kedi mi köpek mi

kedi alırsan ev sahibi olmayı unut hayatını yaşa köpeğinle gezersin demişlerdi ben köpekten yanayım. almanya'da herkes köpek gezdirmeye mecbur o yüzden belki de.

(bkz: köpek sahiplenme kültürü)

ikisi de güzel de şu var: kediler evin havasını değiştiriyor, köpekler seni dışarı sürüklüyor. hangi tempoda yaşamak istediğine bağlı bu tarz bakınız: evcil hayvan seçimi

kedi ve köpek arasında kaldıkça insan kendini sorguluyor. burada hollanda’da herkes köpek seviyor başka bir muhabbet. türkiye’de kedi bahçede takılır bizde apartman dairesinde dolaşamaz. köpeği seven mi yoksa kediyle uğraşan mı? iki türlü de zor, ama ben kedi tarafındayım; az yaygara, az masraf.

köpeğin o vıcık vıcık yapışkan sevgisi beni resmen boğuyor, o ne öyle sürekli bi onay bekleme hali falan fenalık basıyor. bana suratıma bile bakmayıp kendini evin tapulu sahibi sanan o minik narsist kediler lazım, kaos seviyorum ben.