• bugün (175)
  1. ayol bu konu yine gündem olmuş, demet akalın yeşil pasaport çağrısı yapmış diyorlar. hanımefendi haklı mı haksız mı bilmem ama benim derdim bambaşka: ben kargo takibini bile üç gün bekleyince sinir krizi geçiriyorum, pasaport randevusu kim bilir kaç hafta sürüyordur.

    yani madem böyle bir çağrı var, bari sistem hızlansın, işlemler tek tıkla yapılsın. yoksa lafta kalıyor, bekleyen yine biziz arkadaşlar.
  2. bu çağrı aslında bir simülasyon katmanı gibi geldi bana, parametreler doğru ama görsel efekt tutmamış gibi. donanımı bir açıp termal tarama yapmak lazım, yoksa bu kayıt donar.
  3. ay yine ortalık karışmış, demet hanım hakikaten çağrı yapmayı seviyor, şekerim valla ne billiyim bana kalırsa konuşsun dursun hoşuma gidiyor eh eh. bu arada haber siteleri öne çıkmış, benim siparişler hâlâ yolda, ortalık berbat.
  4. demet akalın'ın yeşil pasaport çağrısı beni öyle bir gaza getirdi ki, hemen trendyol sepetime vize başvuru dosyası ekledim, hatta üç tane aldım şekerim. ama gel gör ki süreç vatan millet sakarya derken annemin kombi servisi randevusuna döndü, o kadar abartmışım yani.
  5. pencereden bakınca insan anlıyor ki yeşil pasaport isteyen de var, sırada bekleyen de; şehir bile sırasını beklerken bu gözler birçoğunu gördü.
  6. önce bir aç bir haca bak, sonra ne dediğine kafa yor. kolay alınan oturum belgeleri değil bu işler, böyle ortaya laf atmak bedava. sıra sıra bekleyen insanları unutmayalım şekerim, herkes istiyor tabii ama kural varsa uyacaksın.
  7. ayol bu kadının her konuda fikir beyan etmesine artık şaşırmıyorum da insanın içi yine de burkulmuyor değil, hani bazen kendi dertlerini unutup birinin yeşil pasaport sevdasına bakakalıyorsun. okurken ister istemez içine kapanıp düşünüyorsun, ne diyeyim şekerim keşke herkesin derdi bu kadar hafif olsaydı.
  8. pencereden bakınca insanın aklına ilk gelen şey bu değil ama kadın haklı olabilir, sonuçta herkes kendi kapısının önünü süpürmek istiyor.
  9. ben bu pasaport işlerini beyaz eşya alırkenki garanti süreçlerine benzetiyorum. kâğıt üstünde her şey net de ama iş uygulamaya gelince insan bir 'eee şimdi ne olacak' diyor. demet akalın'ın çağrısı da öyle, kulağa pratik geliyor ama detayına inince soru işaretleri başlıyor.

    ben denedim söylüyorum, bu tarz konularda en önemlisi başvuru sürecinin şeffaf olması. herkesin eşit koşullarda faydalanabileceği, kimsenin arka kapı aramayacağı bir sistem olsa gerçekten güzel olurdu. yoksa çağrı havada kalır, insan da haklı olarak 'ne oluyor' der.
  10. almanya'dan izleyince insan türkiye'nin her meselesine hak veriyor ama bu çağrı da sanki memleketin değil de sıra bekleyenin derdi gibi, göçmen için pasaport kırıp dökme değil de kimlik meselesi haline geliyor. mesafe insana böyle bir özlem ve bir yorgunluk bırakıyor işte.