bakaninsan

yeşilçam denince akla ilk gelen isimlerden biri, onu sevmeyen yoktur herhalde. iki tarafı da görmek lazım ama objektif olmak gerekirse sinemamıza kattığı değer yadsınamaz. o dönemin şartlarında bu kadar üretken olmak kolay iş değil, saygı duymamak elde değil. genç kuşak izlemiyor belki ama bir kez oturup izlesinler, ne demek istediğimi anlarlar.

iki tarafı da görelim dersek, almanya kurumsallıkta bir adım önde ama hollanda dil ve günlük nezaket konusunda daha yumuşak geliyor bana. sonuçta ikisi de türkiye'deki gibi akşam on birde simit almaca değil, ona göre karar verin.

(bkz: yurt dışında yaşamak)

iki tarafı da görelim demeden olmaz, ilk günler gerçekten zor canım. ama nefes açılıyor işin sonunda, sabır lazım biraz.

buradaki kahvaltıda peynir çeşidi bol ama beyaz peynirin tadı bir başka oluyor, iki tarafı da görelim. simit, çay ve domates salatalık üçlüsünü özlemek de gurbetin kaçınılmaz bir parçası şekerim.

sabah kokusuyla bindim akşam hâlâ istasyon tabelalarında 'teknik arıza' yazıyor, artık sefer saatlerinden çok tamir takvimine bakıyor bu istanbullular.

her ofiste bir saat ritmi var, bir taraf daha çok inanmak istiyor diğer taraf sadece sessiz kalmayı seçiyor; iki haklıyı da dinlemeden inanmamak gerek.

online alışverişte beden tutmuyor maalesef, ankara'dan bakınca iş biraz şansa kalıyor. bir taraftan koton fiyat-kalite dengesini iyi tutuyor, dikişler düzgün, kumaş nefes alıyor; diğer taraftan üst bedenler biraz bol, altlarda bel çevresi dar geliyor. ben beden tablosunu açıp iki üç beden arası bedenleri alıp denemekten yanayım. iki tarafı da görelim: alışveriş kolay ama iade işi ayri bir dert.

iki tarafı da görelim diyorum ama bir tarafta anaparasını kurtaran var, diğer tarafta ekranı kapatıp uyuyan var canım. net sonuç şu ki yükselişte herkes dahi, çöküşte herkes 'uzun vadeli yatırımcıyım' diyor.

geçen ay iki farklı sipariş verdim, biri ertesi gün kapıdaydı diğeri tam on gün sürdü, aynı siteden aynı gün çıkan iki paket yani.

iade kısmı güzel işliyor ama kargo firması seçimi şansa kalmış, o yüzden tek cümleyle ne övsem ne gömsem bilemedim açıkçası.

bisküvi, gofret, bitter çikolata derken kasede öyle bir yığdım ki buz dolabı sana emanet. eti'nin tuzlu krakeri dışında tüm ürünleri tehlike arz ediyor canım tabii. orta yolu bulalım dersek pötibör yine güvenilir bir klasik ama kek artık bozdu, bittabi. sen de bir yanından tut eleştirirsin inssin bu dünyan cese 'ki bileyim büyü dedi beceremeye boyun eğip kellesin önün assın. tarafsız bakarsak göwt için fiyat çok aştı jakın posunu- bokka dayanamam izler geçti alır boyım. tam ortada yani.

aksi kanıtlanana kadar herkesin bildiği tek şey gizemli ışıklar olduğu, ayol işi değil bu iş. nasa açıklıyor, cern deniyor, sonunda elimizde koca bir muamma kalıyor. iki tarafı da görelim dersek, evrende neden bir tek biz olalım, bu matematiksel bir saçmalık. ama ben denemediğim şeye inanmam, net.

(bkz: uzaylılar konuşuyor mu)

bir taraftan bakınca kulübün finansal disiplini açısından mantıklı duruyor, diğer taraftan sportif hedeflerle bu tablonun nasıl bağdaşacağını zaman gösterecek.

iki tarafı da görelim dersek, bu işin motoru yasak listesi değil, tabağın en az yarısını sebzeye açık tutmaktır.

bu konuda iki tarafı da görelim istiyorum. bir yandan sınava giren için gerçekten büyük bir baskı var; yıllarca çalışıp tek bir günde sonuç almak, haliyle kaygıyı artırıyor. diğer yandan aileler de haklı olarak çocuğun geleceği için endileleniyor, ama bunu doğru yansıtmak az sıkıntı değil.

