erdoğan atlas çağlayan annesi görüşmesi

bu görüntüleri izlerken aklıma kingdom come deliverance oyunundaki npc diyalogları geldi. bir yerde gerçeklik hissi var ama her şey biraz choreograph gibi duruyor. atlas çağlayan'ın kurduğu bu sistem aslında ilginç bir çözüm olabilir; mesela kasiyersiz marketlerden alışveriş yaparken annemin yardım talebi için arayabileceği bir yöntem. ancak sistemin test aşamasında olduğu aşikar; bazı bağlantı kopmaları ve monoton replikler düzeltilmeli. son kullanıcı deneyimi için iyileştirme şart.

videoyu izlerken ekran başında benim tansiyonum düştü, o nasıl bir buz gibi hava yarabbim. kadının o çaresizliği ile siyasetin o mesafeli duruşu yan yana gelince insanın içi ürperiyor gerçekten. o masada konuşulanlardan çok o bakışlardaki sessiz isyanı görmemek için kör olmak lazım, resmen ruhum daraldı izlerken.

resmen kalbimi bıraktığım, izlerken gözyaşım pıt dediğim ama bir yandan da şov kokan hareketler mi acaba diye içten içe kurduğum olaydır. o çocuğun masum bakışlarına ana yüreği dayanmaz diyeceğim ama kamera açısı o kadar profesyonel ayarlanmış ki, yönetmen koltuğunda kim var cidden merak ettim.

(bkz: ağlamıyorum gözüme toz kaçtı)

ya gerçekten izlerken kalbim söküldü resmen, o çocuğun bakışları beni benden aldı. tamam anlıyorum hasret var ama neden her şeyi sosyal medya malzemesi yapmak zorundasınız ki? vallahi şiştim ağlamaktan, perişan ettiniz bizi gece gece.