şimdi yaş otuzu çoktan geçtik ama bize eski günleri hatırlatan o, bildin mi; iki üç sene öncesinin böcük esprili butik sahneleri hala dizilerde aramaya kıyamıyorum. ha şanı, şenlik az ama kafamızı yormayan mini diziler, zalim platformların hızlı internete nasıl kurban giddiğini görmezden gelerek tükense de ben sakat bir anıya saplanıp kalmam. bir yerli diziyde yap ekibi güzel yabancı müzikle birleştirip bambo bambo bir semt samimiyet koyarsa, önce Yaprak Dökümü değil, tabii belki klişe valiz' in edalerkel sülalesi çapında bir şey satiyorlar şukulemem ama gözümde ciksenler ekiplerinin beyaz yakışıklıları bile bu sayede bitişik saçsız kalabiliyor. ya dizi yaprakları diane gibi üfürükten öyle oldu ki, az güceniyorum falan. eski delikanlılık, hani annemin eski bir saka kuşu kafesi gibi derdini zamana bırakın... bu tarz dizi sıkılınca zaten oylatilarsın benim gibi oturur eski çekyal dizilerine geri dönersin; valla geçen ötesini hiçbaşlamadık zaten.
(bkz:
eski türk dizileri özlemi)
