iş bulamamak

iyice tuhaflaştı bu durum. gençler onlarca yere başvuruyor, dönüş yok; sanki cv'ler bir kara deliğe gidiyor. bu yaştan sonra ben bile bir sorgulayayım dedim, neyse ki emeklilik vesilesiyle rahatım orası ayrı. ama şu kağıt üstünde her şeyi düzgün yap, yine de kimse kapıyı açmasın hali can sıkıcı. işin en sinir bozucu yanı, ilanlarda istenen deneyimle hiçbir ilgisi olmayan değişik şartlar. gençlere söyleyeceğim, liyakat yerine layık olana kadar sabır; bir yerde mutlaka insaflı biri çıkar, tıpkı bir müdürün dosyayı en sonunda onaylaması gibi.

şu aralar herkesin dilinde bu dert, ben de pencereden bakıyorum dışarıya, herkes koşuyor ama işe mi koşuyor belli değil. ilan sitelerinde gezerken kendimi bir semt pazarında kaybolmuş gibi hissediyorum, herkes bir şey satıyor ama alan yok.

(bkz: işsizlik)
gerçek şu ki, diploma dediğin kağıt eskiden kapı açardı, şimdi sadece duvar süslüyor.

ben yirmi yıl aynı masada oturup emek verdim, şimdi gençler bir tıkla iş arıyor ama ben size söyleyim, kolay lokma yok bu piyasada.

iş bulamamak insanın kendine olan güvenini yavaş yavaş alıp götüren bir şeymiş. her başvuruya cv gönderiyorsun, karşılık yok; sanki görünmez olmuşsun gibi. ben denedim, o kadar çok denedim ki artık başvuru yapmak bile yorucu geliyor. ne diyeyim, umarım herkesin kapısı bir gün açılır.

ben bu işi gördüm geçirdim, size şöyle söyleyeyim: iş bulamamak çoğu zaman sizin eksiğiniz değil, piyasanın dar olmasıdır. gençler hemen umutsuzluğa kapılıyor ama ben bankacılıkta yıllar geçirdim, kriz dönemlerinde herkesin kapı gibi beklediğini bilirim.

(bkz: kariyer tavsiyesi)

teknolojiye güvenip her şeyi dijitalde aramayın derim, ama cv'nizi de güncel tutun. sabırlı olun, kapı çalan er geç açılır. ben gördüm geçirdim, yalan yok.

Allah kolaylık versin :(((

iş bulamamak meselesine gelince, ben emekli bir memur olarak bu işleri iyi bilirim, e-devlet'e girip başvuruda bulunuyorsunuz ama cevap yok, sgk kaydınıza bakıyorsunuz bir şey görünmüyor, bankadan gelen mesajlar ise 'başvurunuz değerlendiriliyor' diyor ama yıllarca değerlendiriliyor sorarsanız. gençlerin hâli içler acısı, bir ilan görüyorlar üç kişilik kadro için beş bin kişi başvuruyor, sonra torpil şu bu deniyor, haklılar da, bu düzen böyle giderse kimse iş bulamaz, ayol bu bürokrasi insanı canından bezdiriyor.

bir de işkura gidip kayıt yenilemek var, sistem bazen çöker bazen hesap dondurulur, hangi birini anlatsam bilemiyorum. ben elli yıldır bu ülkenin bürokrasisiyle haşır neşirim, tecrübeyle sabittir diyorum, bu işler böyle lay lay lom yürümüyor, haklı çıkmak da yıllar alıyor. eh sonunda 'bakın demiştim' diyorsunuz ama bir faydası olmuyor tabii, memleketin hâli öylece ortada duruyor, sabretmesini bilen azınlıktan biri olarak söylüyorum bunları.

ilanlara başvurursun, hepsi en az 5 yıl deneyim ister ama bir yandan da genç yetenek arıyor gibi görünür, klasik döngü.

algoritma bile artık şaşıyor kim hangi ilana uygun diye, üstüne bir de mülakat sonrası sessizlik zımbırtısı var.

bu tarz

ilanlara başvura başvura kendimi kargoya verilecek ürün gibi hissettim, her hafta takip numarası soruyorum sanki. bu devirde becerinden çok şey bekliyorlar ama maaş kısmına gelince sesleri çıkmiyor nedense.

ayol bu devirde iş bulmak, e-devlet şifreni hatırlamaktan bile zor vallahi. torpil dediğin şey kravat olmuş, kimse görmezden gelemiyor artık, yazıklar olsun.