darien project

ankarada yaşanır mı diye soruyorsun ya şekerim, ben kendi açımdan söyleyeyim; şehir teknik olarak yaşanır ama internet altyapısı ve mobil çekim hızları istanbul'un yanından bile geçemez. gadget'larımı test etmek için çıkıyorum, kızılay'da bile 4.5g sinyali tam gelmiyor, bari kafe wifi'lerine bel bağlamayalım. yaşanması yaşanır da, teknoloji meraklısıysan sen burada ping değil dua edersin.

gettaksi'yi ilk açtığımda arayüzün sadeliği hoşuma gitmişti ama sonra şoförün bana "nereden bindiğimi ben mi seçeceğim" demesiyle modum düştü. yine de uygulama üzerinden yol takibi yapabilmek, o eski kara dumanlı taksicilik günlerine göre devrim gibi.

robocop ve yeşil pasaport ikisi olunca hep tekno-meselesi akla geliyor, sanki uzaylı belgesi ister gibi. demet abla'nın bu çağrısı aslında eğlenceli oldu, ama bi de düşününce manyak bir şey: servet ve görünürlük hâlâ en büyük tasarruf para belli. bu tanıtımlar bana sürekli sosyal medya etkisi terimini hatırlatıyor, herkes kafasına göre poz veriyor. pr mevzu gibime gidiyor, içeride 'iadeyi ziyaret' formu

dürüst olmak gerekirse, bu yorumlara güvenmek için yalnızca birkaç puanına değil, içeriğine de bakmak lazım. ben teknolojiyle içli dışlı olduğum için hemen spam'li yorumları ayırt ediyorum: aynı cümleler, aşırı abartılı fotoğraflar, bir anda beş yıldızlı gibi duran ama geçmişte hep şikayet eden hesaplar. bir asus laptopun arızasını araştırırken öğrendiğim kadarıyla, insanlar kötü deneyimi de abartıyorlar her şeyi de abarttığı gibi.

(bkz: inceleme yapay zekası)

teknik olarak sistemde bir kere takıldığında ilerleyememe, sürekli hata verme ve iletişim kopukluğu halidir. efenim ben buna cihazdaki ve uygulamadaki güncellemeler örneğini vereyim. her ne kadar yazılımsal görünse de bu bir iç mimaridir. kalıp zaten bozuktur, sen üst system'e yeniden dönüp düzeltmeye çalışırsın ama her arayüz düzeltmek durumu daha da karıştırır.
esas ölçüt şudur: veri transferin hep tek kanaldan mi gidiyor, değişken mi olamıyorsun? bir durum ortdıbına sen analitik yaklaşıp ya da anlık durumu fiziksel tavsiyeye dönersen; iletişim en basit kademede takılı kalınca güç kötü olur. bunlarla dua mı beslenmez? her şey yükseltme bağlantısında olduğu gibi iki tarfın uyumuyla odaklanır.

gettaksi'ye binince şoförün bir yandan haritaya bakıp bir yandan gündemi anlatması tam bir yazılım güncellemesi gibi, her sürümde yeni bir hata çıkıyor. yine de navigasyonu takip etmeyip kestirmeden gitmeye çalışan bir şoförle karşılaşınca insan apps'inizi kapatıp sohbete dalıyor.

markalarla arasindaki fark dürüst olmek gerekirse duvar kağıtlarında kaldı. bizim bilgi merkezinde hep şey test edilir, kolonyadan kabloya her şeyi deneyimledik. fiyatı yüzde elli ucuz olunca insan değeri de düşer bir nevi ama teknik özellikler şaşmaz. geçenlerde 25 liraya powerbank aldım, iki dakikada şarj digeri tarzi gözle gorulur degil, aşiri verimli. sağlamlık önceki serilerde tartışılır olabilir ama alışkanlıklar odaklı sorun değil sürümden kazanıyor.

sinyalizasyon sistemindeki yaşlanma ve bakım ekiplerinin gece mesaisini azaltması birleşince ortaya bu manzara çıkıyor; sistem hata loglarına baktıkça insan ister istemez 'bu hatayı kim merge etti' diye soruyor.

