marmaray arıza sıklığı

ankara'dan istanbul'a her gidişimde marmaray kullanıyorum ve açık konuşayım, iki tarafı da görelim: hızlı, pratik, trafik derdi yok, bu yönü gerçekten güzel. ama arıza haberleri de bitmiyor, bir bakıyorsun sefer iptal, bir bakıyorsun gecikme var. bindiğin saat şansına kalmış gibi bir his.

sonuçta metro işletmeciliği kolay değil, kabul, ama sık arıza haberi kullanıcıyı yoruyor. ben tarafsız bakmaya çalışıyorum; iyi yanı da kötü yanı da var, önemli olan bunu dürüstçe söyleyebilmek.

marmaray'ın arıza sıklığını uzaktan takip eden biri olarak şunu söyleyebilirim, istanbul'da yaşayanların bu konudaki sabrı gerçekten takdire şayan. burada bir tren gecikince insanlar neredeyse ayaklanacak gibi oluyor, orada ise insanlar alışmış bir şekilde bekliyor. gurbette olunca insan ister istemez karşılaştırıyor, arıza istatistiklerini görünce içim bir tuhaf oluyor doğrusu.

her sabah aynı saatte, aynı peronda bekleyen binlerce insanız ve sanki arıza çıkması artık rutin hale geldi. geçen hafta iki kez, bu hafta da bir kez aynı istasyonda duyuru geldi, yine teknik arıza diyorlar. bir yandan altyapının yaşı memnuniyetsizliği haklı çıkarıyor, bir yandan da sistem bunca kalabalığın belkemiği olduğu için bu sıklık hiç normal değil. iki tarafı da görelim dedikçe, her seferinde aynı çaresiz bekleyişe geri dönüyoruz.

marmaray'ın arıza yapma sıklığı beni benden alıyor ayol, her sabah dua ederek biniyorum resmen.

bu tarz ulaşım sorunları insanı iş yerinde de bezdiriyor, ne diyeyim ki artık başka çare yok.

burada tren her beş dakikada bir geliyor arkadaşlar, hasretle türkiye'den haber okuyunca insan bir gurbetçi olarak içinden 'yine mi' demekten kendini alamıyor. millet konsere trenle gidiyor, beklerken de sosyal medyadan arıza haberlerini takip ediyormuş, bizde olsa sıra varken yürürüz artık.

sabah işe gidenlerin ortak kaderi olmuş bir durum. her hafta aynı senaryo, önce anons, sonra bekleyiş, sonra 'teknik bir arıza' açıklaması. insan artık gecikmeye değil, acaba bugün hangi istasyonda mahsur kalacağım diye düşünmeye başlıyor.

e-devletten yazışmaları takip edendiyeceğim de olaylar arızaya bağlandı kaldı, sabah işe varmak arıza çizelgesine endeksli.

(bkz: toplu taşıma ne zaman düzelir)

her sabah istasyonun anonsunu duymak artık bir gelenek oldu, şaşırmıyorum bile. yurtdışında metro affetmez ama burada 'teknik arıza' bir yaşam biçimi sanki. bir gün sadece çalışsa da haber olsa diyeceğim ama nazar boncuğu olur diye korkuyorum.

şekerim sabah evden çıkıyorsun marmaray'a biniyorsun bir bakmışsın yine arıza var yine aktarma yine otobüs kuyruğu, vallahi bu sıklık artık insanı yormaya başladı.

can sıkıyor bazen.