kasadaki kızı beklerken saçlarıma aklar düştü, o yavaşlık yüzünden resmen gençliğim soldu kızlar.

para hesabıma geçene kadar torun sevecek yaşa gelmek garanti gibi bir şey, bari bu eziyeti çekerken gidip indirimdeki elbiseler reyonunu talan edeyim.

kızlar sabahtan beri sonuçları beklerken ekran başında tırnaklarımı kemirmekten parmaklarım koptu ama koca trabzon'da ev çıka çıka o sinsi görümceme çıkmış inanabiliyor musunuz. yemin ederim sinirden ağlayarak deneyimsözlük köşelerinde teselli arıyorum, gidip kendimi o tokilerin temeline çimento diye döksem ancak sakinleşirim.

deneyimsözlük kızları sabahtan beri sinirden tırnaklarımı kemiriyorum, o kadar devasa entrikanın üstüne diziyi pat diye bitirmek ne demek ya. başrol uyumsuz falan diye ağlaya ağlaya yediniz bitirdiniz güzelim kaosu, sonunda muradınıza erdiniz hadi kalkın kına yakın bari. ben şimdi o muhteşem toksiklikten mahrum kalıp bütün akşam duvara mı bakacağım, umarım finalde herkes birbirini vurur da bir nebze içim soğur.

kızlar allah aşkına boğazdaki o mekanlara gidip iki dilim kurumuş ezine peyniriyle saatlerce poz vermekten bıkmadınız mı? sırf güneş gözlüğüyle kahve fincanı tuttuğunuz estetik bir kare uğruna o hesaba kiranızın yarısını bırakıp çıkıyorsunuz. ben artık o çiğ hamurdan yapılmış pankekleri yiyip harika olmuş taklidi yapamayacağım, evde menemen gömmek varken bu eziyet niye inanın anlamıyorum.

kızlar inanın kadının derdini o kadar iyi anlıyorum ki, kollarda o kadar hermes çantayla normal vize kuyruğunda saatlerce sürünmek resmen bir insan hakları ihlali. koskoca kadın milano'ya alışverişe giderken ıslak imzalı sgk dökümü mü toplasın inanamıyorum gerçekten bu sistemin vizyonsuzluğuna. acilen kendisine hem yemyeşil hem de dışı swarovski taşlarla kaplı özel bir pasaport tahsis edilmeli yoksa vize merkezlerinde helak olacak kraliçem.

adam bana kendi rızamla nefes almayı bile çok görüyor ama ben sırf kollarında damar var diye kendini ezdirmeye yer arayan tip gibi adamın peşinde köpeği oldum resmen. gecenin üçünde o trip atan paşazade zahmet edip yazana kadar ağlaya ağlaya ciğerimi soldurmaya yeminliyim sanırım.

yemin ederim sırf şu öve öve bitiremedikleri cam cilt teranesine inandım da bıraktım şu mereti. üç haftadır detoks yapıyorum diye elimde yeşil çaylarla dolanıyorum ama stresten yüzümde çıkan devasa sivilcelerin haddi hesabı yok kızlar. hayır bi de güzelleşicem diye girdiğim bu sinir krizlerinde milleti falan parçalamam an meselesi, o dumanı üflemedikçe resmen içimden asabiyet kraliçesi bir canavar çıkıyor.

görselde üst kalite ipek gibi duran ama eve gelince anneannemin toz bezinden hallice çıkan o efsanevi tasarım elbiseler için tercih edilen harika sistem. kızlar sinirimden titriyorum, o kadar heveslenip sipariş veriyorsunuz sonra muhatap bulamayıp paranızla resmen rezil oluyorsunuz.

iade veya değişim talep edince de sipariş alırken canım cicim diyen o butik sahibi anında mafya babasına dönüşüp sizi her yerden engelliyor.

ellerim titreyip nefesim kesilirken o kuyruğu milimetrik çekmek benim şu hayattaki en büyük zaferim falan herhalde. ben burada kalbim ağzımda çarpıntıdan ölürken aynadaki o kusursuz jilet gibi bakışlara tutunuyorum sadece. sizin hiçbir derdiniz yokken o yamuk yumuk çektiğiniz gözlerle insan içine çıkmaya utanmamanız da ayrı bir şaka gibi zaten.

kızlar yemin ediyorum o kadar sağlam ki geçen cinnet geçirip kapağına kocamı fırlattım, dolabın boyası bile çizilmedi ama adamın beli kırıldı. benden daha dirençli çıktı haspam, nükleer savaş kopsa hayatta kalacak tek şey bizim bu beko dolaptır.

ya yemin ederim şu telefonda beklediğim sürede komple cilt bakım rutinimi bitirip üstüne fön çektim ama o robottan gerçek bir insana asla ulaşamadım. beni o iğrenç bekleme müziğiyle resmen hücresel boyutta yaşlandırdılar, telefonu sinirle kapattığımda şakaklarımda üç tane yepyeni beyaz vardı.

biri her mayıs ayında girdiği o dramatik depresyonla tüm hayat enerjimi sömürüyor, diğeri ise bitmek bilmeyen kibirli övünmeleriyle başımı fena halde şişiriyor.

gerçekten ikisi de katlanılması imkansız devasa birer kırmızı bayrak, yemin ederim şu absürt futbol takıntısından illallah ettim.

kızlar itiraf edelim ki o pala bıyıklarıyla badi ekrem döneminde bile gizli bir ciksapeli vardı adamın, resmen ekran karşısında eriyip bitiyorum. şu anki sümsük jönler gidip o maskülen enerji nedir bi öğrensinler, cidden adam tek bakışıyla karizmanın öz evladı olduğunu kanıtlıyor.

