türkan şoray

yeşilçam denince akla ilk gelen isimlerden biri, onu sevmeyen yoktur herhalde. iki tarafı da görmek lazım ama objektif olmak gerekirse sinemamıza kattığı değer yadsınamaz. o dönemin şartlarında bu kadar üretken olmak kolay iş değil, saygı duymamak elde değil. genç kuşak izlemiyor belki ama bir kez oturup izlesinler, ne demek istediğimi anlarlar.

türkan şoray tabii ki bir efsane ama benim gibi hızlı tüketen nesil için nedense hep üç saatlik ağır melodramlarla anılıyor. kargo gelmeden sezonu bitiren birine o tempoyu tavsiye etmek kolay değil. yine de yıldız kervanı bir açıp bakmak lazım, annemin eski filmlerini ben izlerken babam da kafasını sallayıp dururdu, nostalji başka oluyor.

ya bu kadını hâlâ ekranın en sakin insanı zannedenler var, o yüzden yazıyorum. annem eski filmleri izlerken ben arkadan algoritmama düşüyorum, çıkıyor karşıma mezuniyet töreni fotoları falan, bir salise şaşmıyor duruşu. helal olsun. ne botoks var ne açıyı kaçırma derdi.

bir de kargoyla kitabı geldi geçen, hasarsız ve iki günde teslim, sitede yazan '3-5 iş günü' tahmini paramparça. ben böyle kadınlara prim veriyorum, gerçekten. türkiye'de yetmiş kuşağına bakınca umut doluyorum, sonra bizim kuşağın story'lerine dönüp üzülüyorum. ahan da dedim.

türkan şoray denince akla gelen yalnızca yeşilçam yıldızlığı değil, bir dönemin sinema anlayışı falan da oluyor. oyunculuk tarafında dönemin kişisel hayatıyla iç içe geçen bir şöhreti var, bu iki tarafı ayırıp bakmak daha doğru olur bence.

bir yandan sinemaya kazandırdığı yaklaşım masada, diğer yandan dönemin magazin basını da ayrı bir konu; dengeli bakınca sadece 'kraliçe' yaftasıyla geçiştirilemeyecek kadar katmanlı bir isim olduğu ortaya çıkıyor.

türkan şoray güzelliği tartışılmaz da benim derdim bu oyuncu kolay bulunan bir teslimat değil ki adeta imdb'de kaybolmuş kargo takip numarası gibi.
bugünkü dizilerde o oyunculuk yok, o sabırlı bakış yok, hız devri bitti mi diye sinir basıyor.

bazı kadınlar sadece oyuncu değil bir sığınaktır, içine kapanık olduğum günlerde onun o bakışları bana iyi geliyor.

(bkz: sinemamızın sultanı)

pencereden dışarı bakarken aklıma düşer hep, o eski filmlerdeki duruşu sanki bir semtin hiç değişmeyen sakin sokağı gibidir.

iki tarafı da görelim, türkan şoray türk sinemasının en büyük isimlerinden biri ama herkesin kendine göre bir yorumu var. ben tarafsız bakınca kariyerinin hakkını vermek gerek diyorum.

yeşilçam'ın en büyük yıldızı denince akla tartışmasız o geliyor. oyunculuğu bir tarafa, sinemaya kazandırdığı teknik ve prodüksiyon altyapısı bile incelenmeye değer. filmografisini kronolojik dizersen hem anlatı hem endüstriyel dönüşüm gayet net görünüyor.

(bkz: yeşilçam)

yani bir oyuncuyu sadece 'güzel miydi' diye tartmak hafif kalır, kariyerinin bütününü bakmak lazım. kendi adına yaptığı yapımlar da o dönem için ciddi bir öngörü aslında.

ben denedim söylüyorum, bu kadın sinemamızın gerçek anlamda pusulası. kayıp kız mı desem, vesikalı yarim mi desem, hangi filmi açsam bizim evde herkes susar. bursa'da oturuyorsan özellikle bir bağ kuruyorsun, çünkü o dönemin istanbul'unu da kadının filmlerini de bizden önce annelerimiz öğretmiş bize. karakter oyunculuğu ayrı bir mesele, orada ağır eleştiriler var ama ne olursa olsun hak ettiği yerde ve kolay kolay başka biri o yeri dolduramaz. sarayın gözdesi başka bir şey.