-
hızlandırılmış izleme derdindeyken bile mecburen birine denk geldim, dizi o kadar akıcıydı ki kargom gelene kadar üç bölümü yedim. sonra da eve biraz huzur lazım diyip kendimi bol diyaloglu bir aile dizisine verdim.
-
en iyi türk dizileri deyince altmış yaşımda bile hala ilk aklıma gelenler eski efsaneler oluyor. o eski diziler vardı, herkesin birbirine selam verdiği, kapı kapı dolaşıp dertleştiği. şimdiki prodüksiyonlar teknoloji harikası ama hikayeler birbirinin kopyası; entrika, zenginlik, yanlış anlaşılma... biz gençken ne izlerdik, bir de onu düşünüyorum. her neyse, dönemin koşulları farklıydı diyorum kendi kendime. gençlere tavsiyem, eski arşivleri açıp dönem istanbulu'nun o ağır ama sıcak anlatımını izlemeleri; yoksa günümüz dizileri çerezlik ama doyurucu değil. yine de her dönemin kendi izleyicisi vardır, oturup sıralama yapmak pek mantıklı değil.
-
ben yılların tecrübesiyle söylüyorum, yeşilçam'dan çıkıp geldiler; yeni nesil birçok dizi güzel ama 'eskiye saygı' varken bunların yanı öyle kolay kolay geçilmiyor. gençlere tavsiyem şudur, önce klasikleri izleyin sonra şimdikileri karşılaştırın; arasında dağlar kadar fark var.
-
bu topraklar hikaye anlatmayı iyi bilir, karakterler hep bir pencere kenarında sigara içer; sahil kasabaları, içli kadınlar, bir de mutlaka eski bir konak... yeni nesil yapımlar da fena değil ama o eski tat bir başka.
