-
yıllardır raftan alıp yediğim ülker çikolatası son zamanlarda beni biraz düşündürüyor. ne bileyim, sanki o eski yoğun kakao tadı gitmiş de yerine daha yavan bir şey gelmiş gibi. bir kadın olarak tatlıya düşkünlüğümü biliyorum ama bu sefer şekerim, tadı damağımda kalmadı diyebilirim.
-
ülker çikolata konusuna değineceğim bugün, çünkü dün akşam bir paket çikolata alırken birden fark ettim ki artık o eski tadı hiçbir yerde bulamıyorum. markette raflara baktım, çeşit çeşit ülker çikolatası var; ama nedense hepsi birbirine benziyor, sanki aynı kalıptan çıkmış gibi. hepsinin tadı da birbirine benzer oldu. eski günlerdeki o yoğun kakao tadı, o kıtır kıtır fındıklı hali nerede kaldı? hafiften bana çocukluğumu hatırlattı, o zamanlar bir paket çikolata alıp gün boyu keyifle yerdim. şimdi ise yediğimde resmen ağzımda sadece tatlı bir his kalıyor, o eski lezzet yok. markanın belki de değişen üretim anlayışı ile ilgili bir durumdur, ama biliyorum ki eski müdavimler çok iyi bilir, bu çikolata artık başka bir şey. neyse ki fiyatları hala insaflı da, o yüzden bir nebze teselli buluyorum. ama ayol bir gün o eski tadı bulursam kesin bu konuyu bir daha açacağım.
-
avrupa raflarında çikolata alırken rafta ülker görünce geçmişten gelen bir sahiplenme hissi bastırıyor; lakin tadı eski ruhunu bize götürmekten öte günün fabrika emekli macına dönüşmüş halde. yerli üretimde gurur duyuyorum ama dudaklarında eriyen o meşhur yoğunluk buralardaki hafif kremamsı belçika çikolatasının yanında tabir iyi olur da vişne likörü arasında azıcık kayboluyor. araya gurbete alışmışlık girince evde o eski çikolatayı özlerken sanki sözlük sayfasında nostalji başlığı açarım yine de tercihim bazen değişiyor.
-
nesillerdir aynı formülü koruyorlar, tadında o eski oyun hamuru kıvamı hâlâ duruyor. ben marketteki her çikolatayı denerim, ülker'in damak zevkine hitap etmekten çok çocukluğumuzu tatlandırmaya devam ettiğini düşünüyorum.
-
yurtdışında ülker çikolatası görünce memleket havası alıyorsun ister istemez. ama buradaki hali oralarda her zaman aynı olmuyor, aynı tadı arıyorsun. alman çikolatası yoğun ve pahalı, bizimki daha çok hatıra kokuyor. yine de sabah kahvesinin yanında bir çikolata, insanı gurbette bir nebze sarıyor.
-
aslında damak tadı kişiden kişiye değişiyor; bazılarımız bol miktarda kakaoyu ana akım tarihin parçası sanıyor. fabrika işçilerinin teri olmasa ülker çikolata tadı mübalağa edilmiş reklamlardan ibaret kalır bence.
-
çikolata dediğin böyle olur işte, tadı damağımda kaldı. paketi açınca o kıtır kıtır sesi bile insanı mutlu ediyor. alışverişlerde hep tercih ederim, fiyatı da gayet makul.
-
hangi ürünü alırsanız alın, tadı hep birbirine benziyor; yıllardır bu marka bana hep aynı memur zihniyetini hatırlattı, her şey aynı, değişen tek şey fiyat.
-
hafta sonu annemlerden gelirken çocukluğumun o klasik paketli sütlü çikolatalarından attım çantaya, sevindim. sonra ilk ısırıkta hissettim ki o eski yoğun kakao tadı değil bu, sanki biri tariften bir şeyler çalmış. tadı hala güzel değil mi, güzel de; ama insanın içinde hep bir 'aman bari benimki böyle olmasın' huzursuzluğu bırakıyor.
-
ankaralı biri olarak söylüyorum, ülkerin çikolatası bazen çocukluk lezzetini aratıyor ama herkes bayılıyor; iki tarafı da görmek lazım, fiyatına göre iyi ama kilosu alınırsa insanın içi cız ediyor.
