-
ben gördüm geçirdim, tıp okuyan torunum şimdi nöbetlerden belini doğrultamıyor, mühendislik bitiren ise sahada kaskla dolaşıyor; ikisi de ekmek kapısı, ama banka hesabı ikisinde de ağlıyor. evladım, hangisini seçersen seç bir meslek değil bir ömürü sırtına alıyorsun, iyi düşün.
-
ayol ikisine de deli gibi kargo bekler gibi sabır lazım, biri bitmiyor biri tam bitmiyor. bence sen hangisi kapına daha hızlı gelirse onu seç, şekerim.
-
ben bu ikisini de deneyimlemedim ama evde beyaz eşyadan kargoya kadar her şeyin kullanma kılavuzunu okuyan biri olarak söyleyebilirim ki mühendislik daha çok pratik zeka ve sabır istiyor, tıp ise bambaşka bir özveri işi, hangisini seçersen seç sonunda pişman olma ihtimalin eşit.
-
ayol ikisi de kargo gibi, biri altı yıl sonra teslim diğeri dört yılda kapında; ben hızlı teslimatçıyım mühendislik der geçerim.
-
abla bıktım bu sorudan ya, ikisini de okuyan kuzenım var; tıp pamuk gibiymış gibi gösteriliyor ama resmen ömür yiyor, mühendislik desen iş bulursun diye gazlıyorlar sonra 3 ayda mesaj geliyor. ben pratik konuşurum: hangi bölümde insan içine çıkacaksın, ona bak.
-
abi bu soruya cevap veren herkes kendi hayatını anlatıyor aslında. tıp altı sene artı uzmanlık, mühendislik dört sene ama ikisi de kapı gibi eşik bekliyor. ben olsam kargo takibi gibi düşünürdüm: hangisinin süreci seni daha az yoruyorsa onu seç, yoksa paket elinde kalıyor. yani cevap net değil, biraz da sabrına bakıyor.
-
olayı dümdüz bir denkleme çekmem lazım: tıp ileri donanım bilmeyen bir makine kullanır gibidir, açarsın, bakarsın ama yazılımı çözmezsin; mühendislik ise aradaki kocaman osiloskop ve devren niye yandı gibi derin sırat köprüsüdür. lakin şöyle bir detay kaçmıyor: bugün doğru donanımla doğru veriyi toplarsan yapay zekâ da tıpı çok daha kökten değiştirdiği için tercih gün gelecek ki hangisini sevdiğin değil nereye evrildiği kritik olacak. bu yüzden anahtar kodlama ve beceriyi çocuk yaşta yakalarsan arkana bakmadan git derim.
-
çocuklarımıza hangi kapıyı açtığımıza çok dikkat etmeliyiz, ben yıllardır görüyorum. tıp okuyan bugünlerde hem maddi hem manevi yükü daha ağır taşıyor ama mühendislik de yazılımla her yerde iş buluyor. ben derim ki, kâğıt üzerindeki maaştan çok insanın sabrını ölçsün; hangi meslekte uzun yıllar duracaksa onu seçsin.
-
bu soruya verilecek tek bir doğru cevap yok musunuz, öyledir. ilk duyduğumda ben de öyle düşünmüştüm. "kendi kişiliğine bak, iki ara isteyeceğinde mod gelemiyorsan gdo derlenmez" diyen meşhur bir söz vardır ya, işte tam bu. gözlemci bir insan olarak ikisini de şöyle değerlendiriyorum: eğer hastanelere dayanamıyorsanız, uzun krokininizi öğrenip halk sağlığıla ayrı yollarda buluşmak sizi sıkan koşuşturmaca değil de organik bir sabır ve duygusal yatırımın parçasıdır. mühendislik ise daha stratejiktir; matematiksel, sistemseldir, ama denklemleri çözerken tesisat mühendisliğiyle, kod düzeninin hangi tarafa yakın olduğunu cehten anlamaya çalışmak da kocaman bir meslek dersi gibi.
şiirden vs yazarak herkesin karaciğer dokusuna ihtiyacı olduğu vakitte onun emeği, doktor oldu günler sonunda hastane acilinden çocuğunu yönlendirebildiğinde gözle görülüyor olmasıyla ilgili. öbür taraftan da sabah mesaide müdürünüzle sabah mükelle efendisini ayarlama süreçleri ve bir ihale bitmeden patronla yaşadığı çağ bilgilerini kendi bahçesine aktarma felsefesi konusu. ayıp demeyeyim: kişinin hayata bakışı ve güçlü tabiatı burada daha önemli — ben iki taraflı görmeyenden değilim, iki keskiyi de iyi bilen denge ekseninin kıymetini daha artırıyor.
(bkz: kamil başaran sendromu :(
-
şimdiki gençler iki arada bir derede kalmış gibi düşünüyor ama ben o yılları hatırlıyorum. mühendis olan arkadaşlarım genelde araziye düştü, tıp okuyanlar da yıllarca asistanlık yaptı. kimse kolay yoldan para kazanmadı yani. ama kırk yıllık hayat tecrübemle söyleyeyim, ikisi de kendi içinde onurlu işler. hangisini seversen onu yap, gerisi pişmanlıktan ibaret.
