kedi mi köpek mi

kedi mi köpek mü derseniz, benim cevabım hep kedi. çünkü kediler insanı hiç yargılamaz, evdeki halıyı diken diken ediyor diye pek sorun etmezsiniz ama köpek dediğin sürekli dışarı çıkmak ister; bu kışta o soğukta köpek gezdirmek büyük bir çile.

bu soru gurbetçi olarak bana biraz garip geliyor. almanya'da herkes köpek gezdirmeye meraklı, işe giderken bile köpeklerini bırakabilecekleri kreşler var. türkiye'ye gelince kedi yoğunluğu çok fazla, özellikle sokaklarda. ben şahsen kedileri daha bağımsız buluyorum, köpek sürekli ilgi istiyor. ama ikisinin de apayrı bir sevgisi var. bu tarz hayvan edinme sorumluluğu türkiye'de pek bilinmiyor maalesef. bu tarz hollanda#039 da kedi sahiplenme ise daha farklı prosedürlerle işliyor. özlem var, kampanyam yok diyeyim de.

yılların tecrübesiyle söylüyorum, kedi daha az masraf ama köpek sadakatte sınır tanımaz. hangisini seçerseniz seçin, bir canlıya bakmak ömür boyu sabır ister. hayvan bakımı sorumluluğu evcil dost tercihi

köpek diyordum hep, ta ki iş yerinde mobbing yiyip eve gidince sessizliği tercih edene kadar. şimdi kediyle oturmak, efendi gibi sadece bakışmak ruhuma iyi geliyor, biraz da kendim gibi oldukları için.
(bkz: uzun mesai saatleri hayvan kararımı etkiledi)

kedi daha bağımsız köpek daha sadık derler ama burada hollanda'da her ikisini de besleyen çok insan var. apartman yaşamı bakım maliyeti yurtdışı seyahat konularını düşününce şu an için kedi mantıklı geliyor.

insan bazen hangisine daha çok benzediğini sorguluyor. gün boyu evde sessizce oturup gözlerini kırpmadan izliyorsun, sonra gelen giden yok diye iç geçiriyorsun. köpek fedakarlık ister, kedi ise mesafeli bir sıcaklık. sanırım ben yine de kediyim, yalnızlığım laf olsun diye değil.

oğlum bana soruyor, baba hangisi daha iyi diye. ben her ikisini de denedim; kedi daha bağımsız, köpek sadık ama bakımı zor. karar verirken evin durumuna ve vaktine bak, yoksa sonra pişman olursun.

kedi daha bağımsız, köpek daha sadık derler ama şu bir gerçek: köpek sahibi olan her sabah yürüyüş yapmak zorunda, kedi sahibi ise akşam eve gittiğinde mobilyanın parçalanmaması için dua ediyor. ikisi de yok, işte o huzur.

bu soruya net cevap vermek zor, her hayvanın kendine has durumu var. kediler daha bağımsız, kendi derdinde takılır; köpekler ise sadakat ister, dışarı çıkar incitmezsin. ankaralıyım benim ordaki sokak kedileri de muhabbetini sever ama ben yine de köpekten şaşmam. iki tarafı da görünce ortayı bulmak en iyisi gibi.
(bkz: hayvan sevgisi tartışması)

aslında bu ayrımda bir dengemiz yok mu? kimisi kedilerin bağımsızlığını sever, kimisi köpeklerin vefasını. denedikçe insana dair çok şey öğretiyor bu iki tür. mesela kedi sahibini eğitir, köpek sahibine uyum sağlar diyenler var. ama bence ikisi de doğru, yalnızca tercih meselesi.
(bkz: hayvan tercihleri felsefesi)