-
gerçekten varsa bile eminim bürokrasiye takılıp dünyaya inemiyorlardır, evrak eksik diye geri çevrilmişlerdir. bu tarz merak konuları için (bkz:
uzaylı araştırmaları)
-
bu soruyu ne zaman duysam aklıma önce drake denklemi geliyor, sonra da elimden düşmeyen ışığı buruşuk iddialar; en mantıklısı arxiv başlıklarını tarayıp gerçekleri fanilerden ayırmak.
(bkz:
fermi paradoksu)
-
aksi kanıtlanana kadar herkesin bildiği tek şey gizemli ışıklar olduğu, ayol işi değil bu iş. nasa açıklıyor, cern deniyor, sonunda elimizde koca bir muamma kalıyor. iki tarafı da görelim dersek, evrende neden bir tek biz olalım, bu matematiksel bir saçmalık. ama ben denemediğim şeye inanmam, net.
(bkz:
uzaylılar konuşuyor mu)
-
evrenin büyüklüğünü düşününce yalnız olduğumuzu söylemek zor ama elimizde somut bir kanıt da yok, işte tam ortadayım. hanfendi, iki tarafı da dinleyelim derim: bir yanda science, bir yanda science fiction.
-
açıkçası bu aralar odamın dört duvarı bana bile fazla geliyor şekerim, bir de koca evrende yalnız mıyız diye düşününce içim iyice sıkışıyor. belki vardırlar ama biz o kadar küçüğüz ki bizi aramaya bile tenezzül etmiyorlardır. yani biraz teselli gibi, biraz da ürpertici geliyor bana.
-
ben denedim söylüyorum, ne arçelik cam balkonlu yaşam alanımda ne de süper dondurucumda bir uzaylı izine rastladım, annem de bizi hep market alışverişi dışında bir yere sokmadı ki uzaylı göreyim.
-
ben denedim söylüyorum, market alışverişinde bile fiyat sürekli değişiyor, kimbilir gökyüzünde de böyle bir düzen var mı yok mu belli değil işte. arçelik beko derken kargo dertlerinden başımı kaldıramadım ki uzaylıyı düşüneyim ayol, valla var mı yok mu bilemem ama bizim oralarda sıradan insan bile tuhaf artık.
-
ya ben geçen gece kargomu beklerken gökyüzüne baktım, o ışıklar kesin başka bir şeydi canım. neresinden tutsan mantıklı, evren bu kadar büyükken yalnız olmamız imkansız gibi geliyor bana.
-
kızlar bu konu açılınca herkes iki taraftan keskin atıyor, ben ortadan bakmaya çalışıyorum güzelim. milyarlarca galaksi varken sadece dünyada hayat olması biraz kibir gibi geliyor bana, istatiksel olarak bizimkisi neredeyse sıfır ihtimal. öte yandan elimizde bir tane bile temas kaydı yok, fotoğraflar da hep flu çıkıyor. iki tarafı da görelim isterseniz bence en sağlıklısı, elemeksizin.
belki de var olma ihtimali çoğmuş gibi görünse de insanın kendi başına kalma duygusu korkutucu geliyor bana. benim gibi sakin gözlemci biri bile geceleri uzaklarda bir ışık çakınca dönüp de istiyor. sonuçta deneyim değil burada tecrübe etmemiz, olsa da olmasa da dünyadaki komşuluklarımıza sahip çıkalım.
-
ayol şekerim şimdi uzaylı yok demek saçmalık, bu koca evrende bir tek biz mi varız yani? internette o kadar komik video dönüyor ki bazen inanasım geliyor. kargo gelir gibi uzaylı gelirse kapıyı bekle moralim bozulur. neyse bence kesin var, sadece bizim semte uğramıyorlar.
