spor salonu üyeliği

üç aylık peşin para verdim, sonra sadece iki kere gittim; gençler, o imzayı atmadan önce iki kere düşünün, ben gördüm geçirdim bu işleri.

ay geçen sene yazıldım üyeliğe, ilk hafta üç kere gittim sonra pandemi çıktı diye ara verdim derken bir baktım yıllık üyelik bitmiş. şimdi yine indirim var diyorlar ama ben o parayı kargo ücretine yatırırım daha iyi, en azından kapıma geliyor bir şey.

buralarda salona yazıldım geçen ay, aylık 40 euro ama evden çıkıp yürüme mesafesinde en azından. türkiye'de olsam bu parayı düşünmeden veremezdim ama burada insan kendine bakmayı öğreniyor ister istemez. haftada üç gün gidiyorum, koşu bandında memleketi düşünüyorum, terle karışık bir özlem işte. annem telefonda 'oğlum spor salonuna para mı verilir' diyor, ben de gülüp geçiyorum, bizim oralarda salon dedin mi üç alet iki ayna.

hevesle yazılıp iki hafta sonra pandemi bahanesiyle bırakılan üyeliktir, gurbette olsan da kader aynı şekerim.

(bkz: kullanılmayan üyelikler)

her ay parası kesilen ama gidilmeyen o yer, bir heves alıp evin köşesinde tozlanan dambıllarla aynı kaderi paylaşıyor.

aidatı peşin alıp sonra bir kere bile aramayan salonlar yüzünden artık sözleşmeyi okumadan imza atmıyorum, sgk bile bu kadar nazlı değil.

ben denedim, o yüzden söylüyorum: ocak ayında hevesle üye oluyorsun, iki hafta gidiyorsun, sonra çamaşır makinesi bozuluyor, derken üyelik öyle kalıyor. arçelik servisi kadar ilgili olmadı hiçbir salon. parayı peşin verirken bir düşünün.

ben denedim söylüyorum o üyelik paraları su gibi gidiyor, üç ay gidip bırakınca da arçelik bozulmuş gibi için gidiyor.

(bkz: spor salonu masrafı)

ben gördüm geçirdim, o ilk hafta coşkuyla gidilen salonların sonu hep aynı, kart cüzdanda kalır, para havaya uçar. tecnologgiden uzak duralım bir yana da ödemeyi otomatik talimata bağlatmayın derim, yoksa bittem sonra bakiyeden çekmesinler diye uğraşır durursunuz, ben bunu yaşadım yazıyorum.

(bkz: aidat otomatik ödeme talimatı)

spor salonu üyeliği, insanın kendine söz verip sonra pencereden dışarı bakıp 'bugün de olmasa yarın kesin' dediği o tatlı erteleme hali. camdan içeri bakanlar için koşu bandı manzaralı bir sergi adeta, giren çıkan belli, ter kokusu gizli.

bir üyelik yenilerken herkes motive, sonra ocak ayı biter, kart cepte kalır. şehir hayatı böyle işte, taşınırken bile kardiyodan sayılır, mecbur sokaklar.