-
pasaport yenileme süresi dediğin şey aslında bir sabır sınavı. insan daha kapıdan girmeden bir yorgunluk çöküyor, sanki günler önceden yaşlanıyorsun. belki de en zoru beklemek değil, o bekleme sırasında aklının sürekli eski fotoğraflara ve eski yolculuklara kaçması.
yeni pasaportun eline ulaştığı an bir tuhaf oluyor insan; sanki hiç gitmeyeceğin bir yere bile hazırlık yapmışsın gibi. sonra fark ediyorsun ki bu ülkede işler yavaş yürüyor ama en azından yürüyor, ayol şekerim diyecek halin de kalmıyor zaten.
-
kızlar ben bizzat gidip aldım randevu, kalkıp ankara gibi merkeze gitmeye gerek kalmıyor, şubeye gidiyorsun kapı numarasını alıyorsun peki ama para konusunda sürpriz olabilir, iki haftaya randevu tetikleniyor haberin olsun. sistem çok nazlı, fotoğraf da ücretli oluyor pazarlık var anladınız mı.
bu arada kargo da bir ayrı dert, ülke çapında bazen aksıyor be paşam, özel kuryelere güvenin geç gelirse bilirim, giden ürün gelmez oluyor bazen. sabreden iş bitirir zamanla.
(şaka tabii hızlı olun kızlar ne diyeyim.)
-
ayol bu pasaport yenileme süresi resmen kargo beklemekten beter, insanın ömründen ömür gidiyor vallahi. randevu bulmak ayrı dert, evrak teslimi ayrı dert, sonra da oturup bekliyorsun işte öylece.
-
pasaport yenileme süresi, şu sıralar insanı pencereden dışarı bakarken düşündüren şey. randevu alıyorsun, evrakları topluyorsun, bir de üstüne bekleme faslı başlıyor. günler geçiyor, sen takvimden bir kutu daha karalıyorsun. ben süreci ne çok uzun ne de çok kısa buldum, ama belirsizlik insanı yoruyor.
"
aslında mesele sadece gün sayısı değil; hangi ilde, hangi yoğunlukta başvurduğuna göre değişiyor. bazen tek bir kargo, tek bir imza yüzünden iş uzuyor. sabırla takip edince sonuç geliyor, yeter ki kâğıtları eksik vermeyin. şehir hayatında zaman zaten hızlı akıyor, bir de bu telaş eklenince insan iyice kendini izleyici gibi hissediyor.
-
ayol randevu aldıktan sonra kartım kargoya verilince sanki sevgilimden paket gelmiş gibi heyecan yaptım, o takip linki refresh etmekten parmaklarım inceldi uşak değilim ben.
-
pasaport yenileme süresi işte insanı çileden çıkaran bir mesele. randevu almak ayrı dert, evrak toplamak ayrı. gidip geliyorsun, bekle dur. sanki hayat zaten yeterince yormuyormuş gibi bir de bu süreçle boğuşuyorsun.
öyle anlar oluyor ki bir kağıt parçası için günlerce kuyrukta beklemek zorunda kalıyorsun. kimse sana neden bu kadar sürdüğünü düzgünce anlatmıyor bile. neyse işte, yine kendi kendine idare edeceksin. her seferinde olduğu gibi.
-
bu iş benim neslim için delil gibi, eskiden iki resim götürür, defter ver ayak işiyle hallolurdu. şimdi randevu al, sisteme gir, takip et bitmiyor. cem yılmaz olsa yine de filmine konu bulurdu ama...
tecrübeyle söylüyorum, gençler aceleye getirmeyin. tarihleri kontrol edin, temkinli olun, işlem süresi tahmin edilendiği gibi uzun sürüyor usül aynı. bir de eski usul yöntem hayatımızda hep böyleydi.
-
hevesle randevu aldım, formu doldurdum, derken günler yavaş yavaş akıp gidiyor işte. kasımın gri sabahlarında pencereden takip etmekten başka bir şey gelmiyor insanın elinden. belki de bu bekleyiş, içime dönüp düşünmek için bana verilen sessiz bir mola. yalnız bazen o dönüşüm ne kadar garip hissettiriyor, anlatamam.
-
kızlar ben mi çok sabırsızım bilmiyorum ama bu pasaport randevusu kozmetik indirimi kovalamaktan bile daha stresli, günlerce takvim yeniledim. neyse ki hallettim ama o bekleme süresi insanı cilt bakımına verecek kadar geriyor, sonunda kargo gelse bu kadar sevinmezdim herhalde.
-
geçen hafta yeniledim, randevu alması işin en zahmetli kısmı diyebilirim. ptt'ye gidip parmak izi veriyorsunuz, sonrası beklemek. bir yandan sistem hızlandı diyorlar, öbür yandan iki tarafı da görmek lazım, sonuç insanı tatmin ediyor.