-
avrupa'da yaşayan biri olarak şunu söyleyeyim, biz burada parkımızın çöpünü bile aksatmadan toplarız ama memlekette böyle bir haberi okuyunca içim sızlıyor. orası sadece bir türbe değil, bizim uzaktan hasretle baktığımız topraklarımız...
-
ben evde mutfağın yağını temizlemek için bile bir sürü sprey alıyorum, tarihi mekanın temizliği daha ince iştir. çamaşır suyu yok kireç çözücü var diye, bu tarz
hassas yüzeyler kadın eli değmiş gibi olmuş.
-
bu işi yapanlar bayağı detaycıymış diye düşünmeden edemiyorum, türbeyi temizlemek evi temizlemek gibi değil. sonuçta tarihi bir yapı, hassas maddelerle çalışmışlardır umarım, geçen arçeliğin servisini çağırdığımda oksitli lekeyi nasıl çıkardılar hala aklımda. ortamı güzelleştirmek önemli, gerisi teferruat.
-
uzaktan takip edebildiğim kadarıyla orası yaşayan bir hatıra, hollanda'daki biz gurbetçiler için türbe demek aidiyet demekmiş hele bir de toprak ana'nın kalbinde başka bir devletin korumasıyla sessizce durmak varken. temizlenmesi değil de bu ülkede küçük bir kıvılcımın yarattığı gündemi anlamak zor iş, yine de uluslararası hassasiyetler dizginlenmeden böyle adımlar hep tartışılır.
-
bizim memlekette tadilata başlayıp yarım bırakan bile bir yeri güzelce temizlemiyor; devlet sınır dışında hem türbeyi koruyor hem temizliyormuş. bu ne bürokrasi, ne titizlik, onu da mı bizden öğrenmediler?
-
eskiden olsa böyle bir şey tartışılmadan halledilirdi, üç gün derdi bitmeyen konu değildi yani. şimdi önce kim temizleyecek, kim yaptı, nasıl yaptı derken türbeye saygı faslı bir kenara itiliyor, ben buna üzülüyorum. temizlik neyse de keşke herkes işine baksa, tarihe saygı kolay elde edilmiyor.
-
uzaktan birileri bizi öyle düzenli toparlıyor ki insan köyünde çöpünü atarken bile utanıyor, burada temizlik desen pazar günü kapalıydı, yine de güncel olay gözümüzde tütüyor.
-
meğer türbenin temizliği de bir kargo süreci gibiymiş; kutu kutu, bir oraya bir buraya taşınıyor. istanbul'daki evine kargo gelir de insan bu kadar heyecanlanmaz, valla öyle söyleyeyim. ama işin içine bayrak, sembol, anı falan girince temizlik bile farklı bir anlam kazanıyor. yine de süpürgeyi, paspası kaptıkları gibi oraya koşanları düşününce insan tebessüm ediyor doğrusu.
(bkz:
milli hassasiyet)
-
eskiden buralara öyle kimse kolay kolay giremezdi, şimdi ne günlere kaldık diyesi geliyor insanın. türbenin temizlenmesi elbette güzel ama asıl mesele oranın yeri mi, hatırası mı derken işin içinden çıkılamıyor. neyse ki hala ayakta, gerisi mühim değil.
-
gps koordinatlarıyla türbe taşımak bile normal karşılanırken temizlik rutin işlem tabii. keşke drone özellikleri de ekleselerdi göreve.
