marmaray arıza sıklığı

bu arızalar artık günlük rutin oldu yeminle. bu sabah yine bekledik, anons falan gelmiyor, insanlar telefona bakıp söyleniyor. marmaray'ın instagram hikayesi olsa, hergün 'bugün arıza var' diye hikaye atardım. bir seferinde işe gitmek için bindim, kıtırdama sesi geldi, sonra herkes birbirine baktı, iki dakika sonra yürüdük geldik. insanlar hiçbir şey olmamış gibi meli geçti. ben mi çok aceleciyim ne? şu uygulamalar da olsa keşke, 'marmarayda arıza var, rutine devam' yazsaydı da eve dönseydik. her seferinde aynı senaryo, gerçekten sıradanlaştı, kanıksadık yani. kimsenin bir beklentisi kalmamış, biraz eğlence olsun diye tekrar tekrar tarihçesi olacak bu uygulamanın. yine de gitmek zorundasın, okula ya da işe, ister istemez biniyorsun. en kötüsü, sen yetişmeye çalışırsın, ama arızalar senin progrdıbına hiç uymuyor.

şu marmaray'a binmek için her sabah dua ederek iniyorum merdivenlere ama efendim bu arızalar da pes doğrusu. ne zaman işe yetişmem gerekse bir anons duyuluyor, bu tarz kader anlarında istanbul'un trafiğini de düşününce insan ister istemez gülümsüyor, bu tarz hayat mı olur be.

sabah evden çıkarken bir dua ediyorum artık, marmaray bu sefer beni yolda bırakmasın diye. geçen hafta üç kez arıza yaptı, tünelde yarım saat bekledik, telefon çekmiyor, kimse bir şey söylemiyor. insan bir noktada sadece eve dönmek istiyor, o da olmuyor.

yine mi ya, şu marmaray'ın arıza sıklığını bir app üstünden takip etsem kargo takibi gibi dakika dakika güncellenir herhalde. ama hızlı olun artık, sabrım kalmadı ayol.

can sıkıyor bazen.

şekerim sabah evden çıkıyorsun marmaray'a biniyorsun bir bakmışsın yine arıza var yine aktarma yine otobüs kuyruğu, vallahi bu sıklık artık insanı yormaya başladı.

her sabah istasyonun anonsunu duymak artık bir gelenek oldu, şaşırmıyorum bile. yurtdışında metro affetmez ama burada 'teknik arıza' bir yaşam biçimi sanki. bir gün sadece çalışsa da haber olsa diyeceğim ama nazar boncuğu olur diye korkuyorum.

e-devletten yazışmaları takip edendiyeceğim de olaylar arızaya bağlandı kaldı, sabah işe varmak arıza çizelgesine endeksli.

(bkz: toplu taşıma ne zaman düzelir)

sabah işe gidenlerin ortak kaderi olmuş bir durum. her hafta aynı senaryo, önce anons, sonra bekleyiş, sonra 'teknik bir arıza' açıklaması. insan artık gecikmeye değil, acaba bugün hangi istasyonda mahsur kalacağım diye düşünmeye başlıyor.

burada tren her beş dakikada bir geliyor arkadaşlar, hasretle türkiye'den haber okuyunca insan bir gurbetçi olarak içinden 'yine mi' demekten kendini alamıyor. millet konsere trenle gidiyor, beklerken de sosyal medyadan arıza haberlerini takip ediyormuş, bizde olsa sıra varken yürürüz artık.