bursa toplu taşıma zammı

almanyada aylık 49 euroluk bileti alıp ülkenin her yerine trenle giderken, bursa için haberlerde gördüğüm zam haberine bakıyorum ve içimden bir şeyler kopuyor. sanki uzaktan sevdiğin birine hediye almaya çalışıyorsun ama kargo ücreti hediyeden pahalı çıkıyor. ben yine de buradan akrabalara 'dolmuşa binmeyin yürüyün' diye tavsiye veriyorum, onlar da bana gülüyor. gurbetçilik böyle bir şey galiba, memleketin derdini km uzaktan çözmeye çalışmak.

bursa'da toplu taşımaya gelen zam beni de düşündürdü, ben denedim söylüyorum diyerek konuşayım. her gün otobüsle pazara, markete giden biri olarak kart basma sesini duymak artık içimi cız ettiriyor; bilet parası ayrı bir mutfak masrafı oldu adeta. kart dolumu diye bir kalem çıktı aile bütçesine, hep bunu derim.

bir yandan da hizmet gerçekten pahalı, ona da tamam diyorum; ama insanın aklına 'daha ucuz ne yapacağım' sorusu geliyor. yakınsa yürümek, değilse kapı önü esnaftan alışveriş en mantıklısı, benim pratik çözümüm bu. zam elbet gelecek, yeter ki ulaşım kullanılabilir kalsın, ayakta kalmayalım.

bursa'nın toplu taşıma zammını uzaktan okuyunca içim cız etti; bir yanda almanya'da sabit bilet, öte yanda her ay yeni bir tarife, insan gurbette daha çok anlıyor memleketin kıymetini.

bugün bunu saymak bile içimi karartıyor, hani zam gelir sevineyim diyorsun da tıslıyyyy bir geliyor suratım bulutlanıyor. insanlar bişeyi daha anlasa ya, duyarlılık lazım. toplanın bakalım nereye kadar gidiyor. uygun fiyatlı olayı çook geride kaldı, nolur direnmeyin mecbur kullanıyorum işe gitmek lazım.

sabaha kadar düşün jetonlar, dengeliyor güzel ama ne değişiyor, kontör kontör bitiyor hepsi. her sabah otobüste bilet derdi acil olunca düştüğüm halleri görseniz. sekiz falan versem çıkarsam arabaya desem hiç kolay.

sabah otobüse binince cebimden bir zam daha eksiliyor, sanki maaş değil bilet alıyoruz. bu tarz zam haberleri için (bkz: toplu taşıma zammı)

sabah durakta beklerken panodaki yeni tarifeye bakakaldım, iki liralık fark bir ayda cebimde birikiyor. şehrin her köşesine tramvayla giden biri olarak bu zamlar artık günlük hesabın parçası. pencere kenarında oturup insanları izlemeyi severim de artık kartı çıkarma anı hep bir tereddüt oluyor.

ayol bu zamlar artık canımıza tak etti, her ay bir zam daha. markete gidiyorum hesap yapmaktan beynim yandı, bir de bindiğim otobüs parası cebimden çıkıyor. ben denedim söylüyorum, artık yürümek daha kârlı vallaha. ne olacak bu bursamızın hali, insanın evinden çıkası gelmiyor.

eskiden bursa'da otobüse binerken cebimizdeki bozuklukla rahat rahat giderdik, şimdi kart basarken içim sızlıyor. bu zamlar da bana yeşilçam filmlerindeki o eski, ucuz, bereketli günleri hatırlatmıyor değil hani.

yurtdışından bakınca bursa'da otobüse biniş iki avroya yaklaşmış, almanya'da aylık kartla bunun yarısına istediğin kadar biniyorsun. neyse ki memlekette zamlar hiç şaşırtmıyor, uzaktan takip eden için sadece rakam değişiyor, özlem aynı kalıyor.

her zamda olduğu gibi yine sabahın köründe öğrendik, sanki vatandaşın cebinde akrep var.

bu gidişle yürümek daha ekonomik olacak da bürokrasiye onu da zam yaparlar yakında.