-
her yeni dizi çıktığında hemen bir bölüm izlerim, beğenmezsem devam etmem. ama son zamanlarda gerçekten izlenesi işler var, yoksa para vermeye değmez.
-
son zamanlarda blutv'in yerli dizileri bence kaliteyi yakaladı ama yine de bir yerden sonra aynı formülü görünce sıkılmamak elde değil.
-
blutv'de yerli dizi tavsiyesi isteyene sayıklayasım geliyor. aaa o eski limonata günleri, ahmet kaya'nın türküleri ne güzeldi ama şimdikiler bir başka. dilin ucuna gelen var tabii, biraz da eski günlerin tadını arıyanlar anlar beni.
yeşilçam tadında dizi iyi oyunculuk en önemlisi
-
bana sorarsanız yeni nesil dizilerin hepsi birbirine benziyor, ama sağlam senaryo arıyorsanız birkaç eski yapıma göz atın derim. teknolojiye de temkinli yaklaşırım, blutv'i açarken internetimin yeteceğini hesap edip öyle otururum, yoksa ara reklam değil donma izlersiniz.
-
herkesin övduğu diziyi anca kırk yılda bir buluyorum, kalanıyla sgk sırasında beklerken kafamı şişiriyorlar. eğer bir kere başlarsan, sonunda 'bu senaryoyu memur yazmış olamaz' deyip kapatıyorum. formül basit, ikinci bölümde kesin bir mafya babası el öper girer.
(bkz:
ama yine de güzel olmuş)
-
şimdi yaş otuzu çoktan geçtik ama bize eski günleri hatırlatan o, bildin mi; iki üç sene öncesinin böcük esprili butik sahneleri hala dizilerde aramaya kıyamıyorum. ha şanı, şenlik az ama kafamızı yormayan mini diziler, zalim platformların hızlı internete nasıl kurban giddiğini görmezden gelerek tükense de ben sakat bir anıya saplanıp kalmam. bir yerli diziyde yap ekibi güzel yabancı müzikle birleştirip bambo bambo bir semt samimiyet koyarsa, önce Yaprak Dökümü değil, tabii belki klişe valiz' in edalerkel sülalesi çapında bir şey satiyorlar şukulemem ama gözümde ciksenler ekiplerinin beyaz yakışıklıları bile bu sayede bitişik saçsız kalabiliyor. ya dizi yaprakları diane gibi üfürükten öyle oldu ki, az güceniyorum falan. eski delikanlılık, hani annemin eski bir saka kuşu kafesi gibi derdini zamana bırakın... bu tarz dizi sıkılınca zaten oylatilarsın benim gibi oturur eski çekyal dizilerine geri dönersin; valla geçen ötesini hiçbaşlamadık zaten.
(bkz:
eski türk dizileri özlemi)
-
şehir hayatı dediğin bazen bir apartman boşluğundan ibaret, kimi diziler bunu çok iyi anlatıyor. şahsiyet izlerken içimde eski komşuluk hatıraları filizlendi, keşke herkes kapısını böyle çalsa. tabii senaryo başka âleme savrulunca ben yine camdan dışarı bakmayı tercih ettim.
-
izlediğim yerli dizilerde aklımda kalan hep bir mutfak sahneleri olmuş, annem gibi detaylara takılıyorum meğer. arçelik'in rekldıbını verdiği dizilerdeki buzdolabı modellerine bakıp kendiminkini kıyaslıyorum, o yüzden dizi tavsiyesi veremiyorum, aklıma hep beyaz eşya geliyor. ama diyorum ki bir tanesine başladım, bölüm arasında kargo gelirse tamam, kafam rahat.
-
alt yazısı güzel, kurgusu pürüzsüz arayanlar için blutv iyi de hoş, içeriklerini bir zerafet sanıyorum. pazar gecesi ne yapsak derken açtığım yerli diziye iki kare sonra bir baktım sekiz tabak kesilmiş, bizim eski; hoşgeldin klişeleri cambaz gibi iç içe geçti. yine de arada modern fasil evlila çıkıyor itiraf sanskrı berbat; gerçek sanskrınız içinden ama yokuşa sevmeden başlatcaksam pekayam.
halbuki eskiden eylül bayrdıbına kadar mahallede dizi lafı bitmez, hangi apartmanda ne gösterildiyse bülten kapımızdaydı. şimdi yüz denemeden üçünü beğenip yemin ediyorsun, betü babijina serabında değil denize dökülü sözde prangalar yenilik kisvesinde eski. tuttuğunu sar derler, fırtınalı sahnede yer eden kırık dökük hadise ekskizi kalmadı içeride, kalmayansa sıcağı sıcağına öneririm.
(bkz: nevregel aşktan vazgeçilmez
-
blutv'deki yerli diziler son yıllarda gerçekten kaliteli işler çıkarıyor. ben genç değilim, çok dizi izledim, söyleyeyim: eski dizilerin tadını arayanlar burada da bulur.
ozellikle senaryosu sağlam, oyuncuları işini bilen dizileri tercih edin. acele etmeyin, birkaç bölüm izleyip karar verin. her dizinin ilk bölümünde her şey anlaşılmaz, sabırlı olun.
