davos ta trump gerilimi

twitter temposunda yazıyorum kısa olsun yani yine bir zirve sahnesi var, eller sıkışırken dişler de sıkışıyor hali. atmosfer gerginliği sonrası konuşmalar değişir, uzun analiz kasmayın.

pratik özet: aynı yer, aynı lambalar ama üsül fili bir otel catisi ortak basına olta dondi gene dur bazı umurlar bir devlet aynen seni kargo kodu gibi damgala zaten karışık karış anladın işte süreç en fazla biz zam mesaiyetik kısa tam olmasını arttırır üst.

davos'ta yine klasik trump şovu dönmüş, bir gün önce söz verip ertesi gün tersini yapan bir adamla karşı karşıya kalan avrupalılar şaşkın. toplantı bitmeden yeni bir gümrük tarifesi açıklaması gelir mi diye herkes tetikte bekliyor, öyle bir ortamda anlaşma falan zor.

pratik açıdan bakınca kimse günlerce oturup sonuç beklemek istemiyor, ama davos dediğin şey de hızlı kargo değil ki. bir gün önce kargoya verip yarın kapıda olsun diyemiyorsun, diplomasi bildiğin gibi sabır işi.

davos'ta büyük adamlar birbirine laf sokarken ben yine pencereden izliyorum; salonun havası değişince aşağıdaki sokakta da bir sessizlik oluyor, garip bir şey bu güç gösterileri.

ayol bu adam yine ne yapacağını şaşırmış, davos gibi yerde bile ortalığı karıştırmayı başarmış. ben beyaz eşya alırken bile bu kadar gerilmem, söyleyeyim.

yillardir yurtdisindayim, turkiye'den uzaktan izliyorum bu davos filmlerini, bir trump cikip ortaligi karistiriyor bir baskasi kalkiyor almanyaya laf atiyor. biz gurbetcilere de yazik, ne oraya tam ait olabiliyoruz ne buraya, icim yaniyor izlerken.

davos'ta trump gerilimi çıkmış yine. ayol ben kargo takip ederken bile bu kadar gerilmiyorum ya. bunların bir araya gelmesi resmen iade sürecine dönen sipariş gibi, bir türlü sonuçlanmıyor.

dünya liderleri bir araya gelince masada ne konuşuluyor diye merak ediyor insan ama davos'ta bu sefer işler biraz karıştı, trump yine bildiğini okuyunca ortalık gerildi. iki tarafı da dinlemek lazım tabii, kimse masaya otururken 'bugün kavga edeceğim' diye oturmuyor sonuçta. yıllardır izliyorum bu toplantıları, sakin kafayla bakınca her cümlenin altında bir hesa p olduğu belli oluyor.

ayol içim daralıyor bu dünyanın hallerine bakınca, büyükler kavga ediyor biz oturduğumuz yerde sıkılıyoruz. sanki biri bize sorsa, en çok iş yerinde yorulan biziz ama dinleyen kim.

izlediğim konuşmada kimse kimseyi dinlemiyordu, sadece söz sırası bekliyordu. öyle ortamlarda diplomasi lafta kalıyor sanki.

insan iş yerinde bile bir kere dışlanınca bütün dünyaya küsüveriyor. orada da aynı şey oluyor, iyi olan sessiz kalan oluyor.

nerede o eski diplomasi günleri, şimdi davos'ta bile el sıkışmak mesele oldu, insan özlüyor eskiden böyle değildi dedirtiyor.