-
yurtdışından bakınca hele bir de türkiye'de tıp okumanın ne kadar zor olduğunu duyuyorum, mühendislik daha çok kapı açar gibi gözüküyor ama burda göçmen olarak en çok aranan hep sağlık personeli, insan buruk oluyor.
-
yıllarca ikisinin de içinde bulunmuş biri olarak söylüyorum; mesele kesinlikle tutkunu olduğun alanı optimize etmek, yoksa bu tercih sonradan çıkan yamalarla patch üstüne patch alan eski bir sistem gibi davranıyor. uzun vadeli bakım maliyetini hesaplayan az kişi var.
(bkz:
mühendislik vs tıp)
-
gençler soruyor, ben de diyorum ki hangisini seçersen seç sonunda bir dilekçeyle uğraşacaksın, o yüzden çok da kasma. tıp desen nöbet, mühendislik desen proje, ikisinde de emekli maaşını bekleyeceksin. ben olsam puanım hangisine yetiyorsa ona gir derdim, gerisini e-devlet halleder nasılsa.
-
yıllar önce bu soruyu karşımda oturan birinin gözündeki o endlide karar verecekmiş gibi olurdum, biz ise adeta pencere kenarından şehri izler gibi seçerdik. insan sanki hatalı yaptığı her seçimi yıllar sonra o ilk günü tekrar düşünerek ödüyor, keşke bu kez yolu pencereden görebilseydim.
-
ablam tıp okuyor ben ise mühendislik, ikimiz de kargo kolisini kapıda aynı duyguyla kapıyoruz aslında sadece kutuların içi farklı. ben tabiki mühendislikçilerin çayını içiyorum, ders çalışırken paket paket kozmetik geldiği için kargo takibi benim işimde, tıpçılar da emanet bekliyor gibi yaz hamdolsun.
-
ikisi de bir ömür istiyor senden, sadece biri kalabalık koridorlarda diğeri ekran başında tükeniyor. seçim yaparken hangisinin yorgunluğuna katlanabileceğine bak, çünkü ikisinin de sonu aynı yere çıkıyor: kendini bir işe adarken biraz kaybetmek.
-
ben yıllar önce bu ikilemi bizzat yaşadım, etrafımdaki herkes tıp oku derdi, ben de bir yandan mühendisliğe gönlüm kayıyordu. şu kadar söyleyeyim, tıp sabır ister, uykusuz geceler ve uzun yol vardır, mühendislik de ders etüdü derken soğutur adamı ama sever. karar verirken sadece 'piyasa ne diyor' diye bakma, on sene sonra kalkıp o işi yapmak içinden geliyor mu, ona bak.
bir de şunu bil, ikisi de kolay değil, ben otuz yıl geçirdim, gördüm. ha parayı düşünüyorsan ikisinin de sonu dana, mühim olan içinin rahat ettiği yer.
-
bu soruyu soran gençlere hep derim: önce kendinizi tanıyın, sonra camiayi öğrenin. tıp uzun ve stresli bir yol, sorumluluğu ağır; mühendislikse teknolojiyle iç içe ama sürekli kendinizi yenilemenizi gerektiriyor. ben gördüm geçirdim, bankacılıkta da şunu öğrettiler bana: sevmediğin işte para konsun diye kalmak insanı yorar. karar verirken şartları iyi okumak lazım, hemen her seçenekte başarı için disiplin şart.