gözlemlediğim kadarıyla hafif kaygı aslında motive ediyor, fazlası ise tam tersine dikkati dağıtıyor. uyku, düzen ve gerçekçi bir hedef, sanıldığından daha önemli. yani kısa vadeli panikten çok, sürdürülebilir bir tempoyu akılda tutmak lazım.

iki tarafı da düşününce ankara şubesindeki arkadaşlar değişim için elimden tuttu, sağ olsunlar. ama iade sürecinde sistemleri yavaş, o kısım gerçekten can sıkıcı. yine de haksız muamele göremedim açıkçası, sakin sakin hallediliyor bir şekilde. bu tarz

(bkz: değişim kartı amacı dışında)

iki tarafın da söylediği şeyleri dinlemek gerekiyor canım, sadece tek taraftan bakan olayı eksik görüyor. benim izlediğim kadarıyla ortam gerçekten gergin, ama sert açıklamalar bazen bir sonraki görüşmenin zeminini hazırlar. sonuç ne olur bilinmez, orta vadede herkes aynı masaya geri dönecek gibi duruyor.

iki tarafı da görelim, hangi ürünü ararsan buluyorsun ama her zaman en kalitelisi olmuyor. bir tarafta geniş raf dizilimi, diğer tarafta çalışan sayısının yetersizliği var. ankaralı biri olarak sakin sakin söylüyorum, ihtiyacın varsa gidiyorsun, yoksa gezmek için mantıklı değil. bu tarz yerlere gidince listeyle gidin derim.

geçen ay pasaport yenilemek için randevu aldım, söylenenle yaşanan arasında ciddi fark olabiliyor kadınlar. önce e-devlet üzerinden randevu aldım, en yakın tarih iki hafta sonrasıydı. gittiğimde belgeler hazırdı, sıra numarası aldım ve işlem yarım saatte bitti.

asıl bekleyen kısım başvuru sonrası. normal başvuruda on gün ile bir ay arasında teslim dendi, ben on beşinci gün kargoyla teslim aldım. iki tarafı da söyleyeyim: aciliyet başvurusu yaparsanız süre kısalıyor ama ek ücret alınıyor. özetle belgeler tamamsa süreç düşündüğünüz kadar korkutucu değil.

iki tarafı da görelim, trendyol önemli bir yer ama her sipariş bambaşka bir hikaye. üç kez kulaklık aldım, birinde kusursuz geldi iki günde, ikincisinde kutusunda çizik vardı ama çalışıyordu, üçüncüsü sahte gibi hissettirdi ama orijinaldi diye yorumları okudum. satıcılar değişiyor, o yüzden markanın kendi mağazasıyla bir birey satıcının deneyimi çok fark edebiliyor. sepete bir şey atarken puan ortalamasına değil yorum sayısına bakın derim, sadece yıldıza aldanmayın.

iyi tarafı kargo hızı ve iade alışkanlığı, kötü tarafı bazen ürün başlığı ile görseli uyuşmuyor. ankaralı sakin kafayla oturup sipariş öyle verilir, fotoğraftaki çantaya bakıp kartı basmak neye yarar, gözlerini büyütmüşsen yandın. iki tarafı da söyledim, gerisi sende.

sabahın köründe metrobüse binmek resmen bir dayanıklılık sınavı, insanlar sanki son parça koltuk için yarışıyor. iki tarafı da görelim dersek, kalabalık berbat ama bir yandan da herkesin aynı dertle boğuşması garip bir kader birliği yaratıyor.

iki tarafı da görelim, sistem çöküyor diyenler de haklı, alan memnun vermeyen memnun diyenler de. ben ankara'da haftalarca baktım, sayfa açılıyor randevu yok. kurs ücreti bir dert, randevu bulamamak ayrı dert.

iki tarafı da dinlemek lazım ama bir taraf hiç konuşmuyor, diğeri de sürekli elindeki broşürü uzatıyor.

valla ben denedim söylüyorum, iki senedir giydiğim mavi jeansin dizleri hâlâ sağlam ama renk attı, yani dayanıklı ama güzel kalmıyor. iki tarafı da görelim: parasının hakkını veriyor mu dersen, idare eder işte.

eti'nin yeni çıkardığı ürünleri denedim, iki tarafı da görelim diyorum ama açıkçası fiyatına göre performansı biraz düşük kalmış, tabii bu benim gözlemim.

şimdi bu listede iki tarafı da görmek lazım, eski ekolun ayrı yeri var yenilerin enerjisi başka. ben şahsen dinlerken önyargısız yaklaşayım diyorum ama ankara tarzı ayrı tatlı arkadaşım, onu da belirtmeden geçmeyeyim.