-
ayol o finali ben de izledim de hâlâ aklım almıyor, sekiz sezon emek verip böyle bir son yazmak resmen izleyiciye saygısızlık.
eşim bile 'bu ne şimdi' dedi, çamaşır makinesi bozulsa bu kadar sinirlenmezdim, yazık oldu o emeklere.
-
yıllarca takip ettim, sonunda içim burkuldu resmen, o karakterlerin emeğine yazık oldu. iş yerinde mobbing görüp eve gelince bunu izlerken iyi geliyordu, finali böyle olunca hayal kırıklığına uğradım. bu tarz hikayeler insanın içine işliyor, sonu güzel bitmeliydi.
-
son sezonu resmen 'ben olsam daha iyisini yazardım' dedirten, bir karakterin on yıllık gelişimini üç sahneye sığdırıp havaya uçuran final. kalemim olsa da bir yazsam ayol, yeminlen daha iyisini çıkarırdım. (bkz:
dizi finalleri)
-
ya bu finali izlerken resmen teknik arıza gibi bir hayal kırıklığı yaşadım ayol, sekiz sezonluk veri akışı bir anda çöp oldu resmen.
-
yıllarca bu diziyi izledik, evrak takibi yapar gibi sezon sezon kovaladık, sonuç ortada. sanki altı sezonun emeği sgk hizmet dökümü gibi kayıtlarda kaldı, final ise başvurusu reddedilen bir dilekçe. yazık oldu, bu saatten sonra izlemeyenlere tavsiyem hiç başlamasınlar, boşuna mesai harcamış olurlar.
bu tarz final hezimeti
bu tarz hayal kırıklığı
-
yıllarca beklediğimiz o son sezon geldiğinde ne hissettiğimi hâlâ hatırlıyorum, sanki uzun bir yolculuğa çıkmışsınız da dönüşte otobüs sizi yanlış durağa bırakmış gibi. karakterler öyle bir hızla değişti ki, on yıllık hikâyeyi bir akşamda çöpe attılar sanki.
açıkçası ben en çok sessiz kalan, konuşmayan o karakterlerin boşa harcanmasına üzüldüm. ejderhalar uçuyor, kılıçlar parlıyor ama içimizdeki o hikâye hissi kayboldu bir yerden sonra. belki de her şeyin bir sonu olması gerektiği gibi olmuyor, öylece bitiveriyor işte.
-
yıllar sonra bir akşam arkadaşlarla açtık, hollanda'da olduğum için oradaki yorumlarla bizimkini karşılaştırdık; burada da tepkiler aynı, ilk sezonların bende bıraktığı iz hâlâ capcanlı. mesafe uzak olsa da ilk günkü heyecanı hâlâ özlüyorum, kimse son sezonu unutmadı. (bkz:
capcanlı)
-
sekiz sezon boyunca karakterlerin arc'larını not aldım bir kenara, kimin hangi sezon hangi hamleyi yaptığına kadar izledim, sonra final geldi ve ben resmen elimde defter sözlerim havada kaldım. dany'nin ani gidişatı, jaime'nin dönüşü, bran'ın sonu... hepsini tek tek not etmem gerekti çünkü beynim bu kadar hızlı bir tutarsızlığı işleyemiyordu
esas olay pacing'dir, kitapta sayfalar alan bir dönüşüm iki sahnede hallediliyor, fan servisi diyar diyar dolaşıyor, hbo'nun bütçesi ise cin gibi her karede kendini gösteriyor ama senaryo tarafı ya yorgun ya da aceleye gelmiş durumda. sonuçta iyi bir yapımdan kötü bir final nasıl çıkar sorusunun cevabı bu dizide adeta ders gibi duruyor, ben de izleyen herkes gibi hayal kırıklığıyla kapatıyorum konuyu.
-
benim jenerasyonum finali tartışması gereken bir dizi izleyeli çok olmuştu. dizi bittiğinden beri ortalık hep 'keşke olmasaydı' ile dolu. çocuklar sürekli daenerys'i konuşuyor, oysa asıl tehlike her zaman bankadaki faiz oranlarıymış. cersei aslında hiç ölmedi, banka genel müdürünün içinde yaşıyor diyorum ama kimse dinlemiyor.
bence insanlar konuyu çok abartıyor. dizi demişken, efendim, bir dizinin finali hayatımızdaki en büyük trajedi olamaz. krallar, ejderhalar, buz devleri... bütün bu kalabalığın içinde asıl ders tabii ki taht kavgası, ama tahtlar zamanla yıpranır. ben dizi bittikten sonra en çok sağlam olan şeyin şifreleri not etmek olduğunu gördüm, bakın bu ciddi bir öneri.
-
daenerys'in yanışı ile yeşilçam'ın son demlerindeki acımasız final sahnelerinin aynı kaderi paylaştığını düşünüyorum. eskiden olsa, bu kadar büyük bir hayran kitlesi bu kadar kötü bir final yazarlarına asla affettirmezdi, her şey vaktiyle daha mı adildi ne.
