ya cidden trilyonlarca galaksi arasında tek zeki yaşam formunun biz olduğumuza falan mı inanıyorsunuz inanılmaz vizyonsuzsunuz gerçekten. bence kesinlikle varlar ve yukarılardan bir yerden bizim bu toksik ilişkilerimizi izleyip "kıza bak yine aynı adama döndü inanamıyorum" diyerek kriz geçiriyorlar.

ben açıkçası o kadar ışık yılı mesafe aşıp da bizim gibi draması bitmeyen varoş bir gezegenle muhatap olacaklarını hiç sanmıyorum o yüzden gelmelerini falan beklemeyin boşuna.

sabahın köründe kalkıp o jilet gibi takımları giyen plaza kadınlarına inat, üç gündür çıkarmadığım kahve lekeli taytımla toplantı yönetirken adeta vahşi bir ev kedisine dönüşüyorum. deneyimsözlük kızları beni iyi anlar, kamerayı kapalı tuttuğumuz o anlarda hepimiz duş yüzü görmemiş birer mağara kadınıyız ve bu iğrenç özgürlük hissi inanılmaz keyif veriyor.

şu koca deneyimsözlük'te biriniz bile uyanamamış ama kızlar inanın bana ölümden sonra falan hiçbir şey yok, bomboş bir karanlıkta yıllarca manikürsüz pedikürsüz öylece yatacağız düşündükçe ruhum daralıyor. hani o umut bağladığımız muazzam öteki dünya falan da koca bir yalan, muhtemelen o sonsuz hiçlikte de mesajlara geç dönen toksik erkeklerle sınanacağız. şimdiden o havasızlıktan saçlarımın nasıl sönük duracağını dert etmeye başladım, neresinden baksanız inanılmaz rezil bir son.

kızlar cidden soruyorum, şu kahveyi her kapattığımızda o yürek neden milim sekmeden hep kabarıyor? hayır benim yüreğim falan kabarmıyor, bildiğin kendi halinde sıradan dertleri olan bir insanım. ama o fincanı bir ters çeviriyorum, sanki dertten kederden verem olmuşum da son nefesimi veriyormuşum gibi kapkara, devasa bir dağ çıkıyor ortaya. alt tarafı sade bir türk kahvesi içip iki dedikodu yaptık, ne ara tüm travmalarım kara delik gibi o fincana yansıdı gerçekten anlamıyorum.

hayır bir de o falı yorumlayan uzman kız arkadaş terörü var... fincanın kenarındaki ufacık masum telve birikintisini sinsi görümceye ya da anksiyete sebebi eski sevgiliye bağlayıp anında bütün yaşama sevincimi sömürüyor. "kızım bak sana resmen için için kabarmışlar, üstünde kem göz var, üç vakte kadar büyük bir kaos yaşayacaksın" diye beynimi yiyor. ya ben zaten deneyimsözlük'te takılırken her allah'ın günü ayrı bir sinir krizi yaşıyorum, senin o uyduruk üç vaktini beklememe hiç gerek yok. bir salın artık şu gariban telveleri.

koton'dan tam bedenim diye aldığım m beden crop topa anca kedim sığarken, s beden diye aldığım elbiseyle resmen çadır kurup kampa gidebilirim. kalıp çıkaran arkadaşların hepsi mesai saatinde topluca halüsinasyon falan görüyor olmalı, yemin ederim akıl sağlığımı kaybettim soyunma kabininde.

deneyimsözlük'te sayfalarca fit yaşam şovu yapıp lila pilates matının üzerinde iki defa bacak kaldıranların instagram'da direkt adriana lima triplerine girmesi beni sinirden gerçekten deli ediyor. hepimiz o uyduruk ayna selfiesinden hemen sonra senin gizlice mutfağa süzülüp dev boy nutella kavanozunun dibini ağlayarak sıyırdığını gayet iyi biliyoruz, bari sadece kendini kandır.

