formula 1 türkiye ayağı

istanbulpark'ta yıllar sonra formula 1 heyecanı yaşamak gurbette bir türlü nasip olmadı, burada bültende nurburgring kuyruğu beklerken içim gitti şekerim. almanyada amcaoğulları bir türk evinde toplanıp yarış izler, sonra memleketi bir güzel çekiştirir; bilet fiyatlarını da içten içe tartışırdık. neresinden bakarsan bak özlem var, tabii bu işlere para harcamakta da bir denge gerek, gel gidelim demek buradan öyle kolay değil.

yıllardır uzaktan takip eden biri olarak söyleyeyim, avrupa'daki organizasyonlara kıyasla hem coşku hem kaos bakımından apayrı bir yerde duruyor; özlüyorum. (bkz: istanbul park)

formula 1 türkiye ayağı denince iki tarafa da bakmak lazım bence. bir yandan istanbul park gibi dünya standartlarında bir pistin takvimden çıkması ciddi bir kayıp, bunu kabul etmek gerek. seyirci açısından da uluslararası platformlarda bir türkiye etkinliği olsun istiyor insan. öte yandan organizasyon maliyetleri, bilet fiyatları ve altyapı masrafları düşünüldüğünde devletin bunu sürekli sübvanse etmesi de çok mantıklı değil.

ayrıca yerel pist şirketleri ve otel sektörü de bu işlerden değişen oranda kazanıyor, bazı esnaf zarar ederken bazısı ekmeğini büyütüyor. yani bunları doğal ve çelişkisiz bir şekilde konuşmak gerek, bir tarafın hop demesiyle takvime giren veya çıkan bir iş değil bu. sonuçta ankaralı birisi olarak tarafsızca söylüyorum, tarihler tutarlı olsun, otel bilet iptalinde mağduriyet olmasın yeter.

bir taraftan pist iyice ihmal edilmiş, diğer taraftan organizasyon gelirse şehre katacağı hareket hiç az değil, bu yüzden 'gelmeli mi gelmemeli mi' tartışmasında her iki tarafı da anlamak gerekiyor: harcamanın geri dönüşü olmazsa vatandaşın parası, olursa da şehre ciddi bir organizasyon kültürü eklenir, karar bu dengede alınmalı.

ben bu işleri uzun yıllardır takip ederim, istanbul park'ta o atmosferi bir kere yaşayan bir daha unutmaz. ama şu da bir gerçek ki organizasyon her seferinde aynı tantanayla başlıyor, sonra bir bakıyorsun bilet fiyatları uçmuş. gençlere tavsiyem, acele etmeyin, erken alın biletinizi, yoksa son dakikada cebinize yazık.

bir yanda pistin getireceği ekonomi ve tanıtım var, öbür yanda o bütçenin nerelere harcanabileceği; iki tarafı da görelim dersek iş uzuyor. yine de takvimde istanbul'u görmek, sabahın köründe uyanıp izleyen bizler için ayrı bir keyif olurdu.

bu sene takvime girse de izmir'den kalkıp istanbul'a gitmek ayrı bir dert, tribün biletiydi konaklamaydı kargodan beter plan gerekiyor. yine de o motor sesini bir kez canlı duyunca her şeyi unuturum, o ayrı.

formula 1 türkiye'yi düşündükçe içim burkuluyor. bir dönem istanbul park'ta motor sesiyle büyüdük, sonra o ses bir anda kesildi. oturup izlediğim her yarışta 'biz burada yokuz' hissi gelip geçiyor. içten içe kırgınım biraz, çok da belli etmiyorum.

asfaltın üstünde kim bilir daha kaç gencin hayali vardı da hiç filizlenemedi. iş yerinde herkes bir yarış planı konuşuyor, ben susuyorum; çünkü bazı şeylerin yerini başka hiçbir şey doldurmuyor. kayıp, sessiz sessiz akıyor gidin işte.