sigarayı bırakmak

eski yeşilçam filmlerinde kahramanlar hep sigara içerdi, şimdi bırak dediler diye özlem kalbimi kemiriyor. yirmi beş yıllık tiryakilik tık nefes bile bıraktırmamıştı oysa.

bıraktıktan sonra ilk hafta ellerin ne yapacağını şaşırıyor, bir süre ceplerinde dolaştırıyorsun ellerini. sonra birden pazar yerinde kokusu geliyor tütünün. hayır özlem değil, garip bir tanıdıklık sanki uzaktan bir akrabayı görmek gibi. aslında sigarayı bırakmak başka bir şey değil yurt dışında memleket hasreti çekmek gibi; ne kadar uzağında olsan bile aklının bir köşesinde hep bir duman tütüyor biliyor musun.