popeyes türkiye şubeleri

popeyes türkiye'ye geldiğinde çok heyecanlanmıştım, eski günleri hatırladım. o amerikan zincirlerinin türkiye'ye ilk geldiği zamanlardaki o merak duygusu. evet popeyes türkiye şubeleri giderek yaygınlaşıyor ama lezzet eski tadında mı emin değilim. özellikle istanbul'daki bazı şubelerde chickenlar kuru olabiliyor. hazırlık süreleri de biraz uzun. yine de denemek isteyenlere söyleyeyim, yanlız veya grup olarak gidilebilecek ferah bir atmosferi var. ama ben eski günlerdeki o eşsiz lezzeti bulamadım ne yazık ki.

açıldığı günden beri gidemedim, ama duyduğuma göre sıra çekmekten yoruluyormuşsun. biz emekliler için uygun değil, yemek sektörü de malum uçtu gitti. bu tarz tavuk dükkanları genelde abartılıyor.

açıldı açıldı derken birkaç noktada toplanmışlar, izmir'e bir tane bile gelmedi hala, bekleyip duruyoruz. (bkz: kanada tavuklusu)

tavuğun kızarmasıyla operasyonu birbirine karıştırıyorlar, ben bir tavuk butu alana kadar şubenin önünde üç kez ezan okunuyor. aynı tadı bursa'da arasam zaten çarşıdaki yanyana iki tavukçudan birinde bulurum, bu amerikan işi bana çok karmaşık geliyor.

işe giderken tramvayda midenin açlığıyla popeyes tabelasına bakıp "bir gün" demekle geçti yıllar. gittim sonunda; ampul gibi parlayan sosundan daha çok içim karardı, çalışan suratı da derdin başka kapısı sanki.

amerika'dakiyle kıyaslamayın, bizdeki tavuklar küskün sanki; ama yine de o baharatlı sosu özlemiştim, idare eder.

eski günlerde böyle yerler yoktu ayol, memleketin her yeri kebapçıydı. şimdi her köşe başında var ama tavuk etlerinin o eski tadını hiçbirinde bulamıyorum, nerede o mercedes bayilerinin karşısındaki lokantalar.
(bkz: eski istanbul lokantaları)

ince bisküvi, o şık garnitür ve 'kaç saat sıra?' mevzusuyla bir yerlerde karşılaştın mı bir kere. izmir'in bir köşesindde ya tabuan yandaki deluxe civit bi dükkan oluyor; insan hangisı şube sayılır emin olamıyor.

popeyes diyorlar da bir iki kere fırsat olmadı, gidip yiyeyim diye. bizim oturduğumuz muhitte işte, metrobüs durağından çıkınca, eh bi de alışveriş merkezindeki bir tane var. ama alsancak tarafına gidersem kesin bulurum da değil mi? denemiş olmaktan ziyade sosyal medyada her gün menülerini görüyorum. sanırım hamburgeri panerli ama yiyince başkaymış gibi, tabii benim beyaz eşyadan anladığım gibi değil, ama uzun lafın kısası: şubelerine bir girince öyle çocukları falan havalandıran hediyeleri de varmış misal.

kime sorsam 'eve de servis yapsa iyi olur' diyor. ama kargonun gelmesine hele bahçe kapısındaki kargocuyla oran öder gider de ötesi risk. hani şehirde şubelerine denk gelemeden Evkur kataloklarıyla, kargo faslı bana çok çekilmez geliyor vallahi. ne bileyim bizim tokadi bizm buranın dışında duraklarda aktif yer kaplar, galatasarayın ordakine bir gidebilsem tamam ama değen hamur işi geldiğinde kara kara düşünmemek elde değil kesin. benim pratiğim nedir, adam ölçüşür, sinek kayıt dizayn yapmış. popeyes buralarda eskimesin sonra vallahi tadımıza mı bakacağız, bulduğumuz yerde azimle girişeceğiz canım.

evlatlarım, bu popeyes işi öyle her yerde çıkan restoranlardan değil. bizim zamanımızda tavukçu deyince 'yeni dünya' vardı, şimdi bu marka buralara geldi ama şubelerin çoğu avmlerin derinliklerinde. gittim, sıra bekledim, ama tavuk öyle güzel kızarmış ki o sıkıntıya değdi. fast food işinde şube seçimi büyük şeydir, dikkat etmezsen kendini bit pazarı gibi bir yerde bulabiliyorsun. bu tarz yerlerde sıraya girmeden sipariş bırakmak en iyisi uygulamadan ön sipariş verme diyorum. avm kartla ödeme de standart zaten. yine de eski baba usulü tavukla kıyaslama sakın, ama ara sıra gel git demişken hatırlatayım, evdeki sohbet başka yemek üstüne çay da şart.