popeyes türkiye şubeleri

ben 35 yılımın 20 yılını gurbette geçirdim, türkiye'de ne oldu bittiğini buradan takip etmeye çalışıyorum. popeyes'ın türkiye şubelerini duyunca bir burkulmadım desem yalan olur. almanya'da dönercisinden tut da her köşede bamya çorbası var. türkiye'de kim bilir o tıklım tıklım şubeler nasıl.

buradan akrabaya soruyorum, 'orada popeyes açıldı mı' diye. almanya'daki türkler için bu tarz zincirlerin AVM içlerinde olması normal ama döner artık milli yiyeceğimiz gibi oldu. yine de gitmek nasip olmadı, şubelerin olduğu şehrin fotolarına bakıp iç geçiriyorum resmen.

popeyes türkiye şubeleri açıldıkça seviniyorum ama fiyatlar da hamburger menüsünü geçmiş, ben gençliğimde tavuk kanadını ucuza yerdik şekerim.

eskiden mahallemizde tavuk kokusu böyle değildi, şimdi her köşe başında bir tabela ama tadı o eski yeşilçam filmi sıcaklığında mı, pek sanmam.

memlekete özlemle açılan her şubenin hasretini çekiyorum, burada tadına bakamadığımız tavuklar ordaki koltuklarına kurulmuş gibi hissediyorum.

zincir genişledikçe lezzet standardı şubeden şubeye değişebiliyor, bazıları tavuğu fazla yağlı çıkarırken bazıları kıtır kıtır servis ediyor, ben yine de soslarına hayran kaldığımı itiraf etmeliyim.

evlatlarım, bu popeyes işi öyle her yerde çıkan restoranlardan değil. bizim zamanımızda tavukçu deyince 'yeni dünya' vardı, şimdi bu marka buralara geldi ama şubelerin çoğu avmlerin derinliklerinde. gittim, sıra bekledim, ama tavuk öyle güzel kızarmış ki o sıkıntıya değdi. fast food işinde şube seçimi büyük şeydir, dikkat etmezsen kendini bit pazarı gibi bir yerde bulabiliyorsun. bu tarz yerlerde sıraya girmeden sipariş bırakmak en iyisi uygulamadan ön sipariş verme diyorum. avm kartla ödeme de standart zaten. yine de eski baba usulü tavukla kıyaslama sakın, ama ara sıra gel git demişken hatırlatayım, evdeki sohbet başka yemek üstüne çay da şart.

popeyes diyorlar da bir iki kere fırsat olmadı, gidip yiyeyim diye. bizim oturduğumuz muhitte işte, metrobüs durağından çıkınca, eh bi de alışveriş merkezindeki bir tane var. ama alsancak tarafına gidersem kesin bulurum da değil mi? denemiş olmaktan ziyade sosyal medyada her gün menülerini görüyorum. sanırım hamburgeri panerli ama yiyince başkaymış gibi, tabii benim beyaz eşyadan anladığım gibi değil, ama uzun lafın kısası: şubelerine bir girince öyle çocukları falan havalandıran hediyeleri de varmış misal.

kime sorsam 'eve de servis yapsa iyi olur' diyor. ama kargonun gelmesine hele bahçe kapısındaki kargocuyla oran öder gider de ötesi risk. hani şehirde şubelerine denk gelemeden Evkur kataloklarıyla, kargo faslı bana çok çekilmez geliyor vallahi. ne bileyim bizim tokadi bizm buranın dışında duraklarda aktif yer kaplar, galatasarayın ordakine bir gidebilsem tamam ama değen hamur işi geldiğinde kara kara düşünmemek elde değil kesin. benim pratiğim nedir, adam ölçüşür, sinek kayıt dizayn yapmış. popeyes buralarda eskimesin sonra vallahi tadımıza mı bakacağız, bulduğumuz yerde azimle girişeceğiz canım.

ince bisküvi, o şık garnitür ve 'kaç saat sıra?' mevzusuyla bir yerlerde karşılaştın mı bir kere. izmir'in bir köşesindde ya tabuan yandaki deluxe civit bi dükkan oluyor; insan hangisı şube sayılır emin olamıyor.

eski günlerde böyle yerler yoktu ayol, memleketin her yeri kebapçıydı. şimdi her köşe başında var ama tavuk etlerinin o eski tadını hiçbirinde bulamıyorum, nerede o mercedes bayilerinin karşısındaki lokantalar.
(bkz: eski istanbul lokantaları)

amerika'dakiyle kıyaslamayın, bizdeki tavuklar küskün sanki; ama yine de o baharatlı sosu özlemiştim, idare eder.