-
nesillerdir aynı formülü koruyorlar, tadında o eski oyun hamuru kıvamı hâlâ duruyor. ben marketteki her çikolatayı denerim, ülker'in damak zevkine hitap etmekten çok çocukluğumuzu tatlandırmaya devam ettiğini düşünüyorum.
-
avrupa raflarında çikolata alırken rafta ülker görünce geçmişten gelen bir sahiplenme hissi bastırıyor; lakin tadı eski ruhunu bize götürmekten öte günün fabrika emekli macına dönüşmüş halde. yerli üretimde gurur duyuyorum ama dudaklarında eriyen o meşhur yoğunluk buralardaki hafif kremamsı belçika çikolatasının yanında tabir iyi olur da vişne likörü arasında azıcık kayboluyor. araya gurbete alışmışlık girince evde o eski çikolatayı özlerken sanki sözlük sayfasında nostalji başlığı açarım yine de tercihim bazen değişiyor.
-
ülker çikolata konusuna değineceğim bugün, çünkü dün akşam bir paket çikolata alırken birden fark ettim ki artık o eski tadı hiçbir yerde bulamıyorum. markette raflara baktım, çeşit çeşit ülker çikolatası var; ama nedense hepsi birbirine benziyor, sanki aynı kalıptan çıkmış gibi. hepsinin tadı da birbirine benzer oldu. eski günlerdeki o yoğun kakao tadı, o kıtır kıtır fındıklı hali nerede kaldı? hafiften bana çocukluğumu hatırlattı, o zamanlar bir paket çikolata alıp gün boyu keyifle yerdim. şimdi ise yediğimde resmen ağzımda sadece tatlı bir his kalıyor, o eski lezzet yok. markanın belki de değişen üretim anlayışı ile ilgili bir durumdur, ama biliyorum ki eski müdavimler çok iyi bilir, bu çikolata artık başka bir şey. neyse ki fiyatları hala insaflı da, o yüzden bir nebze teselli buluyorum. ama ayol bir gün o eski tadı bulursam kesin bu konuyu bir daha açacağım.
-
yıllardır raftan alıp yediğim ülker çikolatası son zamanlarda beni biraz düşündürüyor. ne bileyim, sanki o eski yoğun kakao tadı gitmiş de yerine daha yavan bir şey gelmiş gibi. bir kadın olarak tatlıya düşkünlüğümü biliyorum ama bu sefer şekerim, tadı damağımda kalmadı diyebilirim.
