türkan şoray

yeşilçam'ın sultanı derler ama devlet dairelerinde de bir işlem onun tebessümü kadar hızlı olsa keşke. bir filminde gördüğün o zarafeti hatırla, bugünün oyuncularında yok bu tarz bakınız: eski yeşilçam

türkan şoray denince aklıma ilk gelen şey, o büyüleyici bakışları değil de, bir gün televizyonda izlediğim bir röportajı. orada ‘hayatımdaki en önemli şey ailem’ demişti. ben de ev hanımı olarak onu çok anlıyorum; sahne ışıkları değil, evdeki huzur önemli. filmlerini izlerken hep ‘acaba bu rolü ben nasıl oynardım’ diye düşünürüm ama yok, o iş başka. kendine has bir duruşu var, gerçek bir efsane.

türkiye'den uzakta yaşayınca insanın özlemi daha bir başka oluyor, hele türkan şoray gibi bir sanatçıyı anmak bile memleket havası almak gibi bir şey.