altın fiyatları

altın denince içim buruklaşıyor, çünkü bizim için hep bir kenarda dursun diye alınan, üstüne düşünülmeyen ama değeri zor zamanlarda hatırlanan bir şey oldu. fiyatlar yükseldikçe insan ister istemez 'keşke bugün biraz alsaydım' diye hayıflanıyor. iş yerinde de herkesin ilk konuştuğu konu bu oldu artık. kısacası cebimizdekiyle izlemekle yetiniyoruz.

altın fiyatları bugün de pencereden izlenecek bir manzara gibi; vitrinlerde rakamlar değişiyor ama sokakta hayat aynı hızda. eskiden çeyrek almak bir kutlama vesilesiydi, şimdi bir telaş konusu; kuyumcu kapısında insanların yüzünde aynı soru var. bu tarz dalgalanmalarda en sağlıklısı galiba kendini kaptırmadan kenardan bakar olmak, çünkü pazartesi ne olacağını kimse bilmiyor.

para bir yana, vitrinin ışığı değişti, o bile bir gösterge artık.