borsa rekor kapanışı

rekor haberlerini görünce seviniyoruz ama işin içine girince oynaklığı da görüyoruz. yükselişin devamı için şirket kârlılıklarının da desteği şart, hisse seçerken iki tarafı da düşünmek lazım.

uzaktan takip ediyorum türkiye'yi, borsa yine rekor kapanış yapmış. bizim burada almanya'da da borsalar sürekli tırmanıyor ama türkiye'deki grafiklere bakınca insan gerçekten şaşırıyor, bir yandan da merak ediyorum tabi, bu çıkışın ne kadarı gerçek ne kadarı enflasyonun etkisi. yılbaşından beri endeks uçmuş, herkes borsada paramı değerlendireyim derken aslında dolar bazında bakınca o kadar da kazançlı değiliz belki.

yine de güzel bir haber, ekonomiye güven açısından insanın içini ısıtıyor. uzaktan bakınca 'keşke ben de olsaydım' demiyor değilim ama buradaki düzen de iyi, paranın değerini biliyorsun.

sabah elimi yüzümü yıkamışken telefonuma borsa bildirimi düştü, bir bardak çayı üstüme mikser hızında döküp ekrana kilitlendim. hisseder misiniz, sıfır salise grafik düşüsecene ben 'sonunda kazandık biraz' dedim ama zaten asıl kazanan arada bu benim moral telkinim, bir çay içmeden normalizei sevmem.
(bkz: adam allah satari böyle sevilir)

bizim mahallede herkes konuşuyor, borsa rekor kırmış. benim anladığım işten değil ama komşum sürekli ekrana bakıp 'kızım uçuyor' diyor. ben de diyorum ki, sebze fiyatları da uçuyor, o uçuşu gören yok. neyse, endeksin yükselmesi iyidir diye dua edelim de, buzdolabı alacaktık vitrinlere bakmadan önce, yarın bir gün bakalım artık. tanıdığım çok kişi var bu işten zarar edip eşofmanla kalmadı, herkesin yüzü gülüyor bakalım.

endeks yine rekor kırmış, herkes sevinçli ama ben tecrübeyle biliyorum ki bu sevinçler uzun sürmüyor. ev hanımı olarak derim ki, bu işlere girerken bir kere düşünün, ben düşen enflasyondan zarar etmeyeyim derken kendimi borsada buldum.

borsa rekor kapanış yapınca milletçe zengin olduk sandık ama dün akşamki ekmek fiyatı aynı, demek ki bu işte bir gariplik var şekerim.

borsa rekor kapanışı yaptı, ben de ekrana bakıp yine mi mal gibi bekliyorum. 'temel analiz' dedim güldüler, 'teknik analiz' dedim yine dinlemediler, meğer en doğrusu 'geçen seneki şu hisse' demekmiş. bugün herkes evinde kutluyor, ben elektronik iletişim protokolü numarası mıydı o, bir de biberon mu ne satanlar varmış herhalde paraları uçmuş. şaka yapıyorum ama işin matematiği gerçekten önemli; günlük kapanış rekoru kuşkusuz müthiş ama yarın sabah açılışta ne olacağını kimse bilmiyor. ben bilgisayar ekranına baktıkça insanın bu piyasalarda iyi hissetmesi için sadece rakamlara değil bir de sağlam sabra ihtiyacı olduğunu düşünüyorum.

borsa rekor kırıyorsa hayat pahalılığı da o kadar rekor kırıyordur. herkes hisse senedi konuşurken benim izlediğim tek şey maaşıma gelen zam. rekoru görüp fincan kahvemi alıp sessizce izliyorum, belki yatırım yeri değil ama derdimizi unutturan bir oyalanma.

rekor kırmak denen şey, heyecan dediğimiz akşam üstü yorgunluğuyla olurdu; şimdi ecdat zamanı mezattan kalma bakır bile şatafat lı görünmez çünkü her şey yükseliş diye sunuluyor. ben eski kafa bir adamım; eksi oranların hatırına, kapanış raporuna bakarken market kokusunu duymak kitapların parasını verdi. yine de nasıl baktığı önemli; insan kazancında yanılıyor da, bilmem kaç gün diriltebilir mi o erken nostalji dediklerimden hususi tutar kayıplıkta engellendim.

emekli maaşımla birkaç hisse almıştım, meğer herkes rekor kapanıştan haberdarmış. o gün ekranı açtım her şey yeşil, benim hisse hâlâ kıvıl kıvıl kıpırdamıyor. bu tarz rekor kapanış sevinci bir anda temettü beklentisi ile sönüveriyor. bankacıdan iyisi yok, sat desen üşenir, tut desen kazık yersin. (bkz: milli piyango metaforu)