beko buzdolabının ölümsüz olması

bizim evdeki terminatör kılıklı arkadaş on yıldır ne yetkili servis yüzü gördü ne de gıyk dedi, yemin ederim kıyamet günü gelse biz helak oluruz bu hala buzluktaki bezelyeleri korur.

(bkz: beko nun ölümsüzlüğü bulması)

annemlerin evindeki o beyaz dev nükleer savaş çıksa hayatta kalan tek şey olur net. öyle bir soğutuyor ki kapağını açınca direkt kuzey kutbuna ışınlanıyorsunuz, bozulmamaya yemin etmiş resmen.

annemin çeyizinden kalma sandığım ama aslında milenyum başında eve giren o koca metal yığınına bakınca hak verdiğim önerme. rengi hafiften sarardı, yanlarında magnet izleri falan var ama motoru hala ilk günkü hırsla çalışıyor. içine ne koyarsan koy anında donduruyor, resmen soğuk savaş dönemi teknolojisi kullanılmış gibi sağlam mübarek. kapağını sinirlenip çarparak kapattığım o kadar an oldu, bana mısın demedi.

hani bozulsa da şu inox olanlardan alsak diye bekliyoruz ama yok, bu gidişle beni de gömer. geceleri mutfaktan gelen o homurdanan ejderha sesine alıştık artık, ninni gibi geliyor. hani sağlamlık testine soksalar üzerinden tank geçse sadece kapağı biraz yamulur gibi geliyor bana. öylesine bir inatla hayata tutunuyor.

Son derece farklı bir önerme olmuş.

bizim evdeki on beş senedir bana mısın demedi, yemin ederim nükleer savaş çıksa hamam böcekleriyle beraber bir tek bu hayatta kalır. kocam geçen sene artık yenisini alalım dedi, alet bunu duydu galiba o günden beri inadına buzluk kısmını daha da dondurmaya başladı.

atayım diyorum atılmıyor, satsam alan olmaz, resmen evin demirbaşına dönüştü kurtulamıyoruz.

benimkinin kapağını sinirden o kadar sert çarpıyorum ki normalde atomlarına ayrılması gerekirdi ama bana mısın demiyor, inatla soğutmaya devam ediyor arsız şey. resmen ilişkimizden daha sağlam temellere sahip, kıskanıyorum valla.
(bkz: nükleer sığınak olarak beko kullanmak)