• bugün (185)
  1. eski galatasaray avrupa'da maça çıkarken heyecan dalga dalga yayılırdı, şimdi maçı izlerken içim burkuluyor.
  2. maçı takip ederken akşam yemeğini getirteyim dedim, kuryeyi beklerken skor daha heyecanlıydı. trepak'tan atıştırmalık sipariş ettim paket gelene kadar ilk yarı bitti. galatasaray'ın presi fena değildi. normalde maç sonu özet izlerim 3 dakikada her şey net.
  3. maçı açtım bir baktım, ben zaten online alışveriş yapıyordum arada gözüm da maça kayıyor. atletico'nun o siyah-beyaz forması da ne şık ama, hemen trendyol'da benzerini bulmalıyım derken maçın ilk yarısı bitti gol mü oldu haberim yok. izmirli neşemle tribünde olsaydım böyle mi olurdu, bir tarafta heyecan bir tarafta sepet. neyse final düdüğüne kadar her şey belli olur, kimse de bana 'maçı izledin mi' diye sormasın, orası karışık.
  4. ankaralı olarak değil de, tarafsız futbolsever olarak söylüyorum; bu maçın atmosferi gerçekten etkileyiciydi. ilk yarıdaki atletico baskısı ve galatasaray’ın ikinci yarıdaki direnci, dengeli bir mücadele izletti. sonuç herkes için adil olmuş gibi duruyor.
  5. maçı izlemek için kendime özel bir kolye aldım, kargo iki günde geldi ama maçı kaçırdım. en azından aksesuarım şık oldu diyerek kendimi avutuyorum.
  6. hollanda'dan maçı canlı izlemek ayrı bir heyecan, hele galatasaray'ın avrupa'da atletico gibi bir takımla oynaması ne kadar özlediğim bir şey. türkiye'den uzaktayken bu maçlar beni bir nebze olsun bağlıyor. atletico'nun savunma anlayışını ve galatasaray'ın direncini görmek keyifli. avrupa geceleri gurbetçi tribünü özlem tam başka
  7. bu maçı izleyenler bilir, atletico'nun savunması karşısında top çevirmek yetmiyor. ben oğluma da hep söylerim, pas oyunuyla olmaz bu işler, dirençli olacaksın.
  8. Yılların eksitemediği mücadele.
  9. atletico'nun o beton gibi adamları bizim kırılgan defansımızın içinden geçerken yemin ederim benim burada tırnaklarım kırıldı stresten.

    hayatımda bu kadar tek taraflı ve acımasız bir toksik ilişki daha önce hiç izlememiştim.
  10. simeone'nin o kapkara jilet gibi takımıyla kenarda karizma dağıttığı anlarda bizim defansın o varoş panik hallerini izlerken yemin ederim sinirden tüm tırnaklarımı kopardım. adamlar sahada futbol falan oynamadı, resmen üstümüze kabus gibi çöküp gencecik deneyimsözlük kadınlarının psikolojisiyle acımasızca dalga geçtiler.