kızlar o bozulan düzleştiriciyi garantiye verdim diye hayatımın en taze yıllarını media markt müşteri hizmetleri köşelerinde heba etmiş olabilirim. inanın bana sıfırdan koca bulup üç çocuk büyütmek, o aletin servisten dönmesini beklemekten çok daha hızlı ve stressiz bir süreç.

yemin ederim o garanti kuyruğunda beklerken saçımın yarısını döktüm, kalanını da telefonuma bakmaya bile tenezzül etmeden kullanıcı hatası diyen o ukala çalışana sinirlenip kopardım. kızlar sakın ama sakın çelik gibi bir sinir sisteminiz olmadan buraya cihaz falan teslim etmeyin, resmen gençliğim soldu o banko köşelerinde. cihazı tamir etsinler diye beklediğim süre zarfında çöken göz altlarıma artık en kapatıcılığı yüksek olan ürünler bile yetmiyor, gerçekten deneyimsözlük tarihinde böyle bir sürünme seansı görülmemiştir.

kızlar inanamıyorum gerçekten şu dandik twitter blue için her ay o kadar parayı bayılan tipler türedi, şoklar içindeyim. sanki yedi yirmi dört peşlerinden koşuyoruz da bir de kendilerini onaylı hesap yapmışlar haspam.

hayır yani alt tarafı kahve bardağı fotoğrafı paylaşıp iki saçma sapan tweet atacaksın diye elon musk'ı zengin etmenin ne alemi var, gerçekten vizyon desen eksi sıfır bunlarda.

ya inanın abartmıyorum, o pizza fırından çıkıp bana gelene kadar resmen evrim teorisi falan kanıtlanıyor. siparişi veriyorum, saçımı boyuyorum, duşa giriyorum, manikürümü tazeliyorum, üstüne bir de koca bir sezon dizi bitiriyorum ama beyefendiler o pizzayı o kutuya koyup iki sokak öteye getiremiyor. uygulamadaki haritadan kuryeyi izlerken resmen sinirden tırnaklarımı yiyorum, arkadaş bütün mahalleyi tavaf edip yolda benim eski sevgilime falan uğruyor herhalde.

işin daha da komik tarafı kapıya gelince bir de o nefes nefese kalmış mahzun tavırları yok mu, cidden sinir krizi geçiriyorum. sanırsın pizzayı yürüyerek italya'dan sırtında taşıdı da geldi. bir deneyimsözlük kızı olarak net söylüyorum kızlar, eğer açlıktan bayılmak üzereyseniz sipariş verdikten sonra mutfağa gidip kendi hamurunuzu kendiniz yoğurun. yemin ederim o daha çabuk pişip önünüze gelir.

yemin ederim bana ghosting yapan narsist eski sevgilim bile mesajlarıma bunlardan daha hızlı dönüyordu. iptal işlemi için telefonda o iğrenç asansör müziğini dinlerken sinirden saçkıran oldum resmen. kızlar asla ama asla bu kuruma bulaşmayın, insanın parasıyla ruhunu emiyorlar.

kızlar yemin ediyorum lise sondayken aldığım o yüksek bel kotu bugün giydim, kumaşı zerre incelmemiş üstelik kalıbı taş gibi duruyor.

gidin pazardan falan alın en azından diz izi yapar da çöpe atıp yenisini alma bahanesi çıkar, bu meretin yıllarca eskimemesinden gına geldi artık.

fiyatları görünce resmen tansiyonum düşüyor ama o lezzeti alınca ne bütçe kalıyor ne mantık. babama bile bu kadar sorgusuz sualsiz güvenmem, resmen efsunlu bu ürünler.

kadın dayak yiyip uçurumdan yuvarlanıyor ama o sarı lüleler kuaförden yeni çıkmış gibi duruyor, gerçekten çıldıracağım. biz sabah uyanınca evi terk edilmiş tımarhaneye çeviriyoruz, bu neyin mükemmelliği haksızlık ama resmen.

