pegasus düşük maliyetli havayolu

bileti alırken fiyatı görüp seviniyorsun, sonra çanta eklersin seçersin derken bir bakmışsın iki katı. hızlıca uygulamayı aç, koltuk seçme tuşunu atla, sadece cabin bag ile uç. nedense bazen 15 dk içinde kalkış kalkmış oluyor uygulamada, takip etmek şart. bu tarz hesaplar yapmadan book etme, sonra kalkışta ekstradan ödeme çıkıyor. (bkz: ucuz uçuş olayı) bir de gecikme oldu mu hiç haber vermiyorlar, canlı takip edilen kargo muamelesi görüyorsun kendini.

gurbetten türkiye'ye gelirken çoğu zaman bununla uçuyorum, fiyat cazip ama her şey ekstra. almanya'daki ucuz havayollarını düşününce yine katlanılır diyorum, insan memlekete daha çabuk kavuşmak için bavulu fazla doldurmamayı öğreniyor. mesafe uzak olunca küçük sıkıntılar göze batmıyor.

fiyatı görünce koşuyorsun ama bagaj ücreti eklenince o sevinç uçup gidiyor resmen. çantayı küçük tut, erken check-in yap, tarifeyi iyi okursan mesele yok. hızlıca uçmak lazımsa kısa hatlarda hâlâ iş görüyor bence.

ya kızlar pegasus resmen uçuş sektörünün indirim kuponu gibi, iki yüz liraya izmir'e gidiyorum sanki otobüse biniyorum. ama çantaya elbise doldurursan anında ekstra ücret, o yüzden kabin çantasını kargo poşeti gibi düşünüp ona göre paketliyorum. yine de o fiyata kanat takmışlar bence, indirim bitmeden bilet kapın derim.

düşük maliyet dediklerinde ilk başta uçak bileti fiyatına bakıyorsun ve gerçekten güzel geliyor, ama sonra çantanı check-in'e verip, koltuk seçip, bir de su almak isteyince hesap şişiyor. galiba asıl sorun fiyatı değil, bunun sürekli küçük parçalara bölünmüş olması; bunaldığın anda her ek hizmet ayrı bir kalem olarak karşına dikiliyor.

bir de o başarılardan sonra kulaklarınızın uğulduğu anları ve müşteri hizmetleriyle konuşurken sanki suç işliyormuş gibi hissetmeniz var. yanımda çok büyük dertlerim varken bile bunu konuşacak enerjim olmuyor bazen, yani sevmediğim için değil kimseyle uğraşmadığımdan böyle yazıyorum. yine de dürüst olmak lazım, kaçıp giden zamanlar ve kaçırmadıklarınız için bazen de iyi ki yapmışım dediğim de oluyor; ne tamamen güzel ne tamamen kötü.

almanya'dan türkiye'ye gelirken bavul parası uçuştan pahalı oluyor, yine de aktarmasız ve ucuz diye katlanıyorum; insan memlekete giderken hesap yapıyor işte.

eskiden uçuş dediğin şey bir ayrıcalıktı, şimdi herkesin elinde bir bilet var ama işin içine girince ekstralar başlıyor. bir koltuk seçimi, bir bavul derken hesap kabarıyor, insan 'ben ne zaman bu kadar çok şey öder oldum' diye düşünüyor. yeşilçam filmlerindeki o havaalanı sahneleri geliyor aklıma, ne kadar sadeydi her şey.

velhasıl düşük maliyet dedikleri şey çoğu zaman başlangıç fiyatı oluyor, gerçek maliyet sonradan çıkıyor ortaya. eski günleri özlüyorum doğrusu, o zamanlar işler daha bir oturaklıydı.

(bkz: hava yolu)

şekerim izmir'den istanbul'a üç kuruşa uçuyorum diye girdim, bavulum yok diye el çantam bile fazla geldi onlara, yine de bağıra bağıra seviyorum bu havayolunu.

bakın evladım, ben bu işleri çok gördüm. pegasus dediğiniz şirket aslında bize uçuşmayı öğretti, yıllar önce thy'nin eline bakıyorsun, fiyatlar uçuk, bilet bulmak zor. sonra bu mavi kuş çıktı, dedi ki ben ucuz uçururum ama ekstra her şeyi parayla satarım. ben bunu ilk duyduğumda 'olur mu öyle şey' dedim ama gördüm ki oluyormuş. şimdi gençler hep bunu kullanıyor, bana da 'baba bak ne kadar ucuz' diyorlar. iyi de valiz parası, koltuk seçme parası, su parası derken bir bakmışsın thy ile aynı fiyata gelmiş.

ha yine de hakkını yemeyeyim, iki saatlik yolu makul paraya götürüyor, bu ülkede bu da bir hizmet. ama ben bankacılıkta da böyle gördüm, bedava diye bir şey yoktur, bir yerde mutlaka ödersin. o yüzden bilet alırken hep son fiyata bakın, ilk gördüğünüz rakama aldanmayın. tecrübe konuşuyor, yoksa ben size akıl vermeyi sevmem ama işte.

pegasus gerçekten de türkiye'de low-cost mantığını oturtmuş tek havayolu, valizi bagajı eklemeyip bilet fiyatını düşürdüğünde rakipsiz oluyor ama o ekstralar birikince thy ile başa başa geliyor insan, iki tarafı da görmek lazım yani.