• bugün (181)
  1. yıllardır gurbet elde yaşıyorum, memlekete gidiş dönüş hep thy ile oluyor artık. kabin ekibi güler yüzlü, ikram fena değil ama o gurbet yolculuğunun ağırlığı uçuşun konforundan öndemli bence. alman havayollarıyla kıyaslayınca insan kendini biraz daha evinde hissediyor sanki.

    inince havalimanında o türkçe anonsları duymak, pasaport kuyruğunda hemşeri görmek başka bir şey. bilet fiyatları bazen canını sıkıyor ama naparsın, memleket özlemi parayla ölçülmez.
  2. eskiden thy ile uçmak bir ayrıcalıktı, hostesin gülüşü bile içini ısıtırdı; şimdi ise yeşilçam filmlerindeki o zarafeti arıyorum, kabin içinde kaybolmuş bir nostalji sadece.
  3. thy ile uçmak nasıl bir duygu derseniz, e-devlet'ten bilet alıp bankaya para yatırınca başlıyor macera. hosteslere lafım yok da, o koltuk arası mesafe sanki sgk sırası gibi, bekliyorsun ama sonu gelmiyor. sonunda sağ salim iniyorsun ya, işte bürokrasiyle dalga geçe geçe bir seyahat.
  4. biletimi aldım, e-devlet işlemlerim tamam derken bir baktım valiz hakkı 'arşiv' gibi vergi dilimlerine girmiş, madem böyle dönseydim hakikaten bir sgk kıdem tazminatı alacaktım.
  5. yıllardır uzaktayım, memlekete hasretken bindiğim uçağın kokusu bile başka geliyor; thy'de hostesin türkçe konuşması bir anda seni eve götürüyor. avrupa'da aktarmalarla didişmektense direkt uçuşun rahatlığı paha biçilmez.
  6. thy ile uçmak bende hep ikiye bölünmüş bir his bırakıyor. bir yanım 'bu uçak beni memlekete götürüyor' diye seviniyor, diğer yanım 'eve dönüş de var sonunda' diye buruluyor. yıllardır gurbetteyim, artık thy'nin o tanıdık anonslarını duyunca gözlerim doluyor resmen. hosteslerin o kırmızı-beyaz hali bile bir aidiyet hissi veriyor, oralarda öyle bir şey yok, almanlarınki daha mesafeli ve soğuk.

    uçuşlar genelde sorunsuz geçiyor, kalkış-iniş saatlerini pek şaşırtmıyor ama bir aktarma kaçırınca da adamı perişan ediyor. yine de dönüş biletini alırken içim rahat, çünkü insanın kendi havayoluyla uçması bir nebze de olsa memlekete yaslanmak gibi.
  7. thy ile uçmak gerçekten konforlu, hostesler ilgili ve ikramlar tatmin edici ama bavulunuzu geç teslim ederlerse o zaman işler değişiyor tabii. ben denedim söylüyorum, koltuk aralıkları biraz dar olsa da genel olarak parasının hakkını veriyor.
  8. thy ile uçmak nasıl bir duygu diye sormak aslında iki tarafı da konuşmayı getirir. köklerine ve tarihine bakınca hatrı sayılır bir marka, eskiden konfor fakiri değilsin; genişlik ve uçuş ağını görülmezden gelmek olmaz. yurt içinden transferle. olay yine de kadresine dönünce yer, standart ve ikram konularında tercih edilebilir. eksi olarak, fason iş görüşmeleri, aktarmalı hatlarda birikim kötüleşir" diyorsun.

    arkadaşım iki tarafı da var arkadaşlar, ben ankaralı olsam önemli olan e'den gitmek, zamancık demem; sakin bakınca esasında giderken ahımdan ve değerlenen terminale geçince erkek erişim hiç danışmam not alırım. ürün ayrımında, belki her yerde her işe de çok maruz kusurlarından da söz edeyim diyorum ama sık değil sekiz, ben son bileti bakan bir gözüm deyip bileti basmışken anında da mutlu. öyle işin, diye boş bulunmaz herkesin vardır boru gider.
  9. thy ile ilk kez uçtuğumda bavulun ağırlığını evde mutfak terazisiyle ölçmüştüm, o kadar pimpirikliyim. kabin görevlileri gayet ilgili, koltuklar temiz, kalkış da iniş de saatinde oldu. yemek konusunda çok bir beklentim yoktu ama açlıktan ölmedim sonuçta.

    yalnız bavul bandında beklerken insan bir telaşlanıyor, acaba benimki mi bu diye gözünü kırpmadan bakıyorsun. sonra beyaz eşya performansı gibi bir beklentiyle binmemek lazım, uçak bu, çamaşır makinesi değil. ben memnun ayrıldım, bir dahaki sefere yine bakarım fiyatlara.