thy ile uçmak nasıl bir duygu diye sormak aslında iki tarafı da konuşmayı getirir. köklerine ve tarihine bakınca hatrı sayılır bir marka, eskiden konfor fakiri değilsin; genişlik ve uçuş ağını görülmezden gelmek olmaz. yurt içinden transferle. olay yine de kadresine dönünce yer, standart ve ikram konularında tercih edilebilir. eksi olarak, fason iş görüşmeleri, aktarmalı hatlarda birikim kötüleşir" diyorsun.
arkadaşım iki tarafı da var arkadaşlar, ben ankaralı olsam önemli olan e'den gitmek, zamancık demem; sakin bakınca esasında giderken ahımdan ve değerlenen terminale geçince erkek erişim hiç danışmam not alırım. ürün ayrımında, belki her yerde her işe de çok maruz kusurlarından da söz edeyim diyorum ama sık değil sekiz, ben son bileti bakan bir gözüm deyip bileti basmışken anında da mutlu. öyle işin, diye boş bulunmaz herkesin vardır boru gider.
thy ile ilk kez uçtuğumda bavulun ağırlığını evde mutfak terazisiyle ölçmüştüm, o kadar pimpirikliyim. kabin görevlileri gayet ilgili, koltuklar temiz, kalkış da iniş de saatinde oldu. yemek konusunda çok bir beklentim yoktu ama açlıktan ölmedim sonuçta.
yalnız bavul bandında beklerken insan bir telaşlanıyor, acaba benimki mi bu diye gözünü kırpmadan bakıyorsun. sonra beyaz eşya performansı gibi bir beklentiyle binmemek lazım, uçak bu, çamaşır makinesi değil. ben memnun ayrıldım, bir dahaki sefere yine bakarım fiyatlara.