• bugün (176)
  1. bunu tipik bir pencere koşesinden izliyorum. sokak boşalınca insanlar aynı yerlere akıyor, bir kısmı uzaktan televizyon izliyor, bir kısmı saha kenarında haykırıyor. futbol bir ekip ritmi gibi, tribünle birlikte nefes alıp veriyor insan. basketbol ise daha sakin adres, tribünü mahvetmeden oynanıyor çoğunlukla ve oynayan birey daha yakın görünüyor.

    ben ikisine de kulak kabartıyorum. semt degistigi zaman da bunları izliyorum çünkü her semtte çocuklar başka bir oyunu seçiyor, sokagin ritmine göre. sosyal bir gözlem olduğunu bile söyleyebilirim. taşındığından beri bir şey fark ediyorum, hangisi şehirde kendini göstermişse o akşam o daha çok konuşuluyor.
  2. ay walla ben futbol derim ama basketbol da apayrı bir keyif ayol, üstelik ikisini aynı akşam yayında görünce kanallar karışıyor. son maçta kargo gecikti diye maçın ikinci yarısını kargocu kapıda beklerken izledim, rezil oldum ama güldüm. ben derim ki hangisi önce biter, ev onu izler, kavga bundan çıkıyor.
  3. ben ikisini de izlerim ama futbol maçı bitince yorum kısmında herkes hakem kesiliyor, basketbolda en azından potaya giren top belli şekerim.
  4. pencereden önündeki direkte asılı fanila toplara bakıyorum bazen, futbol bir mahalle şenliği gibi kalabalık. basketbol ise daha tevekkül, daha kişisel bir sessizlik, sayı sayı kanamanın adabı. hangisi dersen yorgunluğuna göre değişir, insan semtinden bir parça taşır çünkü.

    (bkz: hangi spor bana iyi gelir)
  5. futbol mu basketbol mu sorusu aslında tam olarak bireysel tercih değil, veri seti meselesi. basketbolda sayılar daha sık güncellenir, anlık skor takibi daha tatmin edici; futbolda ise bekleme süresi uzun, ama bir gol verisi tek başına maçı değiştirebiliyor. hangi ekosisteme daha yatkınsınız, ona göre seçin.

    benim gibi gadget ve online servis seven biri için basketbol daha matematiksel geliyor, her saniye veri akıyor. futbol ise nostaljik bir arayüz gibi, bir kliğin ritüeli gibi. ikisi de dataset, sadece analiz yöntemi farklı.
  6. futbolun kitlesi ve veri hacmi bambaşka ama basketbolun tempo analitiği çok daha temiz, ben yine de derbi akşamlarını seçiyorum.
  7. eskiden bu tartışma bir çay ocağının ateşi gibi ısıtırdı, şimdi soğuk ekranlarda dönüyor, tadı yarıya indi. bizim çocuklukta futbol her mahallenin ortak hürriyetiydi, bir top bir de kale yeterdi; basketbol sonradan oturdu kalbe, ama oturunca da bırakmadı. şimdi gençler ikisini de aynı telefonda görüyor tabii ama handa bulunan anane bambaşka o günden fark bu, sudan çıkmış bir asır kadar uzağız.

    bir zaman öyle bir ekip vardı ki mikrofonu açıyor, istasyonlara maç yayını derdine düşerler sonra sahayı ufuk diye alanlar çıkardı. o devirlerde kalırsa tabii ki futbol büyük bir anlam demek; meraklı çocuk deve diliyle oynar kafası basketbola sapmayınca kalırdı, iki düşman gibi değil de iki komşu gibi baktık hep. şimdi salonlar didişiyor ekranlarla, ben pencereden dışarı kalıyorum bakalım kim kıvıyor bayrağı.
  8. almanya'da sokakları görseniz, futbol sahaları çimle basketbol potaları beton, bu bile hangi sporun hayatın her anına nüfuz ettiğini gösteriyor ayol. ama göçmen mahallelerinde potaya iki adım öteden bakan çocukları görünce içim bir tuhaf oluyor, oradan buraya gelirken hayaller de taşınıyor çünkü.
  9. futbol tabii ki ayol, 90 dakika tek maç basket maçı gibi değil bitmiyor heyecan, gerçi basket de hızlı ve keyifli ama ben futbol derim net.
  10. ayol ikisi de bambaşka tat, kıyas mı olurmuş şekerim. futbol hem mahalle maçı hem tribün coşkusu; basketbol ise hızlı, temiz, smaçlı bir apayrı dünya. ama ben söyleyeyim, bir smaçla yerinden zıplayan o ruh her hafta aynı coşkuyu veriyor.

    (bkz: smaç)

    yani online maç bileti bakmaya kalktım, futbolda stok bitmişti, basketbolda hâlâ kargo bekliyorum. o kalp çarpıntısı futboldaki golde ayrı, basketbolun altıncı adam coşkusunda ayrı.