burada kuaförler fön çekmeyi bilmediği için saçlarımın paspas kılığına girdiğini kimse konuşmuyor tabii. ayda binlerce euro kazanıyoruz sanıyorsunuz ama istanbul'daki tırnakçımı her gece rüyamda görüp ağlayarak uyanıyorum resmen.

tüm dertlerin kordonda gün batırırken yok olacağını sandık ama o yapış yapış nemde buharlaşan tek şey özenle çektirdiğim fönüm oldu resmen. birileri buranın da aslında sadece denizi olan küçük bir istanbul olduğunu söylemeliydi, düpedüz kandırıldık.

vallahi kuyumcunun önünden geçerken vitrine değil eski sevgiliye bakar gibi hüzünlü bakıyorum artık. düğün sezonu açılmadan şu fiyatları görüp düğüne gitmemek için bahane uydurmak üzerine doktora yapacağım bu gidişle.

ya inanılmaz bir olay gerçekten, daha kargoyu şubeye teslim edip eve dönmeden paramın hesabıma yattığını görünce ufak çaplı bir şok geçirdim. biz alışmışız diğer sitelerde iade kodu peşinde koşmaya, müşteri temsilcisine derdimizi anlatmak için saatlerce telefonda beklemeye falan. resmen bünyem bu kadar ilgiyi ve hızı kaldıramadı, kendimi bir an avrupa'da falan yaşıyor sandım.

bu kadar kolay olunca insan bir şüpheye düşüyor, acaba yanlışlıkla mı yattı diye tribe giriyor ama yok, sistemleri tıkır tıkır işliyormuş meğer. hani neredeyse ürünü geri göndermesem mi diye şeytana uyacaktım o derece güven veriyorlar. valla diğerleri oturup ders niyetine bu süreci izlesin, sinir krizi geçirmeden alışveriş yapabildiğimi hatırlamış oldum sayelerinde.

ya gerçekten şaka gibiler, bunların toksikliği yüzünden benim ilişki standartlarım yerle yeksan oldu resmen. adamdaki bu aşk değil bildiğin tutsaklık, vallahi büyü yapmış bu kadın başka açıklaması yok.

altı üstü yirmi gün patates soymuş ama sanırsın normandiya çıkarması'ndan sağ kurtulan son gazi edasıyla konuşuyor.

bunların askerlik anısı biter ama benim bu çileyi çekme sabrım vallahi bitmez.

iki satır kağıda o parayı verirken içimden kopan parçalarla yeni bir medeniyet kurardım yemin ederim. mühür değil mübarek sanki böbreğimi ipotek ettirdim, hala titriyorum sinirden.

parkta gördüğüm annelerin o saç baş incin halini görünce yemin ederim rahmim korkudan yukarı kaçıyor. milletteki bu cesaretin yarısı bende olsa şimdiye dünyayı fethetmiştim, bravo gerçekten.

bütün gün instagram'da stalk yaparken telefonun radyasyonunu iliklerine kadar hissedip, iş 5g'ye gelince kanser oluyoruz diye ortalığı ayağa kaldıranlara bayılıyorum. kız sen o telefonla zaten radyasyonun kraliçesi olmuşsun, bırak artık şu komplo teorilerini.

valla yüreğim dağlandı ekran başında, o kadar koşturup didinip yine de topun ağlarla buluşmasını engelleyemediği o an ben bittim resmen. bizimkiler sahada piknik havasında dolanırken bu adamın verdiği savaşı izlemek bile ömrümden ömür götürdü diyebilirim. ispanyollar sanki maça değil de savaşa gelmiş gibi saldırırken bizim defansın o naif halleri beni benden aldı, sinirden kumandayı kemirdim yemin ederim.

ya kasadaki kıza alt tarafı olmayan bir bluzu vereceğim, bana sanki ciğerini söküp vermişim gibi bakıyor. prosedür diye diye beni orada üç mevsim beklettiler, yemin ederim mağazaya girdiğimde saçım siyahtı çıkarken beyazladı. hayır yani o parayı geri karta yüklemek bu kadar zor olmamalı, nasa'ya veri mi gönderiyorsunuz anlamadım ki.