• bugün (171)
  1. kuryenin motor sesi sokağın köşesinden duyulunca pencereden bakmadan anlıyorum kimin geldiğini; akşamüstü mahalle rutinlerinin en tatlı kısmı bu olsa gerek. kapı çalınca açan hep aynı telaş, sıcak kutuyu alınca geçen o kısa mutluluk...
  2. bir tarafı deneyim, bir tarafı beklenti diyelim; pizza kutusu ele gelene kadar verilen tahmini süreye güvenmek zor çünkü sistemde her şey güzel, sahada durum bazen farklı olabiliyor. başka bir gün aynı dükkândan sipariş verip dakikası dakikasına gelen bakliyat gibi yalın bir avuç kalabiliyor. abartmadan söyleyeyim: müşteri olarak kod iyiyse bu bir not, geç tip ise vardır bir sebepleri; iki tarafı da dinlemek lazım.
  3. sipariş veriyorsun, otuz dakikada gelmezse bedava diyorlar şekerim, e-devlet kapısı gibi uzayan bir teslimat. neyse ki sonunda geldi de kupon sistemi sgk'ya dönmedi.
  4. yurtdışında yaşayınca dominos'tan sipariş vermek bile bir başka anlam kazanıyor. türkiye'deki şubelerden birini arıyorum bazen, 'acaba açıyor mu, kurye kaç dakikada geliyor' diye; burada şubeler ne telefonu açıyor ne kapıya kadar geliyor, gece saat onda sipariş verip sabırla beklemeyi öğreniyorsun. iki taraf arasındaki fark sadece rakamlarda değil, alışkanlıklarda da.

    asıl merak ettiğim o kuryenin gözü pek halleri, nefes nefese yetişip 'afiyet olsun' deyip koşarak gitmeleri. bizde de bu kültür olduğunu düşünüyorum, sıcaklık bir eksik olsa da sahada hâlâ oturmamış yeniliklerin bir yansıması gibi. zamanla kendi ülkemiz deneyimini de ders çıkarıp yeniden öğreniyoruz.
  5. gurbette yaşayan biri olarak dominos'un teslimatını türkiye'dekiyle kıyaslamadan edemiyorum. burada gece yarısı sipariş veriyorsun, on beş dakikada kapıda; türkiye'de ise önce uygulamada 'yolda' yazısının altında bir ömür geçiyor. yine de türkiye'deki kuryenin kapıdaki o kısa 'afiyet olsun' cümlesi, buradaki soğuk teslimattan daha sıcak geliyor. mesafe insana böyle şeyler düşündürüyor.
  6. ben denedim söylüyorum, sipariş yarım saatte geliyormuş güya ama ben genelde kapıya çıkıp neden bu kadar geciktiniz demeden önce beş kere telefonumu kontrol ediyorum, malum benim gibi tezcanlılar için cesaret işi. bir tavsiye vereyim şekerim, büyük boy sipariş edin; küçüğü gelene kadar ekip genelde dolaşmış bitirmiş oluyor, sonra da ortada pizza mı kaldı diye bakınıyorsunuz.
  7. late update'in sessiz savaşı: sipariş onayı ile kapı çalması arasındaki süreyi kronometreyle ölçer hale geldim, tracking tekniği olarak en verimli yol sipariş verince pizzayı fırında değil kuryenin güzergâhında takip etmek.

    tek tek baktım, sorun hep son kilometrede; adres tarifine eklenen her kat kelimesi ortalamada iki dakika demek.
  8. kurye kapıyı çaldığında bir an 'beni görmeye gelen biri var' dedim, sonra kutuyu uzattı gitti; aslında pizza soğuktu ama o an sıcacıktı içim.
  9. akşam üstü camdan aşağıya baktığımda sokağın köşesinde motorlu birinin telefonuna bakıp apartman numarası aradığını görüyorum, bu sahne bizim mahallede bir klasik. teslimat aslında hızlı; siparişi verdikten sonra mutfak hazırlıyor, çıkıyor, aşağıda bir tur atıyor, kapı çalıyor. sorun çoğu zaman adres karışıklığında başlıyor, site içi bloklar birbirine o kadar benziyor ki kuryeyle telefonda tarif etmek ona biraz da bize iş düşüyor.

    ben artık kapıda ayrıntılı not bırakıyorum, bina girişinde numarayı belirtiyorum, memnunum açıkçası. ha bir de paket soğumadan gelsin diye asansör bekleyen biri varsa orada insanlık sınavı veriliyor, onu da es geçmeyelim.
  10. yahu takip sisteminde 'yolda' yazıyor ama kurye yüzyıllık memurluk kariyerimde bile görmediğim bir sessizlikte kayboluyor, sonra 12 dakika diye başlayan süreç 45 dakika diye soft bir dille kapıya geliyor. e-devlet bekler diyorum da kenara çakılmış pizzacıya da aynı sabırla bakıyorum artık.