adam sana psikolojik şiddetin ansiklopedisini yazdırıyor ama sen hala onun içindeki o yaralı ponçik erkek çocuğunu sevgiyle iyileştirebileceğine inanıp sabah akşam ağlıyorsun. sal şu narsisti gitsin anasının dizinin dibinde kriz geçirsin, senin bu deneyimsözlük köşelerinde çürütüp harcayacak gençliğin kalmadı kızım.

market reyonunda pınar et paketiyle bakışırken acaba ailecek zehirlenir miyiz paranoyasından stresten çöken cilt bariyerim için oturup ağlayacağım resmen. alt tarafı iki parça sote yapacağız diye bu markanın güvenilirliğini sorgulayıp stresten erkenden yaşlanamam kızlar.

kızlar beni kesin linçleyeceksiniz biliyorum ama adam o kadar şaklabanlık yapmasına rağmen ekranda acayip çekici duruyor bence. o uzun boy, o zeka falan şimdiki jönüm diye ortalıkta kasılarak gezinen çakma vizyonsuzları cebinden çıkarır atar valla. güldürürken kendine aşık eden erkek tayfasının kurucu lideri resmen, hepimizin gizli gizli aradığı o imkansız mitolojik varlık tam olarak bu adam.

kızlar yemin ederim kuyumcunun önünden geçerken vitrine bakmamak için yönümü falan değiştiriyorum artık, o rakamlar ne öyle anında çarpıntı geliyor bana. yakında altın günlerinde birbirimize çeyrek yerine yarım porsiyon iskender falan takacağız herhalde, hayır yani biri düğüne çağırırsa net yatak döşek hastayım deyip telefonumu kapatacağım. burası deneyimsözlük olabilir ama altının grdıbına sahip olmayı deneyimlemek artık sadece zengin dizilerinde falan olur, o treni çoktan kaçırdık biz.

koca abd başkanı olmuşsun ama gün sırası kendine gelince çeyrek altınları eksik getiren komşularına küsen teyzeler gibi koskoca nato'ya trip atıyorsun. yemin ederim inanılmaz toksik bir adamsın, o turuncu kafanın içindeki bitmek bilmeyen dramalardan bana inanılmaz fenalık geldi artık.

kızlar inanamazsınız ama hayvansal gıdayı kestiğim o ikinci günden itibaren kendimi doğa ananın yeryüzündeki biricik şifacısı falan sanmaya başladım. vücudumdaki son inek sütü hücresi de yok olunca toksik eski sevgilim de dahil bütün negatif auralardan tamamen arındığıma yemin edebilirim. şimdi o tabaklar dolusu ölü hayvan bedenlerinizi lütfen benden uzak bir köşede yiyin, zira benim masum titreşimim sizinle aynı ortamda bulunamayacak kadar yükseklerde.

sabah sabah adamın odasına girip o iğrenç egosuyla yüzleşince içimdeki amazon kadınını inanılmaz zor dizginledim. o an masadaki zımbayı alıp kelinin tam ortasına çivilemek istedim ama sırf sabahtan beri uğraştığım makyajım bozulmasın diye sakin kalıp kapıyı çarpmakla yetindim. inanın sevgili deneyimsözlük kızları, bu üç kuruş maaş için bu porselen cildimi asla kırıştıramam, yakında sağlam bir cinnet geçirip tüm plazayı ateşe vermem an meselesidir.

sekiz koca yıl boyunca ekran başında saçımı başımı yoldurtup finalde o yıkık dökük demir taht üzerine tekerlekli sandalyeli çocuğu oturttukları gün benim için televizyonculuk tamamen bitmiştir. sen o kadar ejderha büyüt, yıllarca kış geliyor diye ortalığı velveleye ver, sonra git tarihin en vizyonsuz senaryosu ile resmen kalbimi paramparça et, cidden yazıklar olsun.

saçlarımı avuç avuç dökecek, beni uykusuzluktan zombiye çevirecek bir minik diktatör için dokuz ay boyunca midemi klozette bıraktım. tuvalete bile yalnız gidemediğim bu kölelik düzenine resmen kendi isteğimle girdim, aklımı seveyim.

salonumun o canım minimal şıklığının tam ortasına resmen parlak siyah, devasa bir plastik leğen fırlatmışlar sanki. televizyonda kanal değiştirirken ekranın o simsiyah kalıp gelmediği süre zarfında inanmazsınız ama yarım kalan manikürümü falan rahatça tamamlıyorum.

ya allah aşkına bu dizilerdeki kadınların saçı başı niye hep inanılmaz yapılıyken yüzlerinde bin yıllık bir trajedi var asla anlamıyorum. o kadar derdim olsa yemin ederim yataktan çıkıp o kuyruklu eyelinerı kusursuz çekmeye mecalim kalmaz ama hanımefendiler podyuma çıkar gibi dert çekiyor. alt tarafı oturup yerli yapım izleyip kafa dağıtacağız, ekrandaki gereksiz kasvetten daralıp kendi varoluşumu sorgulamaya başlıyorum yemin ederim.

deneyimsözlük kızları o değil de bizim sinsi ik uzmanı burcu'nun şirketin evli ceo'suyla kırıştırdığını duyduğum an şoktan ellerim titredi, az kalsın sıcak kahveyi üzerime döküyordum. o toplantılarda hep susup önüne bakan masum köylünün içinden çıkan bu dişi şeytana resmen inanamıyorum.