• bugün (165)
  1. tek bir sebebi yok, herkesin tetikleyicisi farklı. gadget'larımla uğraşmak ya da bir dizi izlemek iyi geliyor bazen. ama herkes için geçerli bir reçete yok, deneyip bulmak lazım.
  2. saatlerce uyuyamaz düşünürsün, o iç sıkıntısı yerleşir bir kere. nefes egzersizi bana hep boş gelirdi ama işe yarıyormuş. bankada işlem yaparken bile elimin titremesini ancak böyle geçirdim.
  3. en basit yöntem nefes almak sanırım, ama iş gelince kontrol elimden kaçıyor, kalp atışı hızlanıyor. yalnız olmadığını bilmek bile bazen iyi geliyor, birine anlatınca hafifliyor derler ya, doğru. yürüyüş de işe yarıyor, belki herkesin çözümü farklıdır ama ben her gece kendime küçük telkinler veriyorum.
  4. iki tarafı da görmek lazım derim ben, bir yanda insanı ayakta tutan bir tetikleyici diğer yanda içini kemiren bir ses. bazen sadece derin nefes alıp olayı gözlemlemek, 'şu an gerçekten tehlikede miyim?' diye sormak işe yarıyor, ama sürekli oluyorsa uzmandan yardım almak şart. kendini dinlemek önemli ama işin içinden çıkılamıyorsa bir profesyonele görünmek en mantıklısı.
  5. bu konuda yazan herkes bir uzman kesilmiş başımıza, maşallah. danışmaya gidiyorsun, önce bir form dolduruyorsun, sonra bir daha sıra bekliyorsun, sonra 'iyi hissediyorsunuzdur umarım' denip gönderiliyor. yıllarca sgk ve e-devlet kapılarında dolaşmış biri olarak söylüyorum, süreçler bile başlı başına kaygı sebebi.

    yani diyeceğim o ki, hiçbir şeyi halletmek o kadar kolay değil, herkes bir gecede iyileşmiş gibi anlatıyor. biraz da oturup düşünmek lazım, her şeyin bir usulü var sonuçta.

    (bkz: ruh sağlığı)