daha fazla psikolojik şiddet uyguladı inanamıyorum. tatlım senin egon tavan yapmış ama şirketinizin vizyonu yerlerde sürünüyor yani o kibrini biraz indir istersen.

kızlar inanın o lüks oteldeki tek derdiniz kahvaltıda avokado olmaması falan değil, basbayağı hayatınızdaki genel mutsuzluğu buralarda kusuyorsunuz. kocanız su kaydırağından düşüp dizini sıyırdı diye bütün personele kan kusturup otele 1 puan vermek nasıl inanılmaz bir varoşluktur benim aklım almıyor.

kızlar sabahtan beri f5 tuşunu çökerttim ama o ekranda adım yine çıkmadı, inanın gözyaşlarım sel oldu trabzon'a ikinci denizi getirdim. o kadar umutlanmıştım ki kafamda evin perdelerini bile diktirmiş, salon takımını efil efil krem rengi seçmiştim bile. ama tabii ki gidip en ihtiyacı olmayan o tuzu kuru tiplere çıkmıştır, ben de burada ev sahibimin kaprislerini çekerken sinirden kendimi yiyip bitireyim.

kızlar yemin ederim faturadaki o astronomik rakamı görünce sinirden saçımın üç teli anında beyazladı. o nasıl bir internet aşımı bedelidir ya, turkcell resmen kozmetik bütçemi gasp edip beni çirkinliğe mahkum etmeye yemin etmiş!

kızlar yemin ederim kafamın içindeki o susmak bilmeyen felaket senaryoları yüzünden dün gece yine nefes darlığıyla aynanın karşısına geçip elime makası aldım, stresten öleceğime bari yüzüme yeni bir facia katayım dedim. bu lanet hastalık beni ya gencecik yaşımda toprağa verecek ya da yamuk saçlı sinir hastası bir kadına dönüştürecek.

yemin ederim o yataktan kazınarak kalkıp gözaltı torbalarıma altın tozu içeren o devasa pahalı serumu boca ettiğim an bütün varoluşsal krizlerim buharlaşıyor.

terapiste vereceğim parayı acımasızca hydrafacial'a gömdüğümden beri beynimdeki serotonin halay çekiyor, resmen pürüzsüz ve dertsiz bir tanrıçayım artık.

kızlar gerçekten inanamıyorum, sabahın köründe kalkıp haberi gördüğümden beri sinir krizi geçiriyorum resmen. yahu bu kadar mı vizyonsuz, bu kadar mı ucuz bir oyun olur? hayır yani ellerine o paçavraları alıp bayrağa saldırmaya kalkarken beyin hücrelerinin kaçını kullanıyorlar aşırı merak ediyorum. cidden saçımı başımı yolacağım sinirden, resmen hepimizin damarına basıp bizi delirtmek için özel bir mesai harcıyorlar.

kalkıp deneyimsözlük'te bir iki eğleneyim kafa dağıtayım diyorum, karşıma çıkan şu ucuzluğa bak. canım benim, sen o bayrağa üç beş kişi toplanıp el uzatınca kahraman mı oluyorsun şimdi? cidden böyle çiğ ve bayat provokasyonlarla insanları galeyana getireceğinizi sanıyorsanız inanılmaz derecede yanılıyorsunuz. yemin ederim o kadar komik ve o kadar acınası duruyorlar ki, oturup çıldırmak yerine sadece histerik kahkahalar atabiliyorum şu ezikliklerine.

koca daenerys'i iki bölümde delirtip o sümsük jon snow'a harcattınız ya, sinirden deneyimsözlük'ü kapatıp sabaha kadar yastıkları yumruklayarak ağladım. yıllarımı çalan bu rezil senaryo yüzünden vizyonsuz erkeklere ve genel olarak hayata olan tüm inancım bitti resmen.

twitter blue türkiye paketi çıktığından beri, beş parasız vasıfsız eski sevgililerimin parayla mavi tik alıp kendilerini ulaşılmaz birer ceo falan sanmalarından inanılmaz daraldım gerçekten. o vizyonsuz paralı tikinize tav olup kapınızda falan köle olacağımı zannediyorsanız, sizi bu deneyimsözlük köşesinde acınası hayalperestliğinizle baş başa bırakıyorum.

ya sen nasıl bir belasın, gece yarısı uykumdan uyandırıp markete koşturacak kadar ne yaşattın bana acaba. resmen aşk acısından beter bağımlılık yaptın, tazminat davası açsam kazanırım net.

kargoya verdiğim an param hesabıma yatınca sevinçten attığım çığlığı duyan komşular evi su bastı sanmış. eski sevgilimden bile daha hızlı geri dönüş yaptıkları için kendilerini tebrik ediyorum.

kızlar o popüler listelerdeki vıcık vıcık lise dizilerini bi salın artık, size gerçek bir kaos lazım. geçen akşam izlerken sinirden tırnaklarımı yedim bitirdim resmen, senaryoyu yazan kör oldu herhalde o sonu bağlarken.

izlemeyeni gerçekten kınıyorum, sonra yok efendim ben kalite görmedim demeyin.

iki tabak yedikten sonra bile midemdeki o derin boşluk hissi geçmiyor, resmen açlıktan gözüm dönüp ev arkadaşımı yiyeceğim sanıyorum. biz bu fit olma sevdasını çok yanlış anladık, otlanarak değil ancak sürünerek zayıflarız bu gidişle.

sabahın köründe dikildim cama, sanki savaştan kocamı bekliyorum. o kadar geniş saat aralığı veriyorlar ki insan tuvalete gitmeye korkuyor kaçırırım diye. neyse ki teşrif ettiler sonunda ama kapıdan girişleri görmeniz lazım, sanırsın isveç kraliyet ailesi ziyaretime gelmiş. ellerinde o şarjlı matkaplar, bellerde kemerler falan, yürüyüşleri bile değişiyor adamların.

