vegan olmak

mantık olarak baktığımda aslında çok tutarlı bir seçim, sadece hayvansal tüketim zincirinden çıkmak diye özetlenebilir. ilk başta insana imkansız gibi geliyor ama market raflarında bitkisel alternatifler çoğaldıkça mesela oranlar değişiyor, protein bombası diye kakao, çeşnili tofu ürünleri çıkmış.

benim en çok takıldığım nokta b12 ve demir takviyeleri olurdu, burayı iyi ayarlamak lazım. c vitamini hedgesini de çözünce sistem aslında kurulumu tamamlanmış bir düzene benziyor, yeter ki doğru parse edilsin.

vegan olmak o kadar trendy oldu ki ayol, etrafımdaki herkes bir anda vegan kesildi, instagram'da story'ler havada uçuşuyor, ben de bir ara merak ettim ama kozmetik ürünlerin içindekiler listesini okuyunca vazgeçtim, resmen dedektif gibi araştırmak gerekiyor, bir de online alışverişte 'vegan sertifikalı' diye satılan ürünlerin kargosu gecikince insan sinir oluyor, neyse ki ben et yemeye devam ediyorum, vegan arkadaşlarıma da saygım sonsuz tabii.

vegan olmak ben denedim söylüyorum, markette etiket okumaktan gözlerim şaşı oldu. arçelik fırında sebze kurutuyorum, kargoyla gelen chia tohumu bazen iki hafta gecikiyor ama olsun. bir de beyaz eşya kadar dertli değil ama yine de sabır istiyor bu iş.

iki haftada beş kilo verdim diyorlar ya inanmıyorum, ben denedim bana hiç yaramadı şekerim. ama yine de etik ve çevreci olduğu için sonuna kadar destekliyorum, canım benim. keşke herkes böyle duyarlı olsa da dünya güzelleşse (bkz: vegan beslenme rehberi)

içine kapanık biri olarak bu kararı vermek zor oldu, çevremde kimse anlamadı. iş yerinde sürekli 'sen ne yiyorsun' diye sorup dalga geçenler bile oldu, mobbing gibi bir şey. ama kendimle barışık olmak, hayvanlara zarar vermemek bana huzur veriyor, artık daha az kırgınım hayata.

evladım ben bu işleri gördüm geçirdim, öyle bir sabah kalkıp eti kesmekle vegan olunmuyor, önce mutfağından başlayacaksın bu işe. bak sana baba nasihatı, acele etme, bir anda değişirim diye düşünme, yoksa iki hafta sonra çıkıp kebap molası verirsin.

(bkz: vegan beslenme)

eskiden sofralar bereketti, her şeyin tadı başka olurdu. şimdi veganlık çıkmış, o ayrı bir dünya, saygı duyuyorum elbette. ama ah şu eski günler, annemin kuru fasulyesi, komşudan gelen börek kokusu, o yok artık. ah be.

nasıl 'eskiden böyle değildi' deme hakkını herkes kendinde buluyorsa ben de şu vegan işine saygı duymanın da bir mersi var diyorum. herkesin yeşilçam gibi hikâyası ayrı, onların da ayrı olsun.

vegan olmak güzel hoş da, kargo takibi kadar hızlı sonuç alamıyorsun bazen, iki gün aç kalıp üçüncü gün sipariş veriyorsun. yani pratik değil ama denemek isteyen için uygulamada tarif bulmak beş dakika sürüyor.

vegan olmak esasında bir tercihten çok, sofraya oturunca insanın kendine sorduğu soruların değişmesi. pencere kenarında çayını yudumlarken etrafına bakıyorsun, tabakta başka bir dünya kuruyorsun.

(bkz: hayvan hakları penceresi)

beslenme tarzı olarak bakınca gayet mantıklı, ama herkesin bünyesi aynı değil, iki tarafı da görmek lazım, doktor kontrolünde denemek en doğrusu.