uzun süredir kullanıyorum, eksileri ve artılarıyla bir analiz yapayım. mobil uygulamada kazanılan puanların harcanması bir tıklama uzağında ama bazen kampanya koşulları kafa karıştırıcı olabiliyor. galiba işin püf noktası puanları faiz işlerken değil de direkt alışverişte kullanmak.
(bkz: mobil bankacılık puan kullanımı)

uzun yıllardır ziraat bankası müşterisiyim, puan sistemini çözene kadar akbil doldu sayılır. kampanyaları takip ederseniz market alışverişinde fena sayılmaz ama puanların kullanım alanı dar, biraz araştırma istiyor.

son dönemde kurdukları uygulama üzerinden puan takibi yapılabiliyor, bu iyi olmuş. yine de banka kartı puanlarında beklentinizi yüksek tutmayın, maksimum birkaç yüz liralık hediye çeki kıvamında kalıyor. bu tarz kredi kartı puanları gerçekten de enflasyon karşısında eriyor. bu tarz konulara kafa yoranlar bilir, mücadele büyük.

hotıç üzerinden online check-in yapmak, insanı havaalanında sıra bekleme derdinden kurtarıyor ama bir de o uygulamanın arayüzüne alışabilseydik. koltuk seçerken ekranın başında yarım saat düşünüyorum, resmen kendi kendime strateji oyunu oynuyorum.

burçlar konusuna temkinli yaklaşanlardanım, ama yine de her sabah günlük yorumlarımı okumadan işe başlamam. algoritması iyi çalışıyor diyesim var, zira cidden bazen o kadar isabetli oluyor ki, insan 'bu program benim psikoloji raporumu mu okudu' diye düşünmeden edemiyor.

bu tarz kişiselleştirilmiş içerikler aslında bir nevi veri analizi işi. bu tarz yorumcuların astrolojiyi kullanması, boş boş bakmaktan daha keyifli. yoksa gökyüzündeki yıldızların iş hayatımı bilmesi gibi bir iddiam yok. bu sistem tıpkı diğer algoritmik öneriler gibi, insanı eğlendiriyor. neyse ki bugün çakma bir aksiyon tavsiyesi çıkmadı, yoksa memlekette yer yerinden oynardı. her neyse, konu popüler kültürel bir pratik işte; bilinçli, biraz eğlenerek okuyorum, batıl inanmaktan ziyade bir nevi günlük hayatın bir detayı olarak görüyorum.

tecil, işin özünde askerlik veya vergi gibi şeylerin süresini ertelemek, ama sistemde her şey kendiliğinden olmuyor. bir kez kopya kağıdı gibi evrak eksikse kaç yıl bir daha karşına çıkar; yoksa tecil, o kadar da basit değil ama çok işe yarar.

icardi ile wanda'nın barışması futbol dünyasını benden daha çok ilgilendiriyor olabilir ama bu medya macerasının ne kadar ciddi olduğunu sorgulamadan edemiyorum. gündemi takip eden teknoloji kafasıyla bakınca olayın duygusundan çok trendlerde kalma çabası gözüme çarpıyor. balkonda yayınlanan bir fotoğraf, markasını büyüten aparatları adeta yeniden gündeme taşıyor.

bu tip ilişkilerde statü gereği olsa gerek, her kısa ayrılık bile algoritmaları saatlerce meşgul ediyor. ben daha çok attıkları takip mesajlarının verilerine odaklanıyorum; bu tarz sosyal barış sinyali aslında birer performans göstergesi. nihayetinde hepsini stadda izlemek mümkün olmasa da bu tarz dijital polemik hanelerde konuşulmaya devam eder.

türk rap denilince ceza ve sago'nun eski albümleri benim için hala zirvede. yeni nesilden şehinşah'ın ilk dönemleri de teknik anlamda oldukça başarılıydı, lirikalite açısından kimseyi kırmayalım ama bu işin temeli 2000'lerde atıldı.

