patron kavgası

bunlar bir de 'aile gibiyiz' der, sonra zam meselesinde prosedür değişir birden. sen hakkını sorunca da 'sen yanlış anladın' oluyor, iğneyi kendine batırınca canı yanmıyor tabii.

ben gördüm geçirdim, patron kavgasında kazanan olmaz, sadece ortamda kalanlar yıpranır. gençler, işiniz düştüğünde sesinizi yükseltmeyin, yazılı belge bırakın, yoksa sonra siz suçlu olursunuz.

insan bazen susmayı seçiyor ama içeride biriken şey bir gün patlayınca patronla göz göze geliyorsun, sonra da hadi bakalım iş yerinde soğuk rüzgârlar esiyor. keşke o kavgayı hiç yapmasaydım denenlerden.

ben denedim söylüyorum, patronla kavga edince haklı bile olsan son sözü hep o söylüyor. en iyisi çayı koyup sakin sakin konuşmak, yoksa işten olursun vallahi.

ben memurken müdürle kavga etmek bile bir gün sonra dilekçeyle sonuçlanırdı, sonunda haksız çıkan belli olurdu hep. şimdiki patronlar sesini yükseltiyor ama imzalı mesaj olmayınca atılan iftira havada kalıyor maalesef.

iki tarafı da dinlemeden kimseye hak vermemek gerekiyor abi, çünkü orada kavga eden kadar susan da olayın içindedir.

(bkz: haklı olmak yetmiyor)

yurtdışında çalışınca patron kavgası da bambaşka oluyor. iki taraf birbirine 'bu senin hatan' demek yerine 'bunu nasıl çözelim' diye soruyor. kişisel hakaret yok, bağırma çağırma yok. türkiye'den bunları duyunca insan gerçekten şaşırıyor.

bize 'patron efendidir' diye öğretildi küçükten. o yüzden kavga bile edemiyoruz çoğu zaman, sadece sessizce birikiyoruz. gurbette bunu görünce 'meğer başka türlüsü de mümkünmüş' diyorsun. özlemle karışık bir kızgınlık oluyor içinde.

susmakla haklı çıkılmıyor, bir bakıyorsun üstüne yıkılmış her şey. yazınca biraz olsun hafifliyor insan.

iki taraf da haklı çıkmaya çalışıyor, ortada net bir spec yok, herkes kafasına göre davranıyor. sonra masaya oturunca her şey sıfırlanıyor, klasik.

ofiste patronla yaşanan gerilim aslında bir tür düşük seviyeli sistem hatası gibi, loglara baksan her iki taraf da haklı görünüyor ama çıktı hep aynı: mobbing ve istifa.

ilginç olan şu ki bu kavgaların %80'i yanlış anlaşılan bir e-postadan çıkıyor, geri kalanı da kimin daha fazla mesai yaptığı tartışması.