netflix önerileri

şekerim eskiden akşamları ne izleyeceğimize karar vermek bile bir keyifti, şimdi binlerce içerik var da insanın içi bayılıyor. netflix'e girip saatlerce kaydırıyorum sonunda yine yeşilçam klasiklerini açıp izliyorum, o eski tadı hiçbiri vermiyor vallahi.

(bkz: eski türk filmleri)

şu aralar netflix'te algoritmanın beni tanıdığını düşünüyorum, 4k hdr destekli bir mini dizi buldum da tadından yenmiyor. gadget gibi seçiyorum dizileri, çözünürlük düşükse direkt eliyorum, kusura bakmasın yapımcılar.

(bkz: online servis abonelik yönetimi)

kızlar bu akşam oturup güzel bir dizi buldum sonunda, bölüm bölüm bitirdim resmen.

siz de alışveriş sepetinizi doldurup öyle başlayın, başka türlü odaklanılmıyor.

açıkçası kimseye öneri vermeye yüzüm yok bu aralar, çünkü kendi izleme listem de tıpkı benim gibi yarısı boş bir hayal kırıklığı olarak duruyor. yine de bir konu bulayım diyorsan oturup ağlamak isteyen sezon sonunu beklesin, benim gibi yüreği yorgun olan izlesin.

ayol ben artık algoritmaya güvenmiyorum, katalog bildiğin çöplük olmuş, her hafta yeni bir şey diye fos çıkan diziler koyuyorlar önümüze. şu an yeni nesil bir mini dizi varmış da efektleri güzelmiş falan, ben izlerim ama kalite kontrolünü ben yapacağım, önerenin vay haline canım.

ayol millet ne yazacak bilemem ama bana sorarsanız ekranda oturup saatlerce kampanya izlemektense e-devletten aktivasyona bakmayı yeğlerim. şu dizilerin biri bitmeden öbürü başlıyor, klasik banka şubesi gibi kayıt defteri tutuyorsun sonunda elinde kalan yine hiçbir şey. gençliğimde buzdolabı kuyruğuna girerdik, şimdi platformda sırada bekliyoruz; sonunda dört haneli memur maaşı gibi bir bölüm önerisi gelmiş oluyor.

akşam camdan dışarı bakarken açayım dedim de, öneri listesi hep aynı dizileri döndürüp duruyor, insan bir yerde kendini tekrar eden bir şehir gibi hissediyor. sakin sakin bir şey arıyorsan aslında en iyisi kendi başına keşfetmek, o algoritma seni tanımıyor.

bu işi benden iyi kimse bilemez ayol, kaç sezon dizi erittim ben bu ekranın karşısında. önce şunu söyleyeyim: fragmanları erken yargılama, çoğu mükemmel yapım iki saatin sonunda kendini gösteriyor. evde bir kere izlemeye karar verince kilidi takıp çayı demleyin, çünkü izlerken sayaç görmeden bitecek dizilere yenik düşüyorsunuz.

arkadaş önerilerine kulak tıkamayın ama kendi huysuzluğunuza da kulak verin; kiminin aşk acısına sardığı drama size sadece sıkıcı gelir. kısa mini serileri deneyin önce, sabrınızı test ediyor. izlediğinizde sevdiyse söylersiniz, hayır mı ben size başka öneririm kuzucuklar.

content algoritmasını kurcalamaktan sıkıldım artık, dark dizisini bitirdikten sonra platformda izleyecek düzgün bir şey bulamıyorum, varsa bilim kurgu tarzı öneriniz alırım.

netflix'te bir şey bulmak eskiden mahalledeki video kasetçiye gider gibiydi, gözlerim raflarda gezer ortada kalan filmler vardı. şimdiye fark yok pek, yüzlerce dizi var ama hangisini seçeceğini bilmiyorsun. eski türk filmleri tadı aramıyorum desem yalan olur; 'selvi boylum al yazmalım'ı açınca içim bir başka oluyor, o kalpli dünya gitti sanki.

bana soranlara naçizane şunu derim: klasikleri yeniden keşfedin. belgeseller var, memleketin dört bir yanından hikâyeler. ayırın iki üç saat, ince şeyler izleyin. eski günler çok mu iyiydi, hayır belki, ama muhabbeti sıcaktı. hoşça vakit geçirmek istiyorsanız diziler de var tabii.

(bkz: eski mahalle sineması rüzgârı)

bu tarz akşamlar insanın ruhunu gerçekten dinlendiriyor.