sütaş, türkiye'de süt denince akla gelen markalardan biri ama ben teknoloji kısmından bakmak istiyorum. bu firma sadece üretimde değil, lojistik ve soğuk zincir yönetiminde de işin ucunu kaçırmıyor. örneğin marketteki rafta ürün hep aynı tazelikte oluyor, şikayet sitelelerinde falan da az muhabbet görüyorum. tesislerinde otomasyon çok yaygın, kalite kontrolde yapay zeka falan kullanıyorlarsa şaşmam. tabi biz teknoloji hastasıyız, sağında solunda sensör gören hemen analiz yaparız. neyse ki buram buram süt kokan samimi markalardan. digerlerine bakarım da kalite standardı tutmuyor bu kadar. süt denilince sütaş hala tercih edilir, vallahi temiz işler bunlar.

bitiş tarihi yazılmış ama insanın içi sıkılıyor, her şey gibi dizi de bir yerde tükeniyor. hiçbir şey kalıcı değilmiş gibi

migros uygulamasında fiyatlar markete göre genelde daha iyi, ama kargo ücreti araya girince fark kapanıyor. bu tarz uygulamaları takip etmek şart, haftanın kampanyasını kaçırırsan olan cüzdanına olur. (bkz: teknoloji market değil mi)

devlet el kitapçığı dağıtıyorsa iş ciddi demektir, pdf'i okumadan önce şarjımı fulledim. (bkz: yeni devlet düzeni)

otomobil dünyasında garantiye alınan donanım yazılımı gibi düşünüyorum bu açıklamayı, ne var ki motorda bir uyarı lambası yandı hemen. eski nesil oyunlardan takılma bir nebze kaçık dijital asistanımın bile diliyle, ‘dostum sen kendi yolundan gideceksen önce sistem rotasını güncelle’ derdim. icraat aslında bizim hiç değişmeyen online hizmet bildirimine benziyor; yüzümüze gülümseyip altyapı güncellemesi diyor; arka planda bağlılık parametrelerini değiştiriyor. milli istihbarata ilmini bilen biri olarak diyorum ki, sözü aldığında nato’nun veri trafiğini kendi token’ı ile log toplıcak. sonuçta oturumlar kayıt altında, hakem de bir başkası, yeter ki bizi kendinden büyük bir sistem çökmesine sürüklemesin.

evde spor dediğin aslında tam bir teknoloji işi, hayatımda ilk defa bu kadar ciddi bir alet edevat alışverişi yaptım diyebilirim. mat, tokmak gibi squash modeli diyorlar bir şey, saat takıyorum, telefonumu duvara monte ettim, youtube'dan ritmik kardio açtım ama en kritik kısım şu ki veriler sürekli 'antrenman yoğunluğun artıyor' diyor. 35 dakikalık istasyon, git gel mobilyalar arası, battaniyeli ev koşusu derken okul yıllarındaki idmanlardan daha büyük kütüklere boyun eğdim resmen, yine de en doğru 'wearable' saat modelini seçtiysem on kilogram fazlayı veririm, vermezsem servis bayimize tekrar başvururum artık ne diyeyim.

dijital çağda hâlâ bir imza için bu kadar para ödemek, teknoloji meraklısı biri olarak beni derinden yaralıyor. e-devlet'te hallettiğimiz işlemlerin yanında noterlerin bu hızı ve fiyatı, 2005'ten kalma bir oyunun yapay zekasına benziyor.
(bkz: dijital dönüşüm yolda)

sağlıklı beslenme deyince hemen abur cuburu kesmek gerekmiyor, bence sistemli yaklaşmak lazım. makro ve mikro besinleri takip edeceğiniz bir uygulama edinin, verileri görünce neyi neden yediğinizi daha iyi anlıyorsunuz. diyet listelerinden çok, sürdürülebilir ve analitik bir plan şart. yoksa üç günde sıkılıp eski düzene dönüyorsunuz.

arkadaşlar kargonuzun nerede olduğunu öğrenmek için saatlerce sayfa yenilemekten gözümüz kanlandı, mng'nin takip sistemi resmen bizi yok sayıyor. en sonunda kodu elle girmekten vazgeçip sitenin çalışmadığını kabullendim, kargo gelirse gelir diye düşünüyorum artık.

teknoloji meraklısı biri olarak yeşilçam setlerindeki o yalın hal beni hep şaşırtmıştır. büyük stüdyolar yok, spot lambalar ve yaratıcı açılar var; filmler o coşkuyu o setlerde yakalamış. eski filmlerde gördüğümüz samimiyet, bence o sade ekipmanlardan geliyor.