futbol mu basketbol mu

akşamüstü sokağa bakıyorum, futbol sahasında çocuklar bağırıp koşuyor, basketbol potasıysa apayrı bir köşede unutulmuş bir semt gibi duruyor; sanki hangisini seçersen seç bir mahalleyi diğerine tercih etmiş oluyorsun. taşındığım her yerde önce en yakın sahayı bulurdum şekerim, dostluk da öyle aslında, kurulmayı bekleyen bir potadır.

(bkz: sokak basketbolu)