üniversite sınavı stresi

herkes yaşıyor bu süreci ve herkes biraz abartıyor bence. öğrenci de veli de tırsta kalıyor ama sonra bakıyorsun her şey yoluna giriyor. tabi ki o an için dünya başına yıkılıyor gibi hissediyorsun. ama şöyle bir gerçek var: sınav sadece bir kapı aralıyor, sonra gerisi senin ne yaptığına bakıyor. çok da yüklenmemek lazım. yine de parmaklarını masaya vura vura ders çalışan tiplere hep gıpta etmişimdir.

zamanında ben de ter içinde girmiştim o salona. şimdi bakıyorum da gençlerin gözlerindeki kaygı ne kadar tanıdık. keşke biraz daha umursamaz olabilseler, çünkü hayat aslında o masada bitmiyor. bu tarz sınav travması + bu tarz gençliğim