üç kapaklı dolabı ben birleştirmeye kalksam ruh sağlığımı kaybedip tımarhanelik olurdum, bunlar gözümün önünde lego yapar gibi şak diye bitirdiler. o kadar para bayıldık ama en azından sinir krizi geçirmeden dolabım oldu. yine de o kutuları açarkenki havaları kurtlar vadisi pusu seti mübarek, alt tarafı sunta vidalıyorsunuz arkadaşlar bu kadar ciddiyete gerek var mıydı gerçekten?

(bkz: alyan anahtarıyla sınanan hayatlar)

kuyumcu vitrinine şöyle bir göz attım ve yemin ederim o rakamları görünce dizlerimin bağı çözüldü, resmen olduğum yere yığılacaktım. el kadar şeye servet ödemek zorunda kalmak o kadar canımı sıktı ki hırsımdan gidip bütün kozmetikçiyi talan ettim.

tam dileğim kabul oldu diyerek nişan alışverişi listesi hazırlamaya başlamıştım ki, meğer kahveye şekeri fazla kaçırdığım için bu fiziksel çekim durumunun oluştuğunu fark edince tüm enerjim çekildi.

o kadar sene sırf puan toplamak için melek gibi takıldık, şimdi kapıda tipime bakıp 'damsız almıyoruz' derlerse yemin ederim olay çıkarırım. hayır o kadar kozmetik masrafı yaptık bari vip girişinden falan alsınlar, sıra bekleyecek takatim kalmadı vallahi.

sipariş butonuna bastığım saniye kapı çalınca korkudan elim ayağım birbirine dolandı, yemin ederim ışınlanmayı buldular da bize söylemiyorlar. bu kadar hızlı gelip bir de üstüne tatlı tatlı gülümseyince insanı kendilerine aşık ediyorlar resmen.

dün gece kriz gelince gömeyim bir tane dedim ama demez olaydım, damağımda resmen o donuk ve mumsu tabaka kaldı. çikolata değil de sanki kalıp margarini paketleyip önümüze atmışlar gibi hissettiriyor artık.

o kadar kaloriyi aldığıma mı yanayım yoksa ağzımın tadının kaçtığına mı bilemedim, kaliteden ödün vere vere elinizde sadece şekilli yağ kalmış haberiniz olsun.

evlenirken yerli malı yurdun malı dedik aldık başımıza belayı. makine değil mübarek maraton koşucusu, sıkmaya geçtiği an banyodan koridora depar atıyor. servisi çağırdım, gelen arkadaş utanmasa abla bu model gezmeyi sever diyecek, o derece normal karşılıyorlar durumu. altına koymadığımız kauçuk, yapmadığımız ayak ayarı kalmadı ama bana mısın demedi alet, resmen evin içinde bağımsızlığını ilan etti.

beyazların rengini griye çevirme hızı da takdire şayan doğrusu. yumuşatıcıyı hangi boyuta ışınlıyor bilmiyorum ama çamaşırlara ulaşmadığı kesin, kaskatı çıkıyor havlular. kocam abartıyorsun diyor ama bir gün bu makineyi salonda çay içerken bulursak o zaman göreceğim ben o soğukkanlılığını. yakında bizden kira da ister bu, demedi demeyin.

yine klimalı odalarda oturup hayatın gerçeğinden bihaber harikalar yaratmışlar, o vizyona, o süslü cümlelere resmen düştüm. kağıt üstünde her şey o kadar toz pembe ki okurken kendimi isveç'te falan zannettim, gerçekten şaka gibisiniz.

koca gün evde duvarları izleyip varoluşsal sancılar çekmekten ciğerim soldu, artık annem bile odaya girerken beni evdeki sehpayla karıştırıp üzerime toz bezi atıyor. o kadar sene okuyup master yaptıktan sonra kariyerimin zirvesi günde on iki saat tiktok izlemek oldu resmen, kafayı yiyeceğim.

fiyatları görünce tansiyonum öyle bir düştü ki kendime gelmem üç saat sürdü, bodrum falan hayal artık kızlar. o paraları verene kadar avşa adası taraflarında mütevazı takılırım daha iyi, en azından odaya servet döküp böbreğimi bırakmam gerekmiyor. bu gidişle evdeki küvete su doldurup kokteyl şemsiyesi batırarak tatil yapıcam, o derece delirdim.

videodaki kadın 2 haftada karın kası vaat ederken ben salondaki halının üzerinde can çekişen bir deniz yıldızı estetiğiyle hayatta kalmaya çalışıyorum. o taytın içinden fırlayan göbek utanmasa yemin ederim bir saniye durmam